Tot nu toe is de zwangerschap van Ana zeer voorspoedig verlopen, maar er is inmiddels een kinkje in de kabel getreden. Ana heeft last van een vaak voorkomend probleem, namelijk een tekort aan ijzer.
Onze kleine Pek heeft flink wat ijzer nodig. IJzer wordt normaal gesproken gebruikt in je bloed. De rode bloedlichaampjes gebruiken het ijzer om in de longen een zuurstofdeeltje mee vast te pakken. Dit zuurstofdeeltje wordt hierna weer losgelaten nabij de cel die zuurstof nodig heeft.
Bij de verdeling van het beschikbare ijzer gebruikt het lichaam van een zwangere vrouw twee eenvoudige regels.
1. Alles wat Pek nodig heeft is voor Pek
2. Alles wat over blijft is voor de moeder
Uiteraard ben ik blij dat Pek al zo klein voor zichzelf op komt, maar het gevolg is dat Ana ondanks dagelijkse ijzer preparaten onvoldoende ijzer heeft voor zichzelf. Oplossing is een speciaal ijzermenu. Bruine bonen, spinazie en vlees, veel rood vlees! Vanmiddag ga ik gelijk even shoppen voor vlees. Dit wordt een dieet wat ik zelf ook maar ga proberen, want het klinkt erg smakelijk.
De 
Maar blijkbaar heeft toch een van onze acties gewerkt en hoe! Deze ochtend merkte ik plots dat de oplossing der oplossingen was toegepast. Een enorm hekwerk stond pontificaal voor de ingang van het huis. Een dikke 2 meter hoog met indrukwekkend dikke stalen spijlen. Nu kan niemand er meer in (of uit). De bal is blijkbaar aan het rollen geslagen en iemand heeft zijn verantwoordelijkheid genomen.
Het leven als toekomstig vader is onderhevig aan flink wat veranderingen. Opeens voel je de noodzaak om je familie te beschermen, maar hoe doe je dat als IT-er zijnde???
Soms is een oplossing voor een probleem zo voor de hand liggend en zo verbijsterend simpel dat het je doet twijfelen of iets echt is of een of andere rare droom. Zo ook ons avontuur met 
Lantarenpalen, electriciteitskastjes, verkeerslichten, reclamezuilen. In Spanje is het normaal dat je op allerlei plekken berichten aantreft waarin iemand zijn diensten aanbied. Dit zijn zaken als taalles (engels, duits, italiaans, etc.), lessen in een muziekinstrument (piano, fluit, gitaar, viool, etc.), iemand die zich aanbied voor schoonmaak werkzaamheden, oppassen op kinderen of ouderen, klusjesmannen, etc.
Heel veel bergen waren voorzien van ontzettend veel terrassen. Deze zijn door de oude Gomeranen aangelegd om allerlei planten te kunnen cultiveren. Ongetwijfeld is dit heel veel werk geweest. Nu nog zie je op sommige plekken bananenbomen, aardappelen of druiven staan, maar het overgrote deel wordt niet meer gebruikt. De lokale bevolking heeft namelijk gemerkt dat de toeristenindustrie veel winstgevender is dan met planten in de weer te zijn. Jammer voor de tradities, maar het levert wel mooie plaatjes op.
De boottocht naar het eiland was net een rit in de achtbaan. Ik vond het hartstikke leuk maar Ana was minder blij met de overtocht. Voor de typische rotswant moest je eigenlijk ook de boot pakken voor het beste uitzicht, maar dit zat er na de eerdere bootervaring niet in. Gelukkig waren er over het hele eiland aardig wat van deze typische gevormde rotsen te vinden.
Vandaag weer langs het ziekenhuis geweest voor een check om te zien of alles goed is met onze Pek. 
De 4 dimensies die we te zien kregen waren breedte, hoogte, diepte en tijd. Op de fotos ontbreekt uiteraard het tijdsaspect, maar toch blijft het indrukwekkend.