Traditioneel moet je toch echt een paar goeie voornemens hebben voor het nieuwe jaar. Dit jaar heb ik mezelf voorgenomen om het enorme plezier en geluk dat ik in 2004 beleeft heb te evenaren of te verbeteren in 2005. Waarschijnlijk leg ik de lat dan redelijk hoog, maar van het niet halen van een target heb ik toch weinig last, dus waarom niet. Mijn andere goeie voornemen is om het boek de kleine prins te lezen, om die dan daarna tot in den treure te kunnen bespreken met mijn zusje Kathy, Diana & friends. Dat moet zowiezo gaan lukken.
In ieder geval begint het jaar met een bruut feest in antwerpen! Hierdoor mis ik het even zo brute feest bij Ammer, alwaar voor een fortuin aan knalvuurwerk de lucht in gaat, maar dat maak ik wel weer goed tijdens blokarten of boarden :-p. Verder belooft het nieuwe jaar nog een bezoek van Zuzana en Fransisca (volgende week al), een bezoek aan Madrid waar Ana woont, een tochtje naar Chicago (wellicht) en misschien ook nog een weekje feesten in Tjechie.
Enige uitdaging die overblijft is dat ik het nieuwe jaar in duik als wederom werkeloos persoon, maar er is geen cel in lichaam die eraan twijfelt dat we daar gaan mouw aan kunnen passen.

Iedereen een eXtreem goed 2005 toegewenst!

Omschrijving strafbaar feit: “Orde/rust/veiligheid/goede bedrijfsgang verstoren door op deel van station/halte zich niet via de bestemde weg te begeven”
Pleegdatum: 28 november 2004, 03:45
Pleeglocatie: Station Utrecht Centraal
Feit geconstateerd door: NS Customer Services
Administratieve eenheid: KLPD – DOC – GT&A
Bedrag OM-transactie: EUR 40,00


Mijn god, wat is er gebeurt met ons landje? 40 Euro voor een overtreding dat nieteens een overtreding genoemd zou mogen worden! Dit wordt een gevecht, waarvan ik nu nog redelijk zeker ben dat het te winnen is! Gelukkig heb ik nu een track-record van 100% gewonnen zaken voor het kantongerecht :-), en dat ga ik zeker zo houden.

Vanochtend de dames weggebracht, en in Den Haag op de Thalys gezet. Afscheid genomen en naar mijn werk. De afgelopen paar dagen was ik ontzettend blij dat ze er waren. We zijn we bijna iedere in A’dam geweest en heb ik me netjes aangepast aan de wensen van de amerikanen qua bezigheden. Ook nog het van Gogh museum van binnen gezien, en aan de hand van Denise’s routebeschrijving nog de meest relaxde smartshop gevonden voor wat soep ingredient. Het was heeeeeel erg leuk en onvoorstelbaar gezellig, maar nu ze weg zijn bevind ik mij in een klein emotioneel dipje :-(. Opeens is mijn directe omgeving niet meer de chaos zoals ik tijdelijk gewend was. Het zullen wel een paar saaie dagen zijn die gaan volgen. Ik voel me doodmoe ende uitgeput tegelijk… en dan ook nog eens verdrietig omdat een enorme hoeveelheid plezier er opeens vandoor is gegaan.
Aan de andere kant was iedereen ervan overtuigt dat ik toch echt een keer langs moest gaan komen in Chicago, en dat idee klink ook best goed eigelijk.. :-p

Read the rest of this entry »

Oh, en het is kerst!

Gelukkige kerst allemaal!

Donderdag zijn Lauren, Jenny en Diana gearriveerd. Voor het gemak hadden ze het vliegtuig naar Eindhoven genomen. Ik moest dus allejezus vroeg op, om een allejezus eind te rijden, omdat die amerikanen blijkbaar niet begrijpen dat in een klein landje als nederland zelfs kleine afstanden van 150km eigelijk al extreem lang zijn. Maar goed, ik werd zowaar herkent (schijnt niet lastig te zijn), en na een tocht naar leiden zijn we maar direct A’dam ingegaan :-p
Vrijdag moest ik werken, maar hadden we afgesproken in A’dam. Ik ging dus na mijn werk opzoek naar de dames… Geen eenvoudige opgave, want ik weet bijna niks te vinden in A’dam, en het bleek bijzonder lastig voor de dames om mij van goeie aanwijzingen te voorzien. Uiteindelijk is het me toch gelukt ze te vinden, en uiteraard trof ik ze toen aan in een coffeeshop :-p. Wat onverwacht!

Bijna had ik ‘r voor een weekje, de kat van Frank, maar helaas. Frank kwam, waarschijnlijk terecht, net op tijd tot de conclusie dat zijn kat, na een week bij mij in huis, nooit meer dezelfde zou zijn. Eenmaal blootgesteld aan het licht zou het nooit meer mogelijk zijn voor de kat om zich aan te passen aan haar normale grauwe bestaan ;-).
Gelukkig heb ik nog drie andere logees om naar uit te kijken. Ja, ondanks dat ik mijn ouders en broertje waarschijnlijk niet ga zien kan het alleen nog maar een fantastische kerst worden!

Vandaag heb ik het dan eindelijk gedaan. Mijn ouwe trouwe 10 jaar ouwe pc-tje is met pensioen. Na jaren van trouwe dienst trok de voeding het steeds minder en klapte de internet verbinding er steeds vaker uit. Op zich niet erg, maar lastig als het systeem ook als webserver gebruikt wordt.
Mijn nieuwe webserver is mijn laptopje, 4 keer zo snel, dubbel zoveel geheugen en 5 keer zoveel diskruimte, maar nog niet door de praktijk getest. Waar mijn ouwe pc comment spammers, persische hackers, viri en andere narigheid heeft overleeft moet dat nu allemaal nog maar blijken.

Dit jaar kon ik er niet meer onderuit… Ik moest een kerstboom aanschaffen en dat heb ik dus zojuist gedaan. Net die boom opgetuigd met slingers, lampjes en ballen, en stiekem vond ik dat toch eigelijk wel heel leuk :-p. Nu alleen nog wat verzinnen voor onder de boom en de geforceerd fijne kerst kan van start gaan.

Vanochtend werd ik om 7 uur wakker, zonder dat ik de wekker gezet had. Blijkbaar is het werkritme al geintegreerd in mijn biologische klok, alleen werd ik vandaag op een wat vreemde manier wakker. Ik lag in mijn bed en vroeg me af waar ik eigelijk was. Al redelijk snel begon het te dagen. Ik was gewoon thuis, en gister was de nkpd. De Nationale Koud Pils Dag in het lax in Amsterdam.
Gezien mijn herinneringen aan de avond moet het leuk geweest zijn. Toen Cees en ik arriveerde rond een uur of 8 troffen we een kroeg aan die tot de nok gevuld was met mensen die klaarblijkelijk al een tijdje aan het bieren waren. Later paste we perfect in de massa, en nog later weet ik nieteens meer hoe ik thuis ben gekomen. :-p
Al met al een leuke traditie die is gestart en die in stand gehouden moet worden.
Update: Okay, bij nader inzien toch voortaan wat rustiger aan proberen te doen.

Traditioneel hoor je aan het eind van het jaar terug te kijken. Dit jaar werd het terugkijken zelfs geformaliseerd en ook nog eens met een deadline voor morgen, 12 december. Voor de Berg Kroniek 2004 (een hardstikke leuk initiatief) zijn alle familieleden verzocht een klein stukje te schrijven. Nou ja, dan doe ik dat maar natuurlijk. Als ik terugkijk zie ik een werkelijk fantastisch jaar… Begonnen met twee ski vakanties, een week in frankrijk en een in Tjechie, maar dat was niet genoeg…
Na een paar maanden heb ik een flinke knoop doorgehakt.
Alles moet anders dacht ik, en ik nam ontslag, zonder enig uitzicht op iets anders. Mijn ontslagbrief heb ik de laatste dag van de maand nog naar daidalos gebracht, dwars door een onnederlandse sneeuwstorm. Her en der lagen auto’s in de berm en tegen bomen door het gladde wegdek. Het weer schreeuwde dat ik het niet moest doen, maar ik was vastberaden.
Eenmaal werkeloos was ik zo gelukkig als ik maar kan zijn…ik heb veel boeken gelezen, heb de halve marathon in leiden gelopen, veel gefeest, etc. etc. maar zelfs dat gaat na een paar maanden vervelen, dus ontstond er weer een impuls. Ik belde een reisburotje en een week later zat ik in New York met een huur-auto, een ticket terug vanuit San Francisco en mijn visa kaart :-)
Twee maanden door de VS reizen was een fantastische ervaring. Eentje die waarschijnlijk meer impact heeft gehad dan ik zelf nu nog besef. Heel veel gezien, heel veel meegemaakt, en heel veel (vreemde) mensen leren kennen.
Na amerika zat ik weer lekker thuis. Ook erg leuk, maar werk zoeken kwam er maar steeds niet van. Totdat opeens de rollen omgedraait werden, en het werk mij zocht. En opeens dankzij een CV-tje dat nog online stond kon ik de laatste twee maanden van het jaar toch nog aan de slag voor mijn eenmanszaakje.