Vlogging en echte waarde

Ik heb altijd verondersteld dat ik zelf weinig te vertellen heb aan de wereld. Nou ja, als ik hierover nadenk dan moet ik toch concluderen dat ik natuurlijk wel mijn dingetjes heb. Zo ben ik natuurlijk van Nederland naar Spanje vertrokken. Een nieuwe omgeving, een ander leven. Ja, bij nader inzien zijn mijn inzichten toch juist wel waardevol. Mijn levenslessen zou ik eigenlijk moeten delen met de rest van de wereld, zodat we er allemaal (iets) beter van worden. Maar ja, ik heb er weinig zin in, ik zie er tegen op en ik denk niet dat er veel interesse is in mijn inzichten, dus toch maar niet.

Wat natuurlijk wel interessant is, is ons aller toekomst. Alex en Alan leven ook in twee werelden. Nederlandse en Spaanse invloeden die de hele dag door hun effect sorteren en hun beeld van de wereld helpen vormen. De visie van twee jongens, nog niet vervuild met vooroordelen, veronderstellingen, angst en diplomatie, maar in plaats daarvan vol van hoop, visie, vertrouwen en een flinke doses jeugdige naïviteit. Dat is natuurlijk interessant en echt waardevol. Zelfs al stelt het inhoudelijk nog niet veel voor, dit zijn pareltjes in de maak!

En laat ik nu ook sinds hun geboorte zo af en toe leuke filmpjes maken van de jongens. Een kleine aanpassing, waarbij we een intro toevoegen, en aan het einde een “tot de volgende keer”, en ze hebben een super interessant vlog. We gaan het proberen.

Blijf op de hoogte van onze vlogging avonturen en abonneer je (gratis)!

2 Jaar

Alan - 2 jaar!Alan groeit als de rook. Niet alleen wordt hij fysiek steeds groter, ook mentaal wordt Alan steeds volwassener. Hoe kan dat ook anders, want hij wordt full-time gestimuleerd. Het lijkt erop dat Alan een slim ventje is, hij begrijpt al bijna alles wat je hem vraagt en daarbij maakt het niet uit of je iets vraagt in het Spaans of het Nederlands. Hij vraagt ook al zelf dingen maar daarbij gebruikt hij een beperkte set van woorden. Sommige dingen vraagt hij in het Nederlands en sommige in het Spaans.

Het was een groot feest op zijn tweede verjaardag, en Alan had al snel door dat alles voor hem was. Met zijn kadotjes was hij reuze blij. Op nu naar het volgende jaar.

Grote doos

Doos!Hij is binnen, een grote doos is thuis bezorgt. Ik ben blij want ik weet wat er in zit. Weet jij het ook? Ik denk dat de kinderen er ook blij mee zullen zijn, alhoewel Alan nog even geduld moet hebben, want hij is nog een beetje te klein. Bij Alex past de inhoud van de doos goed bij zijn al aangelegde verzameling.

Het probleem dat ik nu heb, hoe krijg ik deze enorme doos (47cm x 55cm x 40cm) met nummer 75192, die rond de 15 kilo weegt zonder kleerscheuren in Spanje?

Ondeugend

Ondeugend!Alan was vorige week bij een hardloop event. Zelf liep hij niet, maar zijn grote broer moest wel weer aan de slag. Alex had een mooi rondje hard gelopen voor de “pequeno valiente“, een goed doel dat opkomt voor kinderen met kanker. Hier had ik deze mooie foto geschoten van een ondeugende Alan.

Antieke foto

Tijd en met name ook licht kunnen een foto aan de muur flink verkleuren. In de Emmastraat hangt zo’n foto van twee kleine Bergjes. Mijzelf en broer Bert die op het punt staan om te genieten van een lekkere verjaardagstaart. De foto heeft er alle schijn van dat het ooit een kleurenfoto is geweest, want er is nog wat kleur te ontdekken, maar echt veel soeps is het helaas niet meer.

Ik wilde de foto graag wat verbeteren want het was mij opgevallen dat de gefotografeerde kleine Bert ontzettend veel lijkt op onze eigen kleine Alan. Voor een goed vergelijk moet je natuurlijk wel een goede foto hebben.

Voor: Na:

Groot en gezond

Alan 18 maanden!Alan is bij de dokter langs geweest voor weer een inenting. Gelijk hebben ze hem eventjes nagekeken, en alles bleek helemaal op orde.

Alan is flink groot voor zijn leeftijd. Zijn gewicht is goed, hij heeft een goede lengte en eigenlijk is alles gewoon goed met hem. Het is een slim ventje die goed eet, flink beweegt en extreem gestimuleerd wordt (door onder andere zijn grote broer Alex).

Alan’s eerste jaar

Alan - 1 jaar!Alan is al weer een jaar en dat hebben we natuurlijk gevierd. Met taart, versieringen, kados en heel veel aandacht voor kleine Alan.

Zijn eerste jaar is snel gegaan. Alan loopt al bijna, hij kruipt als een speer door het huis, wijst al netje naar de dingen die hij wil en lacht zich een hoedje als hij doet alsof hij iets geeft en als je dat dan wil aanpakken trekt ie het snel weer weg.

De verschillen met Alex zijn qua uiterlijk niet zo groot. Het zijn duidelijk broers, maar in karakter zijn het twee totaal verschillende personen. Alan is eigenwijs, doet alleen wat hij zelf wil, en om hem te overtuigen moet je goed je best doen. Alex was in dat opzicht een stuk eenvoudiger om te overtuigen. Alex heeft ook nog nooit zijn vinger in een stopcontact gestoken, en bij Alan, toen hij net kon kruipen, was dit het eerste wat hij deed.

Schommel

Terwijl Alex bezig is met zijn muzikale ontwikkeling zit Alan ook niet stil. Alan is bezig om in recordtijd van hot naar her te kruipen. Ook staat hij al steeds vaker op zijn beentjes. Lopen vind ie nog een beetje te riskant, maar dat zal niet lang meer duren. Ook kunnen we niet meer langs de speeltuin lopen zonder hem uit zijn kar te halen. Alan wil namelijk graag schommelen.

Nekkie

Alan had al een getrainde nek, maar hij traint steeds meer, en wordt dus ook steeds sterker. Alan drink nog steeds alleen maar melk, maar hij begint steeds meer te klagen en hij wil ook fruit. We hebben hem al laten likken aan een stukje appel, een beetje sinasappel en stukjes peer.
Alan - Nekkie