Spanje is in protest. Eigenlijk kon het ook niet anders want in het nieuws hoor je hier steeds vaker twee verschillende zaken.
- Super winsten en super verliezen voor grote corporaties en directies. De winsten zijn voor de corporaties, de verliezen betaalt de bevolking
- Afschaffing van rechten voor de werkende, samen met een enorme werkeloosheid.
Rond de 35% van de Spanjaarden is werkeloos. Er is gewoon geen werk en er is geen uitzicht op verbetering van deze situatie. De mensen zijn het zat en willen verandering. Welke verandering dat exact moet wezen is onduidelijk, maar dat er iets moet veranderen is helder.
Politici en ambtenaren die vaak voor het leven een goed betaalde baan hebben met alle extra’s er netjes bij staan in schril contrast met de loonslaven, met een loon dat gemiddeld drie keer minder is, met steeds minder rechten, meer plichten en minder bescherming van je baan, als er überhaupt al werk is.
De IJslandse bankiers die na veel gesteggel eindelijk in de bak beland zijn is een vaak gehoord verhaal hier. Na jaren van fout op fout stapelen wil men dat de verantwoordelijken voor deze fouten eindelijk eens hierop afgerekend worden. De enorme schuld van het land wordt veroorzaakt door de regering, maar moet opgelost worden door zijn inwoners. De goklust van de banken met hypotheken die uiteindelijk ook betaalt wordt door de bevolking. Het is een onverteerbare situatie die hier in Spanje steeds duidelijker zichtbaar is.
De politiek en de grote corporaties worden vaak genoemd als oorzaak/schuldige van de huidige situatie. In Madrid is het centrale plein Sol al bijna twee weken vol met mensen die hun rustige protest voeren. Niet zo moeilijk, want met een enorme werkeloosheid hebben de meeste niets beters te doen.
De naam die aan het protest is meegegeven is 15M. Dit staat simpelweg voor 15 Mei, de eerste protestdag. Hier in Las Palmas ben ik een paar keer bij de manifestatie langs geweest en wat blijkt, in het begin was het een klein groepje van rond de 50 alternatievelingen, maar de zaak is groeiende. Nu zijn er een dikke 150 personen en de boel ziet er georganiseerd uit. Een hele groep mensen kamperen op het San Telmo plein, met stroomvoorziening, heel veel activiteiten, protest borden, een centraal organisatie punt, een lijst met benodigdheden, en heel veel mensen die eten, drinken en hulp aanbieden.
Hoe dit verder gaat lopen is vooralsnog een raadsel. Het protest is vreedzaam en goed georganiseerd en het lijkt erop dat ze het nog wel een tijdje vol kunnen houden.
Tot nu toe is de zwangerschap van Ana zeer voorspoedig verlopen, maar er is inmiddels een kinkje in de kabel getreden. Ana heeft last van een vaak voorkomend probleem, namelijk een tekort aan ijzer.
De 
Maar blijkbaar heeft toch een van onze acties gewerkt en hoe! Deze ochtend merkte ik plots dat de oplossing der oplossingen was toegepast. Een enorm hekwerk stond pontificaal voor de ingang van het huis. Een dikke 2 meter hoog met indrukwekkend dikke stalen spijlen. Nu kan niemand er meer in (of uit). De bal is blijkbaar aan het rollen geslagen en iemand heeft zijn verantwoordelijkheid genomen.
Het leven als toekomstig vader is onderhevig aan flink wat veranderingen. Opeens voel je de noodzaak om je familie te beschermen, maar hoe doe je dat als IT-er zijnde???
Soms is een oplossing voor een probleem zo voor de hand liggend en zo verbijsterend simpel dat het je doet twijfelen of iets echt is of een of andere rare droom. Zo ook ons avontuur met 
Lantarenpalen, electriciteitskastjes, verkeerslichten, reclamezuilen. In Spanje is het normaal dat je op allerlei plekken berichten aantreft waarin iemand zijn diensten aanbied. Dit zijn zaken als taalles (engels, duits, italiaans, etc.), lessen in een muziekinstrument (piano, fluit, gitaar, viool, etc.), iemand die zich aanbied voor schoonmaak werkzaamheden, oppassen op kinderen of ouderen, klusjesmannen, etc.
Heel veel bergen waren voorzien van ontzettend veel terrassen. Deze zijn door de oude Gomeranen aangelegd om allerlei planten te kunnen cultiveren. Ongetwijfeld is dit heel veel werk geweest. Nu nog zie je op sommige plekken bananenbomen, aardappelen of druiven staan, maar het overgrote deel wordt niet meer gebruikt. De lokale bevolking heeft namelijk gemerkt dat de toeristenindustrie veel winstgevender is dan met planten in de weer te zijn. Jammer voor de tradities, maar het levert wel mooie plaatjes op.
De boottocht naar het eiland was net een rit in de achtbaan. Ik vond het hartstikke leuk maar Ana was minder blij met de overtocht. Voor de typische rotswant moest je eigenlijk ook de boot pakken voor het beste uitzicht, maar dit zat er na de eerdere bootervaring niet in. Gelukkig waren er over het hele eiland aardig wat van deze typische gevormde rotsen te vinden.
