De koffiestruik groeit voortreffelijk. Er hebben al flink wat bloempjes in gezeten, en nu zijn de koffiezaden zich aan het ontwikkelen.
Nog een paar weekjes, en dan kan ik denk ik beginnen met het plukken van een aantal koffiebonen. Ik denk niet dat ik mijn mijn oogst echt veel koffie zal hebben, maar ik hoop toch wel genoeg te hebben voor een bakkie.
Uiteraard zijn er ook een aantal bonen bedoeld om weer te zaaien, zodat ik in de toekomst wat meer van mijn eigen koffie kan drinken.
De avocado groeit uitstekend en het is al een flinke boom geworden. Nog geen avocado’s, want dat kan een paar jaar duren, maar ik heb goede hoop dat deze plant blijft voortbestaan. Omdat de boom dreigde ons plafond te toucheren heb ik de top eruit moeten knippen. Zodoende zou hij nu in de breedte moeten groeien en dat gaat voorlopig goed.
Enige nadeel is dat voor het verkrijgen van avocado’s je een mannetjes en een vrouwtjes plant nodig hebt. Een avocado is zowel mannetje als vrouwtje, maar heeft altijd een bepaald ritme, bijvoorbeeld ‘s morgens mannetje en ‘s middags vrouwtje. Dit betekent dus dat je minimaal 2 planten nodig hebt om een avocado te verkrijgen. Maar omdat er tot nu toe nog geen bloemen in de plant zitten is kan ik dit probleempje laten rusten totdat ik een bloem zie.
Het is een verhaal dat ik graag aan Spaanse bekenden mag vertellen. Het verhaal hoe mijn geboortestad Leiden de Spanjaarden na een zware belegering heeft verdreven. Na de verdrijving lieten de Spanjaarden alleen een leeg kamp achter met een grote pot hutspot.
Ieder jaar op 3 oktober viert nu iedere Leidenaar feest en meestal eet men dan hutspot. Ook ik probeer deze traditie in stand te houden, ook al woon ik inmiddels in een ander land en is hier bijna geen rookworst te vinden.
Het leuke nieuws is dat er nu een Suske en Wiske uitkomt, met als onderwerp het lijdende Leiden. Alhoewel ik rond nummer 200 ben gestopt met het lezen van deze strips zal ik deze (nummer 314) toch maar gaan aanschaffen. Ik ben benieuwd of Suske en Wiske nog veranderd zijn en of de commercie ook hier heeft toegeslagen.
Het verhaal zou zich rond 1574 moeten afspelen, dus ongetwijfeld komt de tele-tijd-machine weer uit de kast. Op de kaft lijkt Jerommeke op een soort van Spanjaard die net bezig is met het bereiden van een grote pot groene hutspot. Ik ben benieuwd naar het recept. Uiteraard zijn Suske en Wiske bij het kamp van de Leidenaren. De underdog, die uiteindelijk overwint. Een mooi klassiek verhaal dus weer.
Ben je ook benieuwd, dan moet je nog even geduld hebben. In augustus wordt het nieuwe album uitgegeven, alhoewel je hem wel al kan bestellen bij de Leidsche 3 oktober vereniging.
De pinda plantjes groeide aardig, en ze hebben zelfs voor kleine pindaatjes gezorgd. Maar de nieuwe pindaatjes waren zo klein dat ze niet eetbaar waren. Ook de pinda plant was aardig vatbaar voor ongedierte.
Om aan de pinda’s te komen moest de plant gerooid worden, en moest ik de aarde flink onderzoeken. Zodoende heeft ook de pinda plant inmiddels het tijdelijke voor het eeuwige verruilt. Het was wel grappig om te zien hoe de pinda’s groeide, van klein geel bloemetje, tot uiteindelijk minipinda’s in de grond.
Uiteindelijk hebben twee katoen plantjes het overleeft, en ze zijn nu rond de 20cm hoog. Normaal gesproken zijn decoratieve katoen stokken meestal een stuk groter, maar het lijkt erop dat bij mijn katoenplantjes de groei er een beetje uit is.
Misschien hebben ze te weinig ruimte, ik weet het niet.
De door mij ontworpen munt blijkt helaas een grote faal. En dat terwijl ik er toch flink over nagedacht had.
In mijn ontwerp vormde de Europese landen die de euro gebruiken samen een grote pijl. De pijl is opgebouwd uit verschillende delen. Ieder deel vertegenwoordigd een land, en de omvang van ieder deel is afhankelijk van het aantal inwoners in het land (breedte), de waarde van de munteenheid van voor de euro (hoogte), en het jaar dat het land begon met deelname aan de euro (start).
Maar al mijn gereken en geteken heeft helaas niet mogen baten. Het is mogelijk om op de wel uitverkoren munt ontwerpen te stemmen.
Een van de plantjes die ik op ons balkon had staan was een peer meloen. Hiervan hebben we ongeveer drie peer meloenen kunnen opeten, en dat was het einde van het plantje. Naast aardig smakelijke vruchten had het plantje een enorm sterke aantrekkingskracht op ongedierte. Het plantje zat al snel helemaal vol met wit ongedierte.
Mijn eerste oplossing was een sproeibeurt met bier en water, maar dat had geen effect. Hierna heb ik het plantje gesnoeid, in de hoop dat het vanuit het stronkje weer zou gaan groeien, maar helaas. De peer meloen heeft het niet overleeft.
Dromen zijn een van de meest persoonlijke gebeurtenissen die je je maar kunt voorstellen. Het is een film die je zelf maakt en die je toch kan verbazen. Het enige nadeel is dat je vaak niet voldoende bij kennis bent om de droom te kunnen onthouden en zodoende te kunnen ontcijferen wat je onderbewustzijn je probeert te vertellen.
In mijn geval wordt mijn interesse in mijn eigen dromen steeds weer opgewekt als ik wakker wordt met een droom nog vers in mijn geheugen. Dit gebeurt maar af en toe, één keer in de paar maanden, en in deze gevallen schrijf ik de droom snel op een papiertje naast mijn bed, voordat ik de droom vergeet. Als ik veel later het papiertje weer bekijk en mijn dromen nalees komt de herinnering soms weer deels terug.
Een aantal van deze dromen vind je nu hier.
Wat mijn onderbewustzijn me probeert te vertellen is me niet echt duidelijk, maar wie weet valt op een dag opeens het muntje.
Het gaat goed met de kleine. Onze Pek weegt inmiddels 733 gram. Op de echo valt niet veel te zien, maar het was de enige die we kregen.
Op de foto wordt het bot van zijn bovenbeen gemeten om te controleren of de groei op schema zit. Dit bleek allemaal goed te gaan.
Naast deze ene onduidelijke foto kregen we ook een filmpje.