Ik weet niet of Alex zich ervan bewust is, maar zijn schoen is gezet met een flinke wortel erin. Het enige puntje is wellicht de afstand, maar Alex heeft goede hoop dat de sint een omweg maakt om ook de half-nederlanders te voorzien van een cadeautje.
Alex is in ieder geval erg braaf geweest en het paard van de sint zal de wortel zeker smakelijk vinden want het is een lekkere Canarische wortel.
Alex lacht weer, want na een week is zijn moeder weer thuis. Uiteraard hij heeft ook gelachen toen ik hem verzorgde deze afgelopen week, maar het weerzien van zijn moeder deed hem zichtbaar goed.
Ana was uit het ziekenhuis ontslagen, om met een flinke hoeveelheid medicijnen, en een dieet dat garant staat voor flink afvallen, thuis tot rust te komen. Het niet strikt opvolgen van het dieet had als direct gevolg een enorme pijn in haar gal. De medicijnen zouden voldoende moeten zijn om haar lichaam te stabiliseren, zodat haar enorm opgezwollen gal weer tot opereerbare proporties zou terugkeren.
Een paar dagen ging het goed, maar helaas had Ana vandaag weer flinke koorts. Het ging richting de 39 graden, dus dat resulteerde in een snelle tocht naar de eerste hulp en wederom is Ana opgenomen. Ze gaan nu andere antibiotica proberen, waardoor ze de borstvoeding verder kan vergeten.
Jammer, maar er is niets aan te doen. Gelukkig heeft ze geen hevige pijnen meer. En voor mij is het enige wat rest weer een weekendje vaderen en duimen dat alles met Ana goed gaat.
Een paar dagen geleden hebben we gevierd dat Alex drie maanden is. Drie maanden waarin Alex ontzettend veranderd is. Hij groeit indrukwekkend snel en hij is zich inmiddels bewust van de zaken die zich in zijn buurt begeven.
Sinds een paar dagen is Alex zelfs in staat om een beertje dat in zijn buurt hangt uit de lucht te pakken, en hup, naar zijn mond te bewegen om met zichtbaar genoegen eens flink aan de beer te likken.
Als kersverse ouders zijn we uiteraard reuze trots.
Het afgelopen weekend was flink hectisch. Ana had al een tijdje flinke pijn in haar rug en nu blijkt de oorzaak een aantal galstenen te zijn. Na het laatste onderzoek hebben ze Ana direct opgenomen en nu ligt ze aan een infuus van antibiotica. Voeding krijgt ze ook via een infuus.
Ik ben de afgelopen week fulltime huisvader geweest. Met zo’n kleine en mijn vrouw in het ziekenhuis heb ik mijn handen vol. Ana ligt om onduidelijke redenen in een afdeling met besmettelijke ziekten, dus de kleine Alex mag niet langs op bezoek en dat maakt een bezoekje ook voor mij lastig. Al met al een erg vervelende situatie.
Maandag verwachten we dat Ana weer richting huis kan. Zeer waarschijnlijk met een speciaal dieet waarbij alle vetten vermeden moeten worden en een afspraak voor een operatie waarbij de hele galblaas verwijderd zal gaan worden. Morgen dus hopelijk meer over hoe Ana’s behandeling eruit gaat zien.
Een stamhouder is de oudste zoon van de oudste zoon. Dit is degene die de familienaam in stand houdt. Recent vernam ik dat deze ere titel op mij van toepassing was. En omdat ons kind een zoon is, is ook hij een stamhouder.
Hier een mooie foto met de drie stamhouders van de familie Berg.
Eindelijk thuis. Er was een erg prettige gevoel om weer thuis te komen. Voor Alex was het de eerste keer dat ie ‘thuis’ kwam, en dat bijna twee en een halve maand na zijn geboorte. Eventjes geen drukte meer.
Het bevalt Alex erg goed in Las Palmas. Na zijn koude ervaringen in Nederland was hij duidelijk blij verrast met het klimaat. Goed, af en toe laat hij nog goed van zich horen, maar er heerst ook een soort van rust.
Pas ontdekt, Steve Hughes, een erg goede Australische komiek.
Eindelijk! Vandaag begint eindelijk mijn vakantie. Op naar Madrid om weer samen bij mijn familie te zijn.
Door de vervroegde bevalling heb ik bijna een maand lang mijn zoontje moeten missen en alhoewel ik via fotos en de telefoon toch op de hoogte bleef van de gebeurtenissen was het een erg vreemde situatie. Maar hier is nu gelukkig een eind aan gekomen. Tijdens mijn afwezigheid is de kleine gegroeid van bijna 3 kilo naar ruim 4 kilo. Een groei van 33% die ik heb moeten missen.
Vanaf vanavond zijn we weer een gezinnetje. Vanavond begint eindelijk echt mijn nieuwe leven als vader, een leven met een beetje kleur. Ik heb er zin in! Eerst zijn we een tijdje in Madrid. Hierna, als alles goed gaat met de kleine, vertrekken we 10 dagen naar Nederland en tot slot gaan we allemaal terug naar ons huis in Las Palmas.
Nu eerst op naar Madrid. Vergezeld met wat speeltjes, een Jip en Janneke voorleesboek en ons eigen boek. Ik hoop alleen dat mijn zoon zijn vader nog herkent.
In tegenstelling tot Nederland bestaat Buckler bier nog gewoon in Spanje. En Buckler sponsort eind deze week een bierrun.
Een hardloop wedstrijdje over het strand van rond de zes kilometer. Helaas is de wedstrijd precies de dag voordat ik naar Madrid vertrek, dus ik denk niet dat ik mee zal doen.
Het vreemde van dit hardloop gebeuren is echter de publiciteit. Zo her en der hangen professionele posters en er is uiteraard een website. Deze website was even schrikken. Zelden heb ik zo’n gedrocht van een website gezien. Er wordt een bankrekening nummer gegeven waar je je geld kan storten en een melding dat de wedstrijd ergens na 7 uur begint. Verder zijn er een aantal lege pagina’s en dat is het dan.
Er wordt nog gemeld dat je de loop op blote voeten en in zwembroek dient te lopen. Er zal dus wel geen tijd gemeten worden en waar sla je dan je spullen op? Riekt naar een of andere manier om geld uit je zak te kloppen. Maar goed, ik ben wel benieuwd en misschien wandel ik er vrijdag nog even langs om een kijkje te nemen.