Gisteren was Spanje in protest. Vele mensen waren de hele dag aan het staken (een dag die hier netjes van je loon ingehouden wordt) en ´s avonds waren er protestmarsen. De reden van de staking was het schrappen van een grote hoeveelheid rechten voor werknemers. Kort gezegd wordt het (veel) makkelijker en (veel) goedkoper om mensen te ontslaan. De politiek denkt dat werkgevers meer mensen zullen aannemen omdat het goedkoper wordt om deze weer te ontslaan. De werknemers vrezen simpelweg de straat. Hun vaste contracten verliezen hun waarde want het wordt veel eenvoudiger om mensen te ontslaan. Meer dan 8 dagen ziek? ontslag. Meer dan 3 maanden verlies? ontslag. Vast contract? ontslag met een kleine tegemoetkoming.

In Las Palmas begon de protestmars om 6 uur en het was een volle bak! Een protest met gefluit, getrommel, geschreeuw en de alom aanwezige herrie en chaos. Ik schat de opkomst zelf op zo’n 20.000+ personen en dat is helemaal niet slecht voor een eiland waar men normaal gesproken maar afwacht en kijkt wat er op het vasteland van Spanje gebeurt. Nu kijken of dit protest enig effect zal hebben maar het zal wel weer zoals gewoonlijk een stille afloop hebben.

Altijd lekker zo’n thuis gemaakte hamburger. We hadden lekker bolletjes gekocht, en een pak met hamburgers. Rund uiteraard, want varken is onrein. Maar wat zit er nu zoal in zo’n voorgefabriceerde hamburger. Ik bekeek de ingredientenlijst en had direct spijt.

Onze hamburgers bevatten rundvlees, maar er staat niet bij hoeveel procent. Verder bevat de hamburger granen, rijst en sinasappel (!). Samen met nog een aantal smaak, kleur en geurstoffen. Dat verklaart in ieder geval de lage prijs. Nou ja, de burger was goed te eten, maar de volgende keer kopen we maar weer gewoon ‘echt’ vlees.

Als Nederlander zit het fietsen in mijn bloed. Het is een onderdeel van mijn Nederlanderschap. Een onderdeel dat hier in Spanje een beetje verwaarloost was, maar nu had ik dan eindelijk een goed excuus. Mijn werk is verhuist en de nieuwe afstand was niet meer te wandelen, dan maar met de fiets, was de oplossing.

Het enige probleem in Spanje is dat de gemiddelde automobilist geen rekening houdt met een fietser. Ze zijn geen fietsers gewend en een fietspad is ook een zeldzaamheid. Dit levert een redelijk hoog risico op tijdens het fietsen. Gelukkig is men bezig met een campagne om het fietsen te promoten. Er zijn zelfs een paar fietspaden aangelegd.

Ik ga het gewoon proberen. Ik heb een vouwfiets gekocht, zodat ik hem zonder al te veel overlast binnen in het kantoor kan stallen.

De operatie is goed verlopen. Ana’s gal blaas is netjes verwijderd tijdens een operatie die bijna twee uur duurde. Tijdens de operatie bleek Ana een flink grote gal blaas te hebben, maar deze kon toch door een incisie bij haar navel verwijderd worden. Na de operatie was Ana de hele dag erg misselijk vanwege de algehele narcose waarin ze gebracht was. Een dag later voelde ze zich al een heel stuk beter en heeft ze zelfs al een stukje rondgelopen.

Vandaag komt Ana weer lekker naar huis. Ze moet het in ieder geval tien dagen rustig aan doen en hierna worden de paar hechtingen die ze heeft verwijderd. Daarna zou ze weer langzaam aan een normaal dieet kunnen gaan wennen.

Morgen is het zo ver. Dan wordt Ana geopereerd en wordt haar hele gal verwijderd. Vanmiddag wordt Ana al opgenomen in het ziekenhuis en morgen vind de operatie plaats. Als alles goed gaat mag ze overmorgen al weer naar huis. Hierna moet ze ongeveer 10 dagen rustig aan doen en dan zou ze weer in orde moeten zijn.

De aanloop naar de operatie van af en toe flink pijnlijk. Ana had een vetloos dieet en iedere keer als ze toch iets met vet at had ze een zeer pijnlijke nacht. Na een tijdje had ze haar dieet beter onder controle waarbij ze ongeveer een kilo per week af viel. Na de operatie zou ze theoretisch weer alles kunnen eten, maar ze zal wel erg vette happen moeten zien te vermijden.

De operatie zelf is redelijk eenvoudig. Ana gaat volledig onder narcose en dan maken ze drie sneetjes in haar buik. Een om lucht naar binnen te pompen, een voor een lampje en een om met instrumenten de gal naar buiten te halen. Als alles goed is duurt de operatie zelf ongeveer een half uurtje. Met alle handelingen erbij zijn ze ongeveer 2 uur bezig.

Meer nicotine, meer teer, meer van alles voor veel minder geld. Wie wil dat nou niet. Mecanicos zijn een goedkoop sigarettenmerk van de Canarische eilanden en ze kosten per slof minder dan 6 euro. Dat zijn nog eens prijzen, voor minder dan wat je in Nederland betaalt voor twee pakjes sigaretten heb je hier een hele slof! Jammer (?, nee, niet echt) dat ik niet rook.

Wat ik nu wel zeker weet is dat er blijkbaar ergens hier op het eiland tabaks-planten worden gecultiveerd. Ik ben natuurlijk geïnteresseerd in een stekje, om zodoende mijn eigen tabaksplant te kunnen zien groeien. Om een plantje te vinden zal ik slim moeten zijn. Als je op de Canarische eilanden iets wilt vinden dat niet voor alle toeristen is bedoelt, dan is de enige manier het sociale netwerk. Ik zal het dus aan een paar Canariers moeten vragen en dan kijken of mijn integratie op dit Canarische eiland voldoende is om een antwoord te vinden.

Op de valreep toch nog even een hardloop wedstrijdje meegepikt. De San Silvestre loop. Een blijkbaar traditionele hardloop wedstrijd die in heel Spanje op de 31ste december gelopen wordt. De loop in Las Palmas was 7.5 kilometer. Mijn tijd was een nette 35 minuten.

Van het afgelopen jaar kunnen we alleen maar blij worden. Zo blij dat we ervan moesten dansen…

update: de video is inmiddels niet meer beschikbaar.

Inmiddels zijn we in Nederland aangekomen. Alles gaat goed en we zijn flink aan het genieten van onze vakantiemaand. Nederland is koud. Veel kouder als in mijn herinneringen, maar het is prettig om weer Nederlands om mij heen te horen als ik door de straat lopen.