Een normale/rustige maand dit keer. Geen afwijkingen van onze routine, gewoon helemaal standaard. Helemaal niet slecht natuurlijk. Alan heeft weer zijn voetbal wedstrijden gespeeld. Alex was druk met beach volleybal en tennis. Ik heb weer een paar keer per week hard gelopen en heb aan mijn spelletje gewerkt.
De kinderen hadden geluk, ze hadden deze maand een paar vrije dagen en ze hebben lekker carnaval gevierd. Soms zijn dit soort rustige maanden precies wat je nodig hebt om weer op te laden.
Na mijn recente technologie upgrade raakte ik steeds meer geïnteresseerd in het Apple ecosysteem. Ik keek naar hun Airtags, maar er gingen geruchten rond over een nieuwe versie, dus ik wachtte geduldig af. Ze zijn er nu, en ik denk dat het een slimme zet was om op de nieuwe versie te wachten. Betere batterij, betere precisie, beter geluid om hem terug te vinden. Dat alles voor dezelfde prijs.
Ik was nooit echt geïnteresseerd in het kopen van een Airtag, omdat ik er simpelweg het nut niet van inzag, maar nu ze naar verluidt een betere nauwkeurigheid hebben, trok het toch mijn aandacht. Ik speel soms escape-room achtige spelletjes met mijn familie. Raadsels oplossen, dingen zoeken, sloten kraken, verborgen boodschappen, enzovoort. Een Airtag toevoegen lijkt me een leuke extra.
Ik ga het proberen, en daarna kan ik de Airtag altijd nog gebruiken om mijn bagage te volgen wanneer ik reis, of misschien mijn rugzak, of mijn auto. Ik zie wel of het de moeite waard is.
Het werkt wel. Ik had flink snel de initiele versie van Mushroom Mayhem in de winkel gezet, met nog aardig wat foutjes, en met eigenlijk alleen de minimale funties om een spelletje te kunnen spelen. Ik had het sterke vermoeden dat ik zo kon voorkomen dat het spelletje weer in het slop geraakte, en ik er pas over jaren weer naar zou kijken. Het heeft gewerkt. Ondankt dat slechts rond de 20 personen mijn spel geinstalleerd hebben ben ik toch gemotiveerd, en menig avond ben ik de app aan het verbeteren en aan het fine-tunen.
Alweer een flinke update. Dit keer heb ik gebruik gemaakt van een ‘agent’ om hele stukken aan functionaliteit in een keer toe te voegen. Een agent krijgt een opdracht, splitst die op in kleine onderdelen en wijst die onderdelen toe aan een verzameling AI tools die samenwerken om elke taak uit te voeren. Zodra alle taken klaar zijn, combineert de agent alles tot één eindresultaat en markeert hij de volledige opdracht als voltooid. Daarna kon ik alles rustig nakijken en het resultaat goedkeuren als het klopte. Supermakkelijk, zolang je de initiële opdracht maar duidelijk omschrijft.
Samen met de AI agent:
Verder heb ik natuurlijk zelf ook nog wat gedaan. Ik heb de gebruikte afbeeldingen allemaal ietsje verbeterd, dus het ziet er allemaal wat gelikter uit. De app heeft een nieuw icoontje. Dit zijn de wat grotere verbeteringen:
Een simpel pakje kan soms meer magie brengen dan je zou verwachten. Zeker wanneer het gedragen wordt door een ongelooflijk charismatisch en fotogeniek persoontje. Voeg daar nog wat oog voor detail aan toe, en je krijgt puur spektakel.
Alan Presley is er helemaal klaar voor om het Carnavalsfeest op school naar een hoger niveau te tillen. Eén ding is zeker, met Alan in de buurt gaan de voetjes gegarandeerd van de vloer.
Ik kwam mijn bovenbuurman tegen in de lift. Het gebruikelijke praatje volgde: hij vroeg hoe het met mij ging, ik vroeg hoe het met hem ging. Normaal krijg je dan de standaardreacties ‘alles goed’ of ‘gaat zijn gangetje’, de automatische piloot van alledaagse beleefdheid.
Maar dit keer zei hij: ‘En la lucha’.
In het gevecht.
Huh, ik keek hem even verbaasd aan. In het gevecht? Hij doet iets in het leger maar dan nog,.. ik vroeg om opheldering. Hij glimlachte en legde uit dat hij het had over het dagelijkse gevecht: de eindeloze stroom taken, verplichtingen, dingen die moeten. Geen drama, geen groot levensleed, gewoon de voortdurende strijd van alledag.
De volgende keer dat iemand mij vraagt hoe het gaat weet ik al wat mijn antwoord gaat zijn. ‘Vol in gevecht’ :)
Het jaar ben ik flink productief begonnen. Samen met de AI heb ik in sneltreinvaart een nieuwe app gebouwd. Ik vond het weer leuk om wat te bouwen. Het grootste voordeel van de AI was dat problemen snel en simpel werden opgelost. Geen urenlang uitzoekwerk, en vele tests om de ontdekken waar de fout zit, en hoe de oplossing gebouwd moet worden, maar simpelweg aangeven waar de fout zit, en eventjes wachten terwijl de AI de boel analyseert en oplost. Een fout oplossen leidt nu ook niet meer tot de volgende fout, nee, de AI lost de hele riedel aan fouten op, totdat het weer werkt.
Mijn app ‘Mushroom Mayhem‘ bestaat uit een aantal onderdelen. Als eerste het idee, dat was een stukje creativiteit van mijzelf. De afbeeldingen (AI, bing), de muziek (AI, suno), de codering (deels AI, copilot), de kleine details (AI, met mijn aansturing). Lekker veel AI, en het resultaat is een mooie ‘gelikte’ app, die goed voldoet aan de visie die ik vooraf had, en dit keer is het resultaat niet beperkt door mijn onkunde.
Oma Nel kwam ook gezellig op bezoek.Ze was de Nederlandse kou een paar weekjes ontsnapt, en ze arriveerde met een koffer vol kadotjes, worst, kaas, paling en drank. Ze kwam om lekker een tijdje van de kleinkinderen en de Spaanse zon te genieten. Eerst een weekje met vrienden in het zuiden, in de gegarandeerde zon, en daarna een weekje bij ons, met lekkere temperaturen, maar ook kans op af en toe een buitje.
Ik heb gratis een maand lang van een AI gebruik mogen maken. Ik moet toegeven dat ik nog steeds verbaasd ben over hoeveel werk de AI kan doen, en hoe nauwkeurig het precies uitvoert wat ik bedoel met slechts een paar korte instructies. Ik begon met hele kleine taken en ben langzaam steeds grotere opdrachten gaan geven. Mijn gratis maand loopt bijna af, maar ik ben er vrij zeker van dat ik doorga met het betaalde abonnement.
De productiviteitsboost die AI oplevert is enorm. Ik ben jaren geleden gestopt met ontwikkelen omdat het gezinsleven te veel tijd vroeg, en ik de lange blokken ononderbroken tijd kwijt was die ik vroeger had. Ik had altijd een paar uur achter elkaar nodig om me te kunnen concentreren op wat ik aan het bouwen was. Maar nu is ineens één uurtje al genoeg om echt vooruitgang te boeken. Fouten oplossen, wat altijd vervelend werk is, hoeft opeens niet meer, dat doet de AI. Alleen testen en bijsturen. Het is werkelijk fantastisch wat er allemaal kan en het lijkt alsof je een medewerker hebt die flink wat werk van je over kan nemen.
Ik heb het werk dat ik aan MM doe verplaatst naar de avonden. Voordat ik ga slapen, in plaats van een stukje film of een aflevering van een serie te kijken, besteed ik het laatste uur van mijn dag nu aan praten en experimenteren met mijn programmeerassistent. De afgelopen dagen heb ik een verbeteringen aangebracht, en de nieuwe versie is inmiddels beschikbaar.
Bedankt voor alle feedback! De nieuwe versie heeft een dagelijkse puzzel en nieuwe eetbare paddenstoelen die je kunnen helpen als je eventjes vast zit.
Zodra je een paddenstoel hebt verzameld, wordt hij opgeslagen voor later gebruik. Het eten van een eetbare paddenstoel vergroot je natuurgevoel en geeft je een korte golf van intuïtie. Het helpt je je gedachten te focussen en inzichten op te pikken die je anders misschien zou missen. Klik simpelweg op het icoon van de eetbare paddenstoel rechtsboven en selecteer vervolgens het gebied dat je wilt onderzoeken om alvast een glimp op te vangen, of het nu iets waardevols is om te ontdekken of juist iets dat je beter kunt vermijden.
Het viel me eigenlijk een beetje tegen toen ik voor het eerst begon te experimenteren met mijn nieuwe iPhone 17. Komend van een oude SE had ik verwacht dat de sprong naar de 17 een enorme verbetering zou zijn. In plaats daarvan merkte ik vooral veel kleine verbeteringen en maar een paar grote. Alles werkte net een beetje beter, een beetje soepeler, en het deed me beseffen dat mijn oude telefoon eigenlijk nog helemaal niet zo oud was. Een duidelijke upgrade was het grotere, betere scherm, en de grootste verandering was de batterij. Ik kan mijn telefoon nu de hele dag gebruiken zonder me zorgen te maken.
Er was nog een grote verbetering die ik in het begin niet doorhad: MagSafe. Nadat ik een MagSafe-oplader voor mijn nachtkastje had gekocht, duurde het niet lang voordat ik gewend was aan het nieuwe comfort dat het bood. Er was een klein probleempje met het felle lampje in de oplader, maar een klein stickertje loste dat snel op. Stap twee was een MagSafe-oplader voor in de auto, en dat was alles wat ik nodig had om kabels helemaal achter me te laten. Het is een zeer bevredigende realiteit waarin ik mijn telefoon simpelweg op de magneet plaats of hem er weer af trek. Zeker, het duurt misschien iets langer om op te laden, maar omdat mijn telefoon nu als wekker/klok fungeert, en ‘s nachts oplaadt, maakt het me niets uit.
Mijn oude telefoon viel minstens een paar keer per jaar uit door oververhitting. Dat krijg je ervan als je op een tropisch eiland woont. De nieuwe telefoon heeft een handige functie om oververhitting te voorkomen: een vapor chamber die de warmte gelijkmatiger zou moeten verspreiden, zodat de telefoon sneller kan afkoelen. De echt warme en zonnige dagen zijn nog een paar maanden weg, dus deze functie zal ik later pas echt kunnen testen.
Voor nu is mijn conclusie simpel. Mijn nieuwe telefoon was niet de sprong naar de toekomst die ik had verwacht, maar hij heeft genoeg verbeteringen om me blij te maken. De nieuwe magsafe optie (nieuw voor mij, het bestaan al een paar jaar) was echter wel de sprong in de toekomst, en maakt me blij.
Natuurlijk heb ik gehoord van ‘indie?developers’. Ik hou enorm van dat soort games, maar ineens realiseerde ik me iets…
Geen uitgever, geen externe baas, geen commissie die me vertelt hoe de game eruit moet zien. Ik bepaal de mechanics, de artstyle, de branding, de emotionele toon en juist die creatieve autonomie is de kern van indie zijn. Mijn projecten komen voort uit nostalgie, nieuwsgierigheid en plezier, niet uit marktdruk. Dat is klassieke indie?energie: iets maken omdat het betekenis heeft.
En ja, dat geldt ook voor Mushroom Mayhem… het drong ineens tot me door: ik ben een indie game developer! Jaja!