Gouda

Iedere Nederlander eet natuurlijk graag kaas. In Spanje eten ze echter ook graag kaas, en met name de Nederlandse kaas is goed vertegenwoordigd in de supermarkt. Gouda en Edam kopen wij altijd, en deze zijn overal makkelijk te vinden. Lekker een stukje Nederland als ontbijt.

Bij ons laatste pakje Gouda viel me echter wel iets op. Een klein Duits vlaggetje op de verpakking. Vreemd, want Gouda ligt toch echt in Nederland.

Gelukkig kon ik het gemakkelijk navragen. Een mailtje naar de kaasboer en een dag later had ik al antwoord. Blijkbaar is de beschermde naam van echte Nederlandse Goudse kaas “Holland Gouda” of “Dutch Gouda”. Alleen de term Gouda zonder Holland/Dutch mag dus blijkbaar iedereen op zijn kaas plakken. Nou heb ik dus zeker al jaren niet-Nederlandse kaas ontbeten.

Vaderdag

Het was afgelopen zondag vaderdag hier in Spanje, en dat heb ik gemerkt. Met inmiddels twee zoons ben ik overladen met kadotjes. Lekker bonbons, een geverft tshirt om mee hard te lopen, een handige penuil voor op de koelkast en nog veel meer.

Film of foto

Soms heb je het dilemma. Maak je een paar fotos, of is een filmpje toch beter. Een lastige vraag, en in het onderstaande geval had ik in Leeds onterecht voor de fotos gekozen. Maar gelukkig toch ook nog een klein stukje film van een prachtig concert door Alex.

Bomat test

Bomat!Eindelijk ben ik ergens goed in! Ik heb een BOMAT test (een Bochumer Matrixtest) gedaan, en daar bleek ik goed op te scoren.

De samenvatting van mijn resultaat was als volgt:

Your result of 25 correct answers gives you a sten score of 10, which means that about 98% of the reference group achieved a lower score than you, 2% achieved a similar score, and 0% a higher one.

Wat nou precies het praktische nut hiervan is, dat is me nog niet helemaal duidelijk. De test was redelijk eenvoudig. Ik kreeg een aantal vierkantjes te zien met figuurtjes erin. Het laatste figuurtje was echter steeds leeg en de vraag was steeds wat het laatste figuurtje uit de reeks zou zijn. Deze kon je kiezen uit een aantal mogelijkheden. Niet lastig in het begin, maar het werd steeds moeilijker om de evolutie van de figuurtjes uit te pluizen.

Ryanair en Leeds

Vaak ontvang ik van die typische reclame mails. Een superofferte, en als je er dan op klikt zitten er altijd een flink aantal adders onder het gras. Zo ook ryanair. We ontvingen een mail met het mooie aanbod van een vlucht voor 9.99 EUR. Helemaal niet slecht, maar zoals ik al verwachtte was het alleen voor een beperkt aantal vluchten, een bepaald aantal dagen, en onder bepaalde voorwaarden. Dit soort mails gaan bij mij altijd direct naar de vuilnisbak.
Leeds!Bij Ana ging het dit keer anders. Ze zocht de hele boel gelijk uit, en het bleek dat er vanuit Gran Canaria maar een mogelijkheid was. Naar Leeds. En de prijs was ook ietsje hoger als 9.99 EUR, maar uiteindelijk was een retourtje maar 22 EUR. De data waren ook redelijk vast, met als resultaat dat we nu van 15 tot 19 januari op avontuur zijn geweest in Leeds.

In Leeds bleek het vier dagen lang koud en miezerig weer, maar dankzij de pubs hebben we het toch nog goed naar ons zin gehad. Alex was direct helemaal fan van de bacon bij het ontbijt, en de fish en chips natuurlijk.

Verjaardagsfabriek

Op Alex zijn school worden de verjaardagen meestal gecombineerd. Als er dan weer een paar kinderen jarig geweest zijn, of bijna jarig zijn, dan wordt er weer een uitnodiging gestuurd naar de hele klas om langs te komen. De verjaardagen worden dan altijd in een soort van fabriek gevierd, en altijd met hetzelfde stramien. Binnenkomst, schoenen uit, spelen, kipnuggets eten, spelen, jarigen op de stoel, cadeaus uitpakken, rommel in de tas, cadeaus snel weer opbergen, spelen, laatste dansje, schoenen aan en weer naar buiten. Vlak voordat de kinderen naar buiten gaan krijgen ze nog een zakje snoep.

Meestal duurt zo´n viering rond de drie uur, en exact na drie uur sta je weer buiten en gaat iedereen weer naar huis. Een stiptheid die door iedereen geaccepteerd wordt maar verder wel ontzettend on-Spaans is.

Alan’s eerste jaar

Alan - 1 jaar!Alan is al weer een jaar en dat hebben we natuurlijk gevierd. Met taart, versieringen, kados en heel veel aandacht voor kleine Alan.

Zijn eerste jaar is snel gegaan. Alan loopt al bijna, hij kruipt als een speer door het huis, wijst al netje naar de dingen die hij wil en lacht zich een hoedje als hij doet alsof hij iets geeft en als je dat dan wil aanpakken trekt ie het snel weer weg.

De verschillen met Alex zijn qua uiterlijk niet zo groot. Het zijn duidelijk broers, maar in karakter zijn het twee totaal verschillende personen. Alan is eigenwijs, doet alleen wat hij zelf wil, en om hem te overtuigen moet je goed je best doen. Alex was in dat opzicht een stuk eenvoudiger om te overtuigen. Alex heeft ook nog nooit zijn vinger in een stopcontact gestoken, en bij Alan, toen hij net kon kruipen, was dit het eerste wat hij deed.

Klassenfoto

Een klassenfoto is natuurlijk altijd leuk om te hebben. Een herinnering voor later om terug te kijken met wie je allemaal in de klas gezeten hebt. Leuk, maar tegenwoordig niet meer zo betrouwbaar.

Alex heeft een klassenfoto gehad van zijn vijfde klas en dat is een mooi aandenken, maar wat valt gelijk op aan deze foto… kijk maar: Klassenfoto Marpe 2016!

klassefoto-marpe-2016-added-kidNou ja, als je snel de foto bekijkt valt er natuurlijk helemaal niets op. Op eerste gezicht keken wij alleen maar naar Alex, en het viel ons op dat ie zijn ogen bijna dicht had. Maar dat maakt natuurlijk helemaal niet uit.

Hierna viel me nog iets anders op. Het jongetje rechts-onder lijkt te zweven, en heeft bij nadere inspectie veel meer aandacht voor de camera en hij heeft een veel schoner zwart uniformpje. Dit jongetje is erbij geplakt met een foto uit een studio.

De juf en de twee meest rechtse jongetjes zijn losgeknipt van de rest en een stukje opzij geschoven. Hierna is het nieuwe ventje erbij geplakt. Het ventje is een beetje naar achter geschoven, en de juf en de twee rechter jongetjes zijn er weer een beetje overheen gezet. Het lijkt zo net alsof hij erbij was, maar mij reist de vraag of we dit wel moeten willen, ookal is het jongetje wel onderdeel van de klas… Als het toch allemaal in elkaar geschoven wordt, dat kan je net zo goed van iedereen een studio foto maken, en daarna alle lachende, schone, in de camera kijkende kinderen samen in een klassenfoto plakken.