ezDatepad staat al een paar jaar in de iOS appstore, en ik vond het tijd voor een update. Geen nieuwe functionaliteit, maar simpelweg de app weer helemaal up-to-date brengen. Een technologie upgrade waarbij alle kleine onderdelen waaruit de app bestaat zijn bijgewerkt naar hun nieuwste versies, waardoor het opnieuw een robuuste (en veilige) tool is.
Wij noemen het vaak sushi, maar het is eigenlijk een maki, een rolletje van alg, rijst, en wat lekkernijen erin. In de winkel or in het restaurant zie je nooit de uiteinden, maar voor mij is dat het favorite stukje. Het ziet er mooi uit vind ik als een soort wilde maki aan de ene kant, en een perfecte maki aan de andere.
Chefs die een maki maken willen dat hij er mooi en uniform uitziet, alle stukjes hetzelfde. Een strak geheel waarin alles goed is samengeperst. De uiteinden zijn vaak anders: wat losse rijst, extra ingrediënten, of juist iets dat ontbreekt. Voor mij is het als yin en yang. Tegenpolen die samenkomen. De ene kant perfect, de andere chaos. Samen zijn ze beter dan apart. Elke hap uniek, elke smaak net iets anders. Ieder stukje heeft zijn eigen identiteit. Perfectie.
Alex en Alan hebben alletwee hun best gedaan om een aantal creative makis te maken. Er zit zelfs een typisch Canarische maki bij met Pata! Hier een aantal van onze creaties.
Vibe coding is een nieuwe manier van software bouwen met behulp van AI. In plaats van zelf elke regel code te schrijven, beschrijf je simpelweg welke functionaliteit je wilt hebben, en de AI genereert deze voor je. Je test wat er is gemaakt, en als het goed werkt ga je door naar de volgende feature. Werkt het nog niet helemaal, dan vertel je de AI wat er moet worden aangepast, en past hij de implementatie aan.
Het verrassende is dat je de code niet eens hoeft te bekijken, tenzij je dat zelf wilt. Je richt je op de ideeën, de flow en de gebruikerservaring, en je vertrouwt erop dat de AI de technische details afhandelt. Het is een snelle, intuïtieve manier om software te creëren, waarbij je in de creatieve zone blijft in plaats van te verdwalen in syntax.
Voor Mushroom Mayhem ben ik jaren geleden begonnen met alles zelf te bouwen, er was toen nog geen AI, maar een tijdje geleden ben ik overgestapt op vibe coding. Alle ontwerpen, de verschillende speltypes, de schermen, ze zijn nu allemaal via vibe coding gemaakt. De kern van het spel staat stevig, dus ik dacht: alles wat ik hier bovenop bouw brengt maar een beperkt risico met zich mee. Vooralsnog ben ik tevreden met het resultaat. De ontwikkeling gaat erg snel. Fouten komen geregeld voor, maar zijn meestal eenvoudig te herstellen.
Mijn huidige vibe-codingtaak is het toevoegen van een shop aan het spel, zodat spelers eetbare paddenstoelen kunnen kopen om te onthullen wat er achter een veld zit. Dit is tot nu toe mijn grootste vibe-codingproject, en de voortgang ziet er veelbelovend uit.
Wat zal ik zeggen. Van een half-af maar werkend hobbyproject uitgegroeid tot een mooie professionele app. Ik heb er de afgelopen tijd flink aan de mushrooms gesleuteld. Zo is er nu een uitgebreide adventure modus die perfect aansluit op de verhaallijn. Daarnaast is er een nieuwe spelvariant voor spelers die zelf willen bepalen of ze een snelle pot willen spelen of juist strategisch de diepte in willen gaan.
In de horizon zie je al kleine groepjes paddenstoelen. Terwijl je hoor het bos wandelt komen ze steeds dichter bij. Af en toe heb je een veldje dat je moet doorzoeken.
Uitkijken voor de giftige paddenstoelen, en op zoek naar de eetbare. De eetbare vind je niet vaak, maar als je er eentje vind is dat altijd de moeite waard. Als je een veldje uitgepluist hebt, dan wandel je weer door naar de volgende. Lekker onthaasten.
Dit wilde ik bereiken voor de adventure mode van Mushroom Mayhem. Wat ik had was een lange lijst, maar dat paste totaal niet in het gevoel dat ik wilde oproepen. Samen met de AI heb ik dit gelukkig recht kunnen trekken. Het avontuur is omgevormd tot een prachtige plattegrond waarop nieuwe levels verschijnen zodra je een level voltooid hebt. (Klein) nadeel is wel dat je opnieuw moet beginnen. De oude adventures tellen niet meer mee, dus je moet opnieuw bij stap 1 beginnen.
Er is meer. De verschillende game modi lijken nu meer op elkaar. Het spel in het centrum, en onderaan een text die aangeeft wat je aan het doen bent: een adventure-level, een daily challenge, een quick game, of een (nieuwe) custom game. Ook zijn er nóg meer achievements toegevoegd om vrij te spelen, en heeft de hele app een verbeterd uiterlijk gekregen.
De kinderen waren lekker aan het spelen, de moeders lekker social aan het kwebbelen en ik ging lekker een rondje hardlopen. Ik doe dat wel vaker, maar dit keer was het ietsje anders als normaal. Vanaf een groot skatepark loop ik een rondje van ongeveer 5 kilometer door de buurt. Het zijn allemaal bergpaadjes, met af en toe een stukje asfalt. Na ongeveer een kilometer kwam ik een groep schapen tegen. Gewoon op de openbare weg. Het waren er ongeveer 15 denk ik, en vijf daarvan waren jonkies. Leuk. Ik bleef eventjes kijken, en pakte mijn telefoon voor een fototje. Een schaap kwam naar me toe, en ik dacht even, ‘Oh, wat leuk, ik zal hem aaien’.
Opeens zag ik het schaap in een veel hogere definitie, terwijl de rest van de omgeving vervaagde. Het helemaal geen schaap, maar een ram. Ik zag alleen nog maar die ene ram, en dan met name zijn twee enorme hoorns. Oh. Met de snelheid van het licht begreep ik dat hij zijn nageslacht wilde verdedigen (tegen mij), tegelijkertijd wist ik dat bij een confrontatie mogelijk lichamelijke schade opgelopen kon worden, en dat ik maar beter weer verder kon lopen. Ik begon weer te lopen, en de kwaaie ram kwam achter mij aan. Wat?! Ik versnelde eenvoudig dankzij de adrenaline en het ram stopte gelukkig met zijn achtervolging.
Het resultaat, een saaie hardloop route levert toch nog een leuk verhaal op, en een adrenaline boost zo heel af en toe moet ongetwijfeld ook gezond zijn.
Mijn schoonmoeder haar appartement wordt geverfd. Tijd om ongewenste plankjes en schroeven van de muur te halen, zodat de hele muur mooi strak is. Ook zijn er alvast wat nieuwe gaten in de muur geboord om dingen te kunnen verplaatsen naar een betere plek. Ana/schoonmoeder wilde ook twee schilderijen aan de muur in een van de slaapkamers. Deze waren ooit door de schoonmoeder uit Madrid meegenomen en lagen al die tijd netjes en veilig in de kast. Ze waren gemaakt door een tante van Ana, en het waren twee schilderijen met Chinese tekens/teksten erop.
Het boren ging goed. Plastic ding in de muur en een haakje erop geschroefd. Hierna tijdelijk de schilderijen opgehangen, zodat geverifieerd kon worden of het allemaal goed was. Hé, bij het eerste schilderij staat ‘ana maria’ op de achterkant geschreven. Grappig. Toen zag ik het andere exemplaar… ‘antonio’? Dat is de ex van Ana. Huh?! Soms is een gebeurtenis te bijzonder om er verder niets mee te doen. Dit was duidelijk zo een gebeurtenis.
Hey Ana, ik heb de twee schilderijen in de slaapkamer van je moeder opgehangen, degene met de Chinese tekst voor Ana Maria en Antonio.
Toen ik het aan Ana vertelde, schoot ze direct in de verdediging. Het was een werkje van haar tante, het betekende helemaal niets, het waren onleesbare Chinese tekens, ze had verwacht dat ik het nooit zou merken, blahblah. Ook mijn schoonmoeder was zich van geen kwaad bewust. Het hele verhaal was voor Ana en mijn schoonmoeder blijkbaar helemaal normaal. Dat mijn schoonmoeder een relikwie van 20 jaar geleden van een ex van Ana, meeneemt tijdens een trip van Madrid naar Las Palmas, het jaren in de kast bewaart en dan prominent in de slaapkamer hangt, dat was blijkbaar niet vreemd. Tsja. Ook Ana vond het gewoon normaal. Het ging om de artestieke waarde van het werk en meer niet. Jaja.
Uiteraard heb ik gedurende de dag geregeld gerefereerd aan het schilderij/de situatie van Antonio. Toen ik het liet vallen toen we bij een vriendin waren, werd direct duidelijk dat ik niet de enige was die het vreemd vond. Zelfs de AI vond het duidelijk een vreemde situatie.
Nu is het hele verhaal beladen. Weghalen kan niet, want het was allemaal zo onschuldig, en totaal niet vreemd, dus waarom zou je er iets aan doen. Laten hangen, nou ja, als de familie graag de naam van Ana en een ex aan de muur wil hebben, in onleesbare chinese tekst, tsja, dan kan dat natuurlijk. Blijkbaar is alleen de artistieke waarde van belang, en deze schilderijen zijn blijkbaar het enige beschikbare materiaal met voldoende artistieke waarde. Bij mij komen vooral de typische schoonmoeder vooroordelen naar boven.
De schoonmoeder wordt stereotiep afgeschilderd als bazig, onvriendelijk, vijandig, nieuwsgierig, overheersend en over het algemeen onaangenaam. Ze wordt vaak neergezet als de kwelgeest van de echtgenoot, die getrouwd is met de dochter van de schoonmoeder.
Een normale/rustige maand dit keer. Geen afwijkingen van onze routine, gewoon helemaal standaard. Helemaal niet slecht natuurlijk. Alan heeft weer zijn voetbal wedstrijden gespeeld. Alex was druk met beach volleybal en tennis. Ik heb weer een paar keer per week hard gelopen en heb aan mijn spelletje gewerkt.
De kinderen hadden geluk, ze hadden deze maand een paar vrije dagen en ze hebben lekker carnaval gevierd. Soms zijn dit soort rustige maanden precies wat je nodig hebt om weer op te laden.
Na mijn recente technologie upgrade raakte ik steeds meer geïnteresseerd in het Apple ecosysteem. Ik keek naar hun Airtags, maar er gingen geruchten rond over een nieuwe versie, dus ik wachtte geduldig af. Ze zijn er nu, en ik denk dat het een slimme zet was om op de nieuwe versie te wachten. Betere batterij, betere precisie, beter geluid om hem terug te vinden. Dat alles voor dezelfde prijs.
Ik was nooit echt geïnteresseerd in het kopen van een Airtag, omdat ik er simpelweg het nut niet van inzag, maar nu ze naar verluidt een betere nauwkeurigheid hebben, trok het toch mijn aandacht. Ik speel soms escape-room achtige spelletjes met mijn familie. Raadsels oplossen, dingen zoeken, sloten kraken, verborgen boodschappen, enzovoort. Een Airtag toevoegen lijkt me een leuke extra.
Ik ga het proberen, en daarna kan ik de Airtag altijd nog gebruiken om mijn bagage te volgen wanneer ik reis, of misschien mijn rugzak, of mijn auto. Ik zie wel of het de moeite waard is.
Het werkt wel. Ik had flink snel de initiele versie van Mushroom Mayhem in de winkel gezet, met nog aardig wat foutjes, en met eigenlijk alleen de minimale funties om een spelletje te kunnen spelen. Ik had het sterke vermoeden dat ik zo kon voorkomen dat het spelletje weer in het slop geraakte, en ik er pas over jaren weer naar zou kijken. Het heeft gewerkt. Ondankt dat slechts rond de 20 personen mijn spel geinstalleerd hebben ben ik toch gemotiveerd, en menig avond ben ik de app aan het verbeteren en aan het fine-tunen.
Alweer een flinke update. Dit keer heb ik gebruik gemaakt van een ‘agent’ om hele stukken aan functionaliteit in een keer toe te voegen. Een agent krijgt een opdracht, splitst die op in kleine onderdelen en wijst die onderdelen toe aan een verzameling AI tools die samenwerken om elke taak uit te voeren. Zodra alle taken klaar zijn, combineert de agent alles tot één eindresultaat en markeert hij de volledige opdracht als voltooid. Daarna kon ik alles rustig nakijken en het resultaat goedkeuren als het klopte. Supermakkelijk, zolang je de initiële opdracht maar duidelijk omschrijft.
Samen met de AI agent:
Verder heb ik natuurlijk zelf ook nog wat gedaan. Ik heb de gebruikte afbeeldingen allemaal ietsje verbeterd, dus het ziet er allemaal wat gelikter uit. De app heeft een nieuw icoontje. Dit zijn de wat grotere verbeteringen:
Een simpel pakje kan soms meer magie brengen dan je zou verwachten. Zeker wanneer het gedragen wordt door een ongelooflijk charismatisch en fotogeniek persoontje. Voeg daar nog wat oog voor detail aan toe, en je krijgt puur spektakel.
Alan Presley is er helemaal klaar voor om het Carnavalsfeest op school naar een hoger niveau te tillen. Eén ding is zeker, met Alan in de buurt gaan de voetjes gegarandeerd van de vloer.