Vaak hoor je verhalen dat je beter niet kan verdwalen in een haven, omdat er ongure personen zich ophouden, of omdat er sprake is van zware objecten die op je kunnen vallen.
Zo zijn we van jongst af aan al voorgelicht door Popeye dat er in de buurt van zeilers altijd bruten zijn. In Las Palmas is het net zo. Zelfs de wegen houden zich niet aan de normale regels en lopen door alle ladingen heen.
Twee jaar geleden rond dezelfde tijd schreef ik op dit blog een verhaaltje over het slechte weer in Las Palmas. Dat was twee jaar geleden en vandaag heb ik een dejavu vanjewelste. Het giet weer! Vanochtend waren de straten in sloten veranderd en nu rond de avond weer. Lekkere dikke druppels regen zoals ik die uit Nederland ken.
Ons bezoek aan La Palma was erg geslaagd. Heel veel gezien in drie dagen. Van een wandeltocht van 6 uur door de bossen de eerste dag, het bedwingen van de top van het eiland in dag twee tot het beklimmen van een (koude) vulkaan de derde dag.
Het leukste vond ik nog het ‘s avonds slakken zoeken. Dit is een Spaanse manier om te zeggen dat je een ommetje gaan maken, midden in de nacht, met bier, zaklantaarn en al. Tijdens dit ommetje zochten we ook daadwerkelijk naar slakken, alhoewel de reden hiervan voor mij onduidelijk was. Waarschijnlijk was het voor de eer om een slak te ontdekken.
Na enige tijd rondgelopen te hebben zagen we echter een grote boom die tot onderzoek uitnodigde. Het bleek een enorme avocado boom, vol met enorme avocado’s. Lekker lekker! De boom hebben we ontdaan van een aantal grote avocado’s en later bleek dat ik in mijn enthousiasme alle aanwezige slakken plat getrapt had. Ach.
Dit weekend gaan weer een van de eilanden verkennen. Dit keer gaan we naar La Palma. De bijnaam voor dit eiland is ‘La bonita’, wat betekent ‘de mooie’. Dat beloofd dus wat. La palma is stukken groener dan Gran Canaria, dus veel bossen maar ook grotten en vulkanen. Ik ben benieuwd.
Voor de geintereseerde is hier ons plan (in pfd). Om de pdf te kunnen bekijken moet je aan een aantal eisen voldoen:
We hebben nu Gran Canaria, Tenerife, Fuerteventura en na dit weekend ook La Palma gehad. Blijven voorlopig over de eilanden Lanzarote, El Hierro en La Gomera.
Na jaren en jaren (volgens mij was ik 6 of 7 jaar) ben ik weer eens in agualand geweest. In het zuiden van Gran Canaria. Het was een erg leuk park, alleen wat kleiner dan in mijn herinnering. Volgens mij waren bijna alle attracties nog hetzelfde als toen we er vroeger geweest waren. Het enige wat ik me niet herinnerde van vroeger was de gloeiend hete steentjes waarover je heen moest lopen om naar de start van de glijbanen te komen. Ook was de sluitingstijd aan de vroege kant. Rond 6 uur moest iedereen het park uit.
Al met al een geslaagd uitje en gelukkig had ik factor 50, want van schaduw was weinig sprake. Ondanks de prijzige entree van rond de 20 euro (als je een kortingskaartje hebt van 6 euro, die je in bijna iedere supermarkt kan verkrijgen) is dit park zeker de moeite waard. Neem wel een paar slippers mee als je je voetzolen niet wil verbranden.
Vorig weekend heb ik doorgebracht op het strand van Güi-güi. Een strandje in de middle of nowhere. Zaterdag ochtend heen en zondagochtend / middag weer terug.
Het voordeel van dit strand is dat het nagenoeg verlaten is. De reden hiervoor is simpel: je moet twee en een half uur lopen om bij het strand te komen. Ongeveer anderhalf uur klimmen en daarna een uur afdalen.
Het strand is best aardig, het water is kraakhelder en de omgeving is adembenemend mooi. Toch is het een flink pittige kluif. Omdat er niets in de buurt is moet je alles meeslepen; water, bier, eten, tent, handdoeken, zonnebrand, alles.
De route: Rij naar Tasartico. In Tasartico veranderd de weg van asfalt, naar zand met stenen. Halverwege dit pad is een parkeerplekje, goed voor ongeveer 3 of 4 auto’s. Vanaf hier begint het pad. Smeer je eerst in met flink wat zonnebrand. Hierna is het zaak het pad te volgen. Na anderhalf uur lopen ben je boven. Een flink karwei en eenmaal boven begint na een flinke pauze de tocht omlaag. Dit kost gelukkig minder inzet, maar afdalen over een pad van los mul zand en steentjes is af en toe nog flink gevaarlijk. Als je dan uiteindelijk arriveert kan je niet anders dan blij zijn over de tocht die achter de rug is. Eindelijk kan je genieten van een klein stukje paradijs.
Een tijdje geleden hebben een tochtje gemaakt naar Fuerteventura. Een eiland hier in de buurt. Het eiland is een waar paradijs voor strand liefhebbers. Enorme witte stranden met een zee die onwaarschijnlijk helder is. Lekker zonnetje erbij. Het eiland heeft naast de stranden echter niet zo veel. Veel geiten en je kan er dan ook een lekkere hap geitenvlees eten en veel vissers maar het overgrote deel is toch zon, zee en strand.
Wel leuk was de vliegtocht terug naar huis. Het zijn kleine vliegtuigjes die tussen de eilanden heen en weer vliegen. Zonder straalmotor, maar met propellers.
We konden vanuit de luchthaven naar het vliegtuig lopen, en op de terugweg waren we als eerste in het vliegtuig (dankzij mijn Nederlandse invloed, het is typisch Spaans om op het allerlaatste moment te arriveren), en konden we plaats nemen in de voorste rij, waar twee stoelen achterstevoren stonden. Jawel, voor het eerst heb ik achterstevoren gevlogen. De ervaring was niet echt heel bijzonder, alleen tijdens de landing kon ik iets merken, maar het was gezellig omdat ik met de stewardess kon kletsen ;)
Zie ook de foto’s van ons weekendje Fuerteventura!
Op de Telegraaf site heb ik een vakantie bericht gevonden over de Canarische eilanden.
Op de Canarische eilanden geniet je volop van zon, zee en strand tijdens ieder seizoen. Ook zijn enkele van deze eilanden, er zijn er maar liefst vijftien verschillende, zeer geschikt voor een actieve vakantie met kids!
Echter, het vreemde van dit bericht is dat er gesproken wordt over maar liefst 15 eilanden. Als je hier in Las Palmas iemand vraagt hoeveel eilanden er zijn, zal deze persoon ze direct alle zeven bij naam noemen. Gran Canaria, Tenerife, Fuerteventura, La Palma, Lanzarote, El Hierro en La Gomera.
Wat is er nu gebeurt met die overige 8 vakantie eilanden die volgens de telegraaf bestaan. Misschien bedoelen ze rotsen of piepkleine eilandjes die af en toe bij een normaal eiland in de buurt liggen, maar deze kan je niet echt een vakantie-eiland noemen, want vaak kan je er niet eens overnachten of is het verboden toegang. Voorlopig heb ik nog 5 eilanden te gaan.
Tijdens het paasweekend zijn we op bezoek geweest in Tenerife. Het bezoek was een typisch Spaans event. Alleen de overtocht met de boot was geregeld. Slaapplek op het eiland moesten we ter plekke iedere dag nog regelen. Dit slaapplek regelen gebeurde ook op een Spaanse manier. Eerst de hele dag toeristen, en dan ‘s avonds op het laatste moment nog wat zoeken. Gelukkig ging dit verbazend vaak goed, op een dag na.
We waren aangekomen in een of ander gehucht en hier wilde we overnachten, maar er bleek geen enkel hotel te zijn. Hierna door naar het volgende gehucht, waar we via via een aantal particulieren wisten te bezoeken, die uiteindelijk ook allemaal geen plek hadden. In het volgende gehucht was net een paas optocht aan de gang, en vroegen we een agent om wat tips. Toen ging het hek zo’n beetje van de dam. De agent bleek namelijk erg behulpzaam. Gewoon raar.
Eerst gingen we naar het bureau. Hier belde oom agent iets van 8 mensen die hij kende die wel eens een appartementje verhuurde. Ondertussen ook nog een opmerking dat er een hotel in het dorp was, maar deze was erg aan de prijs. Uiteindelijk gingen we in de politiekar op naar een aantal mensen. Gezellig door het dorp rijden en oom agent bellende en met zijn communicatie middelen aan het bemiddelen. Ondertussen kregen we ook nog tips over eetgelegenheden en toeristisch zaken. Uiteindelijk nog een plek gevonden ook.
Enig minpuntje was de volgende ochtend. Geen ontbijt maar wel een wek-dienst. Vanaf half 9 tot 10 (anderhalf uur) konden we genieten van het nummer ‘Shout‘ dat door een groot fan op de repeat werd beluisterd.
Al met al een erg geslaagd weekendje Tenerife.
Wees niet ongerust. Behalve een flinke algemene hitte, die wordt veroorzaakt door de zon heb ik nog geen brand gezien. Alleen op de tv dan. Ik woon en werk in ieder geval in die delen van Gran Canaria die niet bij de brand betrokken zijn.