Letterlijk: het beklimmen van de kip.
Ik heb nog nooit geprobeerd een kip te beklimmen, maar ik vermoed dat het een interessant tafereel oplevert. In Spanje heeft het beklimmen van een kip echter een heel andere betekenis.
Een chaotische situatie veroorzaken, een immense commotie veroorzaken. Ergens een kolossaal punt van maken. Als je hoort: “Se monta un pollo”, betekent dat dat iemand een reusachtige rel heeft veroorzaakt over een of andere kwestie.
In Nederland maak je het niet zo vaak, of eigenlijk nooit, mee. Goed, mensen zijn af en toe ontevreden en laten dat ook blijken, maar nooit zodanig dat zelfs neutrale omstanders het schaamrood op de kaken krijgen. Het is een bijzondere communicatiekunst waarbij je net niet de zelfcontrole verliest en maar net binnen de grenzen van een zeer verhitte discussie blijft. Ik kan het niet. In Nederland niet en al helemaal in Spanje niet, maar met name Spaanse vrouwen zijn er erg goed in, en het rare… het werkt. Erger nog, het werkt verbazingwekkend goed.
Echter, het vreemde van dit bericht is dat er gesproken wordt over maar liefst 15 eilanden. Als je hier in Las Palmas iemand vraagt hoeveel eilanden er zijn, zal deze persoon ze direct alle zeven bij naam noemen. 
Ik heb er toch aan moeten geloven, want iedere dag moest ik weer een hele rits links verwijderen uit de header en footer van mijn weblog. Nu heb ik dan de nieuwe versie van 
Het lijkt zo simpel. Het 
Verzekeringen, belastingen, pensioenzaken, contactlenzen, emigratieformulieren, bedrijf opheffen, iedereen weer even proberen te zien, Kolonisten van Catan spelen, quality time met familie en vrienden, post verwerken van 2007 en 2008, spullen uitzoeken die ik meeneem naar mijn nieuwe huis.
