Vanochtend de dames weggebracht, en in Den Haag op de Thalys gezet. Afscheid genomen en naar mijn werk. De afgelopen paar dagen was ik ontzettend blij dat ze er waren. We zijn we bijna iedere in A’dam geweest en heb ik me netjes aangepast aan de wensen van de Amerikanen qua bezigheden. Ook nog het van Gogh museum van binnen gezien en aan de hand van Denise’s routebeschrijving nog de meest relaxte smartshop gevonden voor wat soep ingrediënt. Het was heeeeeel erg leuk en onvoorstelbaar gezellig, maar nu ze weg zijn bevind ik mij in een klein emotioneel dipje :-(.
Opeens is mijn directe omgeving niet meer de chaos zoals ik tijdelijk gewend was. Het zullen wel een paar saaie dagen zijn die gaan volgen. Ik voel me doodmoe ende uitgeput tegelijk… en dan ook nog eens verdrietig omdat een enorme hoeveelheid plezier er opeens vandoor is gegaan.
Aan de andere kant was iedereen ervan overtuigt dat ik toch echt een keer langs moest gaan komen in Chicago, en dat idee klink ook best goed eigenlijk.. :-p
Oh, en het is kerst!
Donderdag zijn Lauren, Jenny en Diana gearriveerd. Voor het gemak hadden ze het vliegtuig naar
Bijna had ik ‘r voor een weekje, de kat van Frank, maar helaas. Frank kwam, waarschijnlijk terecht, net op tijd tot de conclusie dat zijn kat, na een week bij mij in huis, nooit meer dezelfde zou zijn.
Aargh! Het moet echt niet veel gekker worden! Mijn fiets was heden ochtend gesaboteerd! Iemand had mijn ventiel uit mijn wiel gejat, met als gevolg een bruut platte band. Er wonen maar 8 gezinnen in mijn appartementen complexje, dus het moet bijna wel iemand zijn die ik ooit gezien heb. Zelf vermoed ik dat het zo’n vervelend kind is, maar dat kan ik natuurlijk niet hard maken.
Jawel, met het sinterklaasfeest heb ik toch een vette buit binnen gehaald :-)