In Spanje is het een bekende term, een Parador. Een Parador is een door de staat opgekocht monumentaal pand, of een pand met een belangrijke geschiedenis dat ze omgebouwd hebben tot een luxe hotel.
Vaak zijn het kloosters, of kasteeltjes, of grote luxe landhuizen. Paradores vind je op heel veel plekken in Spanje, meestal op mooie locaties en buiten de stadscentra.
Net als voorgaande jaren is ook dit jaar weer een goed jaar geweest.
We zijn we oom en tante geworden!! Hardstikke leuk, ik heb de kleine Annabel al gezien en vast kunnen houden en Ana zal nog even geduld moeten hebben. Wellicht volgend jaar, in 2010, want dan is er een groot feest in Madrid, we stappen in de huwelijksboot. Ik heb Ana ten huwelijk gevraagd tijdens een vakantie in La Palma. Na het beklimmen van een vulkaan ging ik op de knie en haalde ik een ring uit mijn rugzak. Gelukkig was Ana’s antwoord ‘si’.
Al met al gaat het met ons goed. We krijgen af en toe ‘bezoek’ van vrienden en familie (die meestal in het zuiden op vakantie gaan), waar we dan graag even langsgaan. Dit jaar zijn we op vakantie geweest naar Nederland en Schotland. Schotland is een hardstikke mooi land. We hebben echt genoten. Heel veel kasteeltjes gezien. Mooie natuur, uiteraard een whiskey brouwerij bezocht, en lekker wat pints gedronken.
Mijn Spaans is zowaar al redelijk vloeiend. Dit jaar heb ik het officiele spaanse examen gehaald, en volgend jaar ga ik voor een niveautje hoger. Ana is lekker aan het werk in het ziekenhuis is bezig met het binnenhalen van grote projecten op het gebeid van erfelijk kankeronderzoek. Een hardstikke interessant onderzoeksgebied waar nog flink veel te ontdekken valt.
We wensen iedereen een fantastisch 2010 toe! Met gezondheid, geluk, ontspanning en vooral veel nieuwe ervaringen! Met nieuwjaar eten we hier in spanje traditiegetrouw 12 gepelde en ontpitte druiven. Een tijdens iedere klokslag om 12 uur. Iedere druif vertegenwoordigd een maand van geluk en voorspoed in het nieuwe jaar. Hierna wordt er een campagne gedronken. Deze drinken we op de voorspoed van onze vrienden en familie.
Kerst heb ik dit jaar in Madrid gevierd en een Spaanse kerst betekent eigenlijk maar een ding. Eten! Dit jaar echter werd ik, tijdens een kijkje in de keuken, verrast door een raar uitziende ui, tenminste, ik dacht dat het een ui was. Het bleek een enorme knoflook te zijn. Deze knoflook heb ik meegenomen naar Las Palmas met het idee te kijken of ik ook zulke enorme knofloken kan laten groeien. In ieder geval beter dan het kleine grut dat ze hier in de supermarkt verkopen.
In het plaatje rechts de reuze knoflook uit Madrid en links de kleine knoflookjes die ze hier (en ook in Nederland) verkopen.
De dagen zijn steeds korter en de nachten steeds langer. De feestdagen zijn er weer! Vanuit Spanje wensen we iedereen een hele fijne kerst!
Dankzij een bezoek van mijn oom en tante heb ik een nieuw spelletje erbij. De IQ puzzel. Een leuk spelletje waarbij je aan elkaar vast zittende bolletjes netjes in het doosje moet stoppen, maar dat gaat nog best lastig.
Twee jaar geleden rond dezelfde tijd schreef ik op dit blog een verhaaltje over het slechte weer in Las Palmas. Dat was twee jaar geleden en vandaag heb ik een dejavu vanjewelste. Het giet weer! Vanochtend waren de straten in sloten veranderd en nu rond de avond weer. Lekkere dikke druppels regen zoals ik die uit Nederland ken.
Het heeft even geduurd, vrijwilligers werken niet zo snel (maar wel gratis), maar uiteindelijk is mijn rode kruis flash spelletje toch af en binnenkort terug te vinden op de spaanse rode kruis site. Op mijn site kan je alvast een sneak preview bekijken.
Oh ja, een antwoord op de vraag hoeveel het kost om een leven te redden zal je niet vinden. Het spelletje is bedoeld als een leuke manier om mensen tot nadenken te zetten over de vraagstukken waar het Rode Kruis mee te maken krijgt.
Jawel, je leest het goed… toen we in La Palma waren heb ik mijn Ana ten huwelijk gevraagd. Gelukkig was haar reactie hierop positief, dus ergens volgend jaar gaan er een bruiloft gevierd worden in Spanje!
Tijdens mijn bezoek aan Nederland heb ik mijn ouders en broertje al op de hoogte gebracht, dus waarschijnlijk zijn er inmiddels al een flink aantal mensen die het goede nieuws vernomen hebben.
Een datum hebben we nog niet en ook over de plek zijn we nog aan het nadenken. Zodra het een en ander wat duidelijker wordt dan kom je daar vanzelf achter.
Ik ben langs mijn huisarts geweest vanwege wat rode vlekjes op mijn huid. De beste man zag mij binnenkomen, vroeg wat er aan scheelde, en zonder verder enig onderzoek schreef een zalfje voor en vertelde me bij de balie een afspraak te maken met een specialist. Ik kreeg het sterke gevoel dat het tijd is om van huisarts te veranderen.
Datum voor mijn vervolgafspraak: Januari 2011
Wachttijd: 1 jaar, 3 maanden
Gelukkig heb ik een contact in het ziekenhuis. In Spanje zeggen ze dan dat je een ‘enchufe’ hebt. In Spanje en zeker hier in de canarische eilanden schijnt dit systeem heel goed te werken. Ik vroeg dus aan mijn contact in het ziekenhuis of ie misschien iets zou kunnen regelen om de afspraak te versnellen.
Dit leverde de volgende nieuwe situatie op.
Datum voor afspraak: November 2009
Wachttijd: Een week
De wachttijd is een week omdat ik volgende week op vakantie ga. Ik ga lekker naar het koude nederland om de kleine Annabel te bekijken!
Eigenlijk is het in en in triest dat het hier zo werkt. Zonder persoonlijke verbinding met een ziekenhuis ben je verplicht om meer dan een jaar te wachten, of je moet diep in de buidel tasten voor een commerciële hulpverlener (waarvan er erg veel zijn).
ʎlǝʇɐɹnɔɔɐ uouǝɯouǝɥd ǝɥʇ ǝqıɹɔsǝp oʇ ǝlqıssod sı ʇı ʍou ʇsɐǝl ʇɐ ‘llǝʍ ˙sı ǝƃuɐɹʇs puɐ lɐɯɹou uǝǝʍʇǝq ǝɔuǝɹǝɟɟıp ǝɥʇ ǝɹǝɥʍ ʎlʇɔɐxǝ ʇuıoduıd oʇ ʇlnɔıɟɟıp sı ʇı ʇnq ‘ǝq plnoɥs ʎǝɥʇ ʍoɥ ʇou ǝɹɐ sƃuıɥʇ ˙uʍop ǝpısdn sɯǝǝs ʇsnɾ plɹoʍ ǝɥʇ sǝɯıʇǝɯos