Hmmm, blijkbaar ben ik een paar dagen geleden een tijdszone overschreden, want opeens bleek dat al mijn klokken (= telefoon en klokje in kar) een uur voor liepen. Vaag was het, want ik kwam er maar geleidelijk achter, terwijl je normaal in het vliegtuig al de tijd gerelateerde zaken kan goedzetten. Maar het is dus nu voor mij weer een uur vroeger geworden, wat het verschil met nederland al op zo’n 7 uur zet.

Vandaag in Little Rock gearriveerd. Op eerste gezicht een saai dorpje, maar toch schijnt het de hoofdstad te zijn van de staat waar het in ligt. Het eerste wat me hier overkwam, toen ik bij het postkantoor was, was dat het vrouwtje achter de balie me wist te vertellen wat alle interessante plekken waren (dat waren er niet veel, en dan druk ik het erg positief uit), en dat het ‘s avonds gevaarlijk was met allerlei leipo’s, en dat ik haar vooral moest bellen als ik vragen had :-p

Waarschijnlijk ga ik morgen weer door naar het volgende gehucht, richting een nog nader te bepalen park.

I, Robot rocks! Alleen jammer dat ik nu ook een audi moet gaan rijden, en van die brute schoenen moet kopen.

Nog wat rare typisch amerikaanse zaken..
· Net zag ik een veels te dikke agent op de motor rijden in een stoffen zwarte broek, en een overhempje met korte mouwen, en een bloempothelm..
· Op tv en de radio maken ze extreem veel reclame voor allerlei medicijnen
· Naast de snelweg wordt ontzettend veel reclame gemaakt voor ‘Jesus’. Waar je het kan krijgen wordt echter niet onthult
· Naarmate ik dichter in de middle of nowhere beland dalen de prijzen voor alles echt schrikbarend snel. Had ik eerst een flesje water voor 2 a 3 dollar, nu heb ik een tray water voor 1.50
· Straatartiesten hebben bijna allemaal een brute versterker bij zich
· Er staan op de snelweg echt van die watertonnen voor betonnen constructies

Vanochtend Graceland bekeken en tsja. wat zal ik ervan zeggen… Elvis had er gewoond, en dat maakt het dan bijzonder, maar voor de rest is het een aardig pandje met grote tuin, ingericht in een stijl die niet echt de mijne is, en dat is het dan.

Maar ja, al die souvenir winkeltjes eromheen zijn wel cool, elvis wierook, elvis onderbroeken, elvis zeep, elvis magneetjes, elvis vlaggetjes, elvis lp’s, elvis handdoeken, elvis t shirts, elvis jogging broeken, elvis kettinkjes, elvis oorbellen, elvis vlaggen, elvis glazen, elvis boeken, elvis dvd’s, elvis snoep, … :-p

Uiteraard een foto van elvis’ graf gemaakt, maar een bot jatten was helaas geen optie; de steen was echt te zwaar.

Jaaaa, het is me gelukt om de de public library van St. Louis gratis online te gaan… Kosten me wel een half uur voor allerlei registraties e.d., maar nu kan ik eindelijk een half uur internetten, en alle boeken lenen die ik maar zou willen.

Gisteren gearriveerd in St.Louis, en eergisteravond nog even de Navy Pier van Chicago bekeken, dat was erg cool. St.Louis zelf is niet echt zwaar indrukwekkend… ze hebben een soort van arch, en dat is het dan.

Verder extreem veel lege gebouwen, en zelfs van die shopping mall gebouwen die op 5 bedrijfjes na helemaal leeg staan.

Morgen door naar Memphis :-p

Mijn laatste volle dag hier, want morgen ga ik naar St. Louis. Vanmiddag een beetje op strand gelegen, en me verdiept in de lokale literatuur (eXcalibur – He’s Back, fantatisch verhaal!!! Uitgeverij: Marvel)

Maar wat me opgevallen is zijn voornamelijk de verschillen op het strand. In baywatch zie/zag je altijd mensen rennen/fietsen/skieleren/whateveren op de boulevard. Hier is dat precies zo, echter de lifeguards zijn zo enorm anders… Als ze al vrouwelijk zijn hebben ze vaak een jas aan (ja, echt!), verder rennen ze niet over het strand, maar staan ze stil op en bepaalt punt, en brullen ze alleen als iemand te ver het water in gaat. Te ver het water in is trouwens ongeveer kniehoogte. Op die manier zijn ze in ieder geval zeker dat niemand zal verzuipen. Als je toch zwemt op een plek waar dat niet mag (en dat zijn en extreem veel), dan roept men de politie, en krijg je een bon!

Ook hebben de lifeguards vaak een korte broek aan, in tegenstelling tot de echte baywatchers.

Vandaag bij de gratis zoo geweest, in het park voor mijn hotelletje. Ze hadden er van alles, kamelen, leeuwen, apen, buideldieren, slangen en noem maar op, maar echt ontzettend veel van die beesten hadden volgens mij een veels te kleine kooi. Heel veel dieren zaten in een hok dat kleiner was dan mijn plee, en het enige wat ze deden en dat was ook het enige wat ze konden doen was heen en weer lopen in hun kooi. Echt te triest voor woorden.

Aaargh, dankzij een collega uit het verleden (Sunil) ken ik het principe van een Madam Chenetje (?).. dat zijn die zeer kleine pepertjes, maar dan stukken stukken heter, die je denk ik alleen maar bij toko’s en zo kan kopen. Eigenlijk zo heet dat je ze niet moet eten, maar moet fijnhakken, en slechts een bijzonder gering deel moet gebruiken in het eten.

Goed, net was ik dus bij de chinees, en ik bestel iets. Ik wist niet wat het was want het was een ‘chef’s choice’, en de ober vroeg nog of ik bezwaar had tegen heet eten, maar ik dacht dat het wel zou kunnen. Ik krijg op een bepaald moment dus mijn eten, liggen er echt een aantal van die pepertjes in. Die gast zegt nog dat ze foeiheet zijn, en dat je ze niet moet eten. Ik dus die dingen tijdens het eten proberen te herkennen, en naast mijn bord pleuren. Maar er was een grote hoeveelheid ingrediënten, en een sneakie sausje, waardoor niet alles liep als gehoopt, na 6 pepertjes uit mijn bord verwijderd te hebben (met stokjes natuurlijk) is er een door de controle geglipt.

Nog nooit heb ik zo snel mijn bier opgezopen… Nu voel ik nog hitte in mijn mond als ik adem.. :-(