Uit eten, goed voor de familieband!
Het plan was eenvoudig. Gezellig iedere maand een keertje uit eten. Ik en Ana om een beetje bij te praten en om gewoon eens even zonder de kinderen te zijn en tot rust te komen. Even de boel de boel laten. Dat was het initiele idee, totdat we dit besproken in de auto met Alex en Alan op de achterbank. Alex en Alan waren met elkaar aan het spelen/vechten op de achterbank, dus ze hadden weinig aandacht voor hum omgeving dachten we. Totdat Alex prompt liet weten dat ie het uit eten gaan een goed idee vond! Daar was hij wel voor in.
Vanwege de grote hoeveelheid stof in de lucht besloten we om dan maar dicht bij huis te blijven. Een pizzaria in de buurt boodt uitkomst. De pizza was lekker maar de korte tocht naar het restaurant was vreemd met al dat zand in de lucht. Alles was bedekt met een fijn laagje roodachtig zand. Hopelijk gaat het volgende maand beter. Dan willen we naar een sushi restaurant.




Iedere dag wordt Alex een stuk volwassener. Vandaag moest er bloed geprikt worden, omdat hij al een tijdje rondloopt met jeukende en prikkende ogen. Mogelijk een teken van een allergie en blijkbaar is dit met wat bloed goed te zien. Vorige keren was het bloed prikken altijd een beetje een drama. Het is gelukkig niet veel voorgekomen, maar als het nodig was, dan moest ik Alex super goed vasthouden en was er meestal een extra arts nodig om ook Alex’ armpje nog eens goed vast te houden.