We zijn deze maand voor het eerst met de familie en voor mij voor het eerst sinds jaren weer wezen skiën. Leuk, alhoewel de sneeuwverwachting niet al te best was. Alex heeft wat indoor ervaring, en voor Alan is het een heel nieuw concept. Ana heeft hetzelfde als ik, voor haar is het ook jaren geleden. De onzekerheid over de sneeuw heeft op mijn werk nog voor flink wat hilariteit gezorgd. Er is zelfs een AI voor de grappen gebruikt. Een paar dagen voor ons vertrek begon het een klein beetje te sneeuwen, maar het was niet voldoende. Uiteindelijk konden we alleen skiën op een paar pistes die voorzien waren van sneeuw kanonnen om ze van een mooi wit laagje sneeuw te voorzien.


Skiën was erg leuk! We begonnen een dagje in ‘La Molina‘, en later bezochten we de sneeuw in ‘Marsella’, en ‘Les Angles’ in Frankrijk. Skiën was net als zwemmen. Ik wist bijna direct hoe ik de berg af moest. Ik was bang dat mijn ski kennis helemaal weg zou zijn, maar dat bleek niet het geval. Ik wist bijna direct weer alles, en kon me flink wat tijd met vallen en opstaan gelukkig besparen. De kinderen gingen ook hartstikke goed. Alex kan nu veilig een rode piste af, en hij begint as een beetje parallel te skiën. Alan kan al gemakkelijk een groene of blauwe piste af.
Hobby
Ik was altijd al groot fan van het spel waar je bergen muntjes van een plateau moest af duwen. Een zogenaamde ‘Pusher’. Ik heb een paar keer nagedacht om er eentje te kopen, maar dat heb ik toch nooit gedaan. Het apparaat is flink prijzig, en het vergt flink veel plek. Nu ben ik een nieuw idee dat ik wil realiseren. Ik heb de bouwplannen gekocht, en deze laten uitsnijden met een laser-cutter. Deze hoef ik dan alleen in elkaar te zetten, en dan kan ik zelf de techniek doen. Een computertje die een motortje aanstuurt samen met wat lampjes, met wat toeters en bellen. Als het lukt wil ik de plannen aanpassen en als dat lukt een transparante pusher maken.
Het is stressen thuis! Thuis heerst er een beladen sfeer. We zijn allemaal enthousiast en dat terwijl de wedstrijd pas ver in de toekomst is. Voor Alan maakt het niet uit. Hij zit met zijn hoofd in de wolken. Zijn lijfje zit vol met adrenaline en hij vliegt bijna door het huis. Hij wil winnen. Iedere avond spelen we voetbal thuis. Ieder bezoek aan het park is nu inclusief een voetbal, en als het park een grasveldje heeft, dan moeten de voetbalschoenen ook mee. Op woensdag is zijn eerste oficiele wedstrijd met ‘Formento’, tegen een ander team uit Las Palmas.
Het voetbal-gen van mijn familie heeft een generatie over geslagen. Vader Kees en moeder Nel waren alletwee trainers voor jeugdteams bij VVSB (Het lokale voetbalteam uit Noordwijkerhout). Broer Bert was ook voetballer. Ikzelf ging af en toe mee om te kijken, maar was dan druk met het plukken van gras voor mijn konijn. Voetbal kon mij niet boeien, en nog steeds intereseert het spelletje me bijzonder weinig.
Ik wordt coach! De datum waar we op moeten lekker is Zaterdag de 19de. Het evenement is de 
Gewoon lekker sporten. Dat is niet alleen leuk, het is ook nog eens super gezond. Alex gaat twee keer per week naar taek wondo, en dat betekend in zijn geval voornamelijk een uurtje rennen, springen, obstakel banen en af en toe schoppen of slaan tegen een matje of een denkbeeldige vijand.
Wederom heeft Alex een medaille behaalt. Weer met hardlopen. Hij vind het leuk, en wordt daarbij ook nog eens extra gestimuleerd door al dat ere metaal.
