Het viel me eigenlijk een beetje tegen toen ik voor het eerst begon te experimenteren met mijn nieuwe iPhone 17. Komend van een oude SE had ik verwacht dat de sprong naar de 17 een enorme verbetering zou zijn. In plaats daarvan merkte ik vooral veel kleine verbeteringen en maar een paar grote. Alles werkte net een beetje beter, een beetje soepeler, en het deed me beseffen dat mijn oude telefoon eigenlijk nog helemaal niet zo oud was. Een duidelijke upgrade was het grotere, betere scherm, en de grootste verandering was de batterij. Ik kan mijn telefoon nu de hele dag gebruiken zonder me zorgen te maken.
Er was nog een grote verbetering die ik in het begin niet doorhad: MagSafe. Nadat ik een MagSafe-oplader voor mijn nachtkastje had gekocht, duurde het niet lang voordat ik gewend was aan het nieuwe comfort dat het bood. Er was een klein probleempje met het felle lampje in de oplader, maar een klein stickertje loste dat snel op. Stap twee was een MagSafe-oplader voor in de auto, en dat was alles wat ik nodig had om kabels helemaal achter me te laten. Het is een zeer bevredigende realiteit waarin ik mijn telefoon simpelweg op de magneet plaats of hem er weer af trek. Zeker, het duurt misschien iets langer om op te laden, maar omdat mijn telefoon nu als wekker/klok fungeert, en ‘s nachts oplaadt, maakt het me niets uit.
Mijn oude telefoon viel minstens een paar keer per jaar uit door oververhitting. Dat krijg je ervan als je op een tropisch eiland woont. De nieuwe telefoon heeft een handige functie om oververhitting te voorkomen: een vapor chamber die de warmte gelijkmatiger zou moeten verspreiden, zodat de telefoon sneller kan afkoelen. De echt warme en zonnige dagen zijn nog een paar maanden weg, dus deze functie zal ik later pas echt kunnen testen.
Voor nu is mijn conclusie simpel. Mijn nieuwe telefoon was niet de sprong naar de toekomst die ik had verwacht, maar hij heeft genoeg verbeteringen om me blij te maken. De nieuwe magsafe optie (nieuw voor mij, het bestaan al een paar jaar) was echter wel de sprong in de toekomst, en maakt me blij.
Natuurlijk heb ik gehoord van ‘indie?developers’. Ik hou enorm van dat soort games, maar ineens realiseerde ik me iets…
Het jaar is opnieuw razendsnel voorbijgegaan en 
Op naar 2026! Mijn eigen doelstellingen waren redelijk basic, dus deze heb ik makkelijk kunnen realiseren. Gewoon een beetje meer genieten, en dat is me goed gelukt. Volgend jaar? Ik wil weer 
Het laatste stukje van 2025, en we hebben het flink geviert. Het hoogtepunt was Alan die zijn 10de verjaardag vierde! Hij heeft een hele riedel aan kado’s gekregen. Hierna begonnen we de dag met een BBQ in Galdar. We hadden een gereserveerd plekje, dus hoefde ons geen zorgen te maken over beschikbaarheid. Gezellig samen met een zak kolen en flink wat vlees en drank, wat marshmellows als toetje en als afsluiting een mooie taart. Hierna gingen de kinderen een uurtje ninja gamen. Een dag later was het weer feest, nu met zijn hele klas.
Miguel, de peetoom van Alex en pan-peetoom van Alan, was uitgenodigd om een praatje te houden op een congres. Hij heeft al vaker congressen over de hele wereld bezocht, maar dit keer was het in 
Oh jee, er was een flinke storm op komst… Emilia. Heel veel publieke en semi-publieke activiteiten werden geannuleerd. De voorspelling voor zaterdag was hoge golven (tot 12 meter!) en veel wind. Niet de beste situatie voor een boottocht naar Tenerife, maar het is niet anders. We hadden de eerste boot van zaterdag. Ook gelijk de laatste, want hierna werden alle tochten geannuleerd. Het was een interessante tocht.