Alan wordt vandaag 3 jaar en dat is reden voor een heel groot feest. Voor Alan hebben we zelf een cadeau uit moeten zoeken, en dat is nog best een lastige klus gebleken. Als we kijken naar zijn gedrag en vooruitgang het afgelopen jaar kunnen we niets anders dan heel tevreden zijn. Op school doet hij zijn best, ook al gaat het af en toe nog wat moeizaam en heeft Alan moeite om echt mee te doen met de rest. Hij kijkt graag de aap uit de boom maar dat komt ook deels doordat hij van de klas de jongste is.
Thuis is het een fantastische jongen. Hij luistert goed, speelt graag met zijn grote broer, of zelfs alleen, en hij pikt dingen supersnel op. Het afgelopen jaar heeft hij in recordtijd geleerd om zonder luier de dag door te komen.
Als we bij Alan kijken naar de ‘big picture’ kunnen we niet anders dan super tevreden zijn. Hij toont een ontzettende vooruitgang ten opzichte van het vorige jaar, hij ontwikkeld zich goed, en hij is het zonnetje in huis.
Iedere dag wordt Alex een stuk volwassener. Vandaag moest er bloed geprikt worden, omdat hij al een tijdje rondloopt met jeukende en prikkende ogen. Mogelijk een teken van een allergie en blijkbaar is dit met wat bloed goed te zien. Vorige keren was het bloed prikken altijd een beetje een drama. Het is gelukkig niet veel voorgekomen, maar als het nodig was, dan moest ik Alex super goed vasthouden en was er meestal een extra arts nodig om ook Alex’ armpje nog eens goed vast te houden. 
