Ik heb altijd verondersteld dat ik zelf weinig te vertellen heb aan de wereld. Nou ja, als ik hierover nadenk dan moet ik toch concluderen dat ik natuurlijk wel mijn dingetjes heb. Zo ben ik natuurlijk van Nederland naar Spanje vertrokken. Een nieuwe omgeving, een ander leven. Ja, bij nader inzien zijn mijn inzichten toch juist wel waardevol. Mijn levenslessen zou ik eigenlijk moeten delen met de rest van de wereld, zodat we er allemaal (iets) beter van worden. Maar ja, ik heb er weinig zin in, ik zie er tegen op en ik denk niet dat er veel interesse is in mijn inzichten, dus toch maar niet.
Wat natuurlijk wel interessant is, is ons aller toekomst. Alex en Alan leven ook in twee werelden. Nederlandse en Spaanse invloeden die de hele dag door hun effect sorteren en hun beeld van de wereld helpen vormen. De visie van twee jongens, nog niet vervuild met vooroordelen, veronderstellingen, angst en diplomatie, maar in plaats daarvan vol van hoop, visie, vertrouwen en een flinke doses jeugdige naïviteit. Dat is natuurlijk interessant en echt waardevol. Zelfs al stelt het inhoudelijk nog niet veel voor, dit zijn pareltjes in de maak!
En laat ik nu ook sinds hun geboorte zo af en toe leuke filmpjes maken van de jongens. Een kleine aanpassing, waarbij we een intro toevoegen, en aan het einde een “tot de volgende keer”, en ze hebben een super interessant vlog. We gaan het proberen.
Blijf op de hoogte van onze vlogging avonturen en abonneer je (gratis)!
Hij is binnen, een grote doos is thuis bezorgt. Ik ben blij want ik weet wat er in zit. Weet jij het ook? Ik denk dat de kinderen er ook blij mee zullen zijn, alhoewel Alan nog even geduld moet hebben, want hij is nog een beetje te klein. Bij Alex past de inhoud van de doos goed bij zijn al aangelegde verzameling.
Met twee kinderen moet je natuurlijk ook een goede camera hebben om zo af en toe hun jeugd vast te leggen. Leuk voor later en natuurlijk ook leuk voor nu. Ik ben al jaren 
Alle kids op Alex zijn school hebben inmiddels een spinner, behalve Alex, en daar moest natuurlijk wat aan gedaan worden. We hadden natuurlijk gewoon zo’n ding kunnen kopen, maar zelf zo’n speeltje in elkaar klussen is veel leuker.
Laatst hadden we op het strand een soort van schat gevonden. Een oud oorbelletje, en hij leek in mijn ogen van goud te zijn. Ana raadde mij aan het prul weer weg te gooien maar toch had ik hem meegenomen naar huis.
Alex doet niet graag mee aan buitenschoolse activiteiten. Kung fu vond hij helemaal niks, en ook voor het zwemmen was hij niet te porren. Nu hebben we toch wat gevonden, de