De langverwachte voetbalkaartjes zijn gearriveerd. Meteen vanaf het begin begonnen we met een grote investering: 16 pakjes met elk 6 kaarten, en het album om ze in op te bergen. We wisten niet hoeveel kaarten we in totaal nodig hadden om het album te vullen, dus het was een beetje een gok. Natuurlijk wilde Alan zijn allereerste ‘eigen’ album compleet hebben, dus waarschijnlijk zal het kaartjes ruilen de komende weken een belangrijk onderdeel van de voetbaltraining worden.
Hopelijk zit Alan in een van de zakjes die we nu hebben. Als dat niet het geval is hopen we op een plaatje van een van zijn vriendjes, of als zelfs dat niet het geval is hopen we op zijn minst om iemand van zijn team te treffen.
Alan had geluk. Iemand uit zijn team had Alan gelijk dubbel. Het extra exemplaar gaf ze aan Alan, dus hij had direct zichzelf nog voordat hij zijn eerste pakje kaarten open maakte.

De eerste wedstrijd van deze pool speelde Alan thuis tegen het team van 


Een thuiswedstrijd! Een moeilijke maar belangrijke wedstrijd, want bij winst bemachtigt Inter Colonia de tweede plek op de ranglijst, en dat bied uitzicht op de beker die te winnen valt op het eind van het seizoen.



Winst! Weer gewonnen. De eerste wedstrijd werd verloren, maar sindsdien winnen ze. Alan scoort bijna elke wedstrijd en hij domineert het spel. Hij is snel, kijkt om zich heen en ziet kansen, hij scoort, maar helpt ook anderen te scoren. Ik merk dat ik begin het spel leuk te vinden.
Meer dan 2000 stukjes, twee boeken met instructies met meer dan 400 paginas, zonder hulp! Alan is dagen bezig geweest met het opbouwen van zijn nieuwste lego set. De
Verlies! Ik was nooit een grote fan van voetbal. Hoewel beide ouders trainers waren, en mijn broer best goed speelde, was de enige reden dat ik de paar wedstrijden die ik bezocht, bijwoonde om gras te verzamelen voor mijn konijn.