De rente is weer verlaagd. Dit keer krijgen we maar liefst 0.05% van ons spaargeld als rente. Met een inflatie niveau van 1.5% betekent dit dat we er per maand op achteruit gaan. Een voorbeeldje:

Spaargeld: 100 EUR
Rente: 0.05%
Inflatie: 1.50%

Na 1 jaar hebben we dus 100.05 EUR, maar alle producten zijn 1.5% duurder geworden. Een product dat 100 EUR kostte kost na een jaar 101.50 EUR, en kunnen we dus niet meer kopen. Ondanks de ontvangen 0.05 EUR zijn we dus eigenlijk 1.45 EUR armer geworden. Nog geen anderhalve euro erop achteruit gaan valt natuurlijk wel mee, maar bij 10.000 EUR spaargeld is dit toch al gauw 145 EUR. Daar kan je aardig wat van kopen.

De oplossing is simpel, nu snel kopen, uitgeven en opmaken! Lekker weinig geld op de bank laten staan. Alleen voor de echte nood is geld op de bank nog handig, want dit wordt steeds minder waard. Ander pluspunt (en waarschijnlijk dé reden achter de lage rentes) is dat de economie flink wordt gestimuleerd door geld uit te geven.

Het was me al snel opgevallen. In Nederland is de Dopper een hit. Iedereen loopt met zo’n typisch plastic flesje. Op mijn werk staat op bijna de helft van de bureaus zo’n flesje. Een paar weken geleden had ik er ook maar eentje aangeschaft. Dan was ik in ieder geval ook een beetje hip, en kon ik zelf kijken of de trend nu echt de moeite waard was, of dat het de heersende gekte van het moment was.

Ik was blij verrast. Een handig flesje, met handige beker, lekker stevig en de juiste maat. Hier was duidelijk goed over nagedacht. Tevreden ging ik met mijn flesje terug naar huis, naar Spanje. Eenmaal weer thuis aangekomen bleek dat ook in Spanje men de Dopper goed kon waarderen. Erger nog, mijn blauwe doppertje was ik direct kwijt. Deze was voor Alex om mee naar school te nemen. Nou ja.

Van op school ging het van kwaad tot erger. Blijkbaar was Alex de man van de dag. De koploper wat betreft een nieuwe potentiële gekte. De trendsetter. Al snel stroomde de verzoekjes binnen. 8 Doppers moet ik nu al meenemen.

Samen met de familie hebben we vorige week bijna 10 kilo aan walnoten geraapt. Ze waren vroeg dit jaar, maar toch waren we er weer op tijd bij. De grond lag al redelijk bezaait, en na een tikje tegen de takken viel er ook nog een overvloed van noten naar beneden.

Het voordeel is dat we nu weer een heel jaar noten hebben thuis. Het nadeel merkte ik pas later. Blijkbaar zit er in de schil van een walnoot een stofje dat gebruikt wordt in al die zelfbruin cremes. Een stofje waarvan je huid een paar tinten donkerder wordt. Het nadeel van al die walnoten rapen was dat ze soms nog deels in de schil zaten, en ik ze met mijn duim eruit wipte. Dit leverde me na 10 kilo noot een donderbruine duim op, en deze heb ik nu ruim een week later nog steeds.

De trend is duidelijk, steeds meer zaken gaan allemaal automatisch. In onze nieuwe auto hoeven we de lichten nooit meer aan of uit te zetten, want dat gaat vanzelf. Wat nu ook bijna vanzelf gaat bij ons is het stofzuigen en dwijlen van de vloer. Niet met de over bekende rumba, maar met een iLife!

Onze iLife doet zijn werk tot nu toe erg goed. Hij zuigt iedere dag een heel bakje vol stof en zand bij elkaar. Hierna vullen we hem af en toe met water en dweilt hij netjes de hele vloer.

Het was afgelopen zondag vaderdag hier in Spanje, en dat heb ik gemerkt. Met inmiddels twee zoons ben ik overladen met kadotjes. Lekker bonbons, een geverft tshirt om mee hard te lopen, een handige penuil voor op de koelkast en nog veel meer.

Eindelijk ben ik ergens goed in! Ik heb een BOMAT test (een Bochumer Matrixtest) gedaan, en daar bleek ik goed op te scoren.

De samenvatting van mijn resultaat was als volgt:

Your result of 25 correct answers gives you a sten score of 10, which means that about 98% of the reference group achieved a lower score than you, 2% achieved a similar score, and 0% a higher one.

Wat nou precies het praktische nut hiervan is, dat is me nog niet helemaal duidelijk. De test was redelijk eenvoudig. Ik kreeg een aantal vierkantjes te zien met figuurtjes erin. Het laatste figuurtje was echter steeds leeg en de vraag was steeds wat het laatste figuurtje uit de reeks zou zijn. Deze kon je kiezen uit een aantal mogelijkheden. Niet lastig in het begin, maar het werd steeds moeilijker om de evolutie van de figuurtjes uit te pluizen.

Op Alex zijn school worden de verjaardagen meestal gecombineerd. Als er dan weer een paar kinderen jarig geweest zijn, of bijna jarig zijn, dan wordt er weer een uitnodiging gestuurd naar de hele klas om langs te komen. De verjaardagen worden dan altijd in een soort van fabriek gevierd, en altijd met hetzelfde stramien. Binnenkomst, schoenen uit, spelen, kipnuggets eten, spelen, jarigen op de stoel, cadeaus uitpakken, rommel in de tas, cadeaus snel weer opbergen, spelen, laatste dansje, schoenen aan en weer naar buiten. Vlak voordat de kinderen naar buiten gaan krijgen ze nog een zakje snoep.

Meestal duurt zo´n viering rond de drie uur, en exact na drie uur sta je weer buiten en gaat iedereen weer naar huis. Een stiptheid die door iedereen geaccepteerd wordt maar verder wel ontzettend on-Spaans is.