Hier in Las Palmas wordt het carnaval flink geviert. Naast een drag-queen contest die nationaal wordt uitgezonden op tv en ontzettend veel andere feesten was er afgelopen maandag een onvoorstelbaar leuk event. Ik wist totaal niet wat ik kan verwachten en mij was alleen vertelt dat ik volledig in wit gekleed moest gaan. Onderweg naar het oude centrum kreeg ik ook nog eens een witte hoed en een bus poeder.
Wat bleek, duizenden mensen allemaal gekleed in wit en veruit de meeste ook met een witte hoed waren in het oude centrum van de stad bijeen. Gezellig met muziek en… poeder! Al vanaf een grote afstand was een laaghangende witte wolk zichtbaar, dus de dagen hierna waren er ook erg veel hoestende mensen. En het feest bleek een poederstrooiende menigte te zijn die dansend en zingend de muziek volgde over straten die bedekt waren met een flinke laag poeder. Erg leuk!
Goed, het waren geen tulpen en ze kwamen ook niet uit Amsterdam, maar toch heel erg leuk. Afgelopen vrijdag kreeg ik een telefoontje. Er was iemand die wilde weten wanneer ik thuis was. Ik gaf dit netjes aan en rond 5 uur verscheen er een koerier.
We hebben een huisdier! Ai, wat een grote stap in onze relatie. We hebben een gezamenlijk huisdier aangeschaft (of eigenlijk: cadeau gekregen). De ouders van Ana hebben ons voorzien van een klein schildpadje. Waarschijnlijk veroorzaakt doordat ik eens had laten vallen dat ik dit wel grappige dieren vond. Nu hebben we er dus eentje. Zijn/haar naam: Tartaruga. Dit is volgens mij Italiaans voor schildpad.
Uiteraard is onze hoofdstad Amsterdam. Maar wat blijkt, deze kennis is niet universeel. Blijkbaar heerst in Spanje en in Italie en waarschijnlijk nog op meer plaatsen het sterke geloof dat Den Haag de hoofdstad is. Ongetwijfeld is dit veroorzaakt door de rare situatie in Nederland dat de regering niet in de hoofdstad is gevestigd, maar elders.