Nog een paar weken, en dan is het zover. Ons uitstapje naar Disney en naar Parijs. Alex is al sinds een paar maanden de dagen aan het aftellen. Ik had grote twijfels over dit avontuur. Ik was bevooroordeeld over het Disney Park, en zodanig zelfs dat ik er zelf nooit naar toe zou gaan. Ik vond het eerder een plek om actief te ontwijken. Een ‘nep’-park, met gespeelde blijheid. Onderdrukte werknemers, die de hele dag in een heet pak door het park lopen, met een lach op hun pak geschilderd. Waarschijnlijk lopen er ‘undercover’ werknemers rond met als taak de ‘zichtbare’ werknemers te beoordelen.
Het voelt nog steeds als een plek met grote contrasten, zowel positief als negatief, maar ik heb besloten niet alleen te kijken naar de negatieve punten. Het is een hele grote industrie opgezet om blijdschap aan de man te brengen. Voor de kinderen is het een fantastisch avontuur, en als de kids tevreden zijn, dan is dat als ouder ook erg eenvoudig.
Disneyland is flink duur, we zullen zo’n reis niet vaak maken en dus is het belangrijk om te proberen ons bezoek te optimaliseren. Lastig, want we gaan met een grote groep Spanjaarden, en dan zijn strakke plannen een flinke uitdaging. Een goed idee zou zijn om de Disney dagen vroeg op te staan, vroeg ontbijten, en rond openingstijd naar het park. Misschien direct een paar attracties meepakken als de rijen nog klein zijn. Hierna proberen zo veel mogelijk verschillende attracties te proberen, en niet steeds dezelfde.
Na een paar dagen in het Disney park spenderen we nog een paar dagen in Parijs. De stad een beetje leren kennen. Een paar bezoekjes aan de standaard plekjes die je als toerist gezien moet hebben, maar over het algemeen een stuk relaxter. Tijd om te genieten van een lekker glas wijn, een crossantje en wat franse kaas. Rustig de stad ontdekken. Een bezoekje aan de Eiffel toren, een boottochtje over de Seine, misschien langs de Arc du Triompe, misschien de Mona Lisa bekijken, langs een cathedraal of wat winkelen. Wie weet.
Steeds meer tijd spenderen we online. De sociale omgeving waar we onderdeel van uitmaken bevind zich steeds vaker en steeds meer online. Vroeger waren onze sociale omgevingen gecentreerd rond het drop of de stad waar we woonde, maar tegenwoordig is afstand geen belemmering meer, en kan je bevriend raken met mensen die je nog nooit in het echt gezien hebt. Op dezelfde manier dat fysieke vrienden je beïnvloeden (door bv een uitje voor te stellen), kan je nu ook beïnvloed worden door je online vrienden. Mensen die je misschien nog nooit ontmoet hebt, maar met wie je wel veel tijd besteed en wiens opinie je kan beïnvloeden.
Het is stressen thuis! Thuis heerst er een beladen sfeer. We zijn allemaal enthousiast en dat terwijl de wedstrijd pas ver in de toekomst is. Voor Alan maakt het niet uit. Hij zit met zijn hoofd in de wolken. Zijn lijfje zit vol met adrenaline en hij vliegt bijna door het huis. Hij wil winnen. Iedere avond spelen we voetbal thuis. Ieder bezoek aan het park is nu inclusief een voetbal, en als het park een grasveldje heeft, dan moeten de voetbalschoenen ook mee. Op woensdag is zijn eerste oficiele wedstrijd met ‘Formento’, tegen een ander team uit Las Palmas.
Steeds vaker horen we nieuws over artificiele intelligentie, maar waar gaat het nu echt over? Hebben we echt al iets gemaakt dat slim en intelligent is? Nou ja, iets slims is het zeker, maar intelligentie is nog ver te zoeken. Voor een echte intelligentie moeten we waarschijnlijk nog flink wat gedult hebben.
Het voetbal-gen van mijn familie heeft een generatie over geslagen. Vader Kees en moeder Nel waren alletwee trainers voor jeugdteams bij VVSB (Het lokale voetbalteam uit Noordwijkerhout). Broer Bert was ook voetballer. Ikzelf ging af en toe mee om te kijken, maar was dan druk met het plukken van gras voor mijn konijn. Voetbal kon mij niet boeien, en nog steeds intereseert het spelletje me bijzonder weinig.
Ik kan me het nog goed herinneren. Als klein ventje zat ik naast mijn broertje en de familie op de bank te kijken naar 
Het loopt echt de spuigaten uit! 