Huuuuuuuuhhhhh, gistermiddag dus van de Euromast ab-ge-seilt. De helden waren Ammer, Hugo, Herman, Ammer’s ma, Gita en ik. Als ondersteunend team waren ook aanwezig Marie-j, Mark, Bar, Bolle, en Ammer’s pa.
Ondanks dat het extreem fokking koud was op die euromast was het abseilen toch erg leuk, en had je er totaal geen last van het slechte weer. Het vreemdste vond ik wel dat je de eerste helft van het abseilen echt moeite moest doen om het (dubbele)touw door die 8 heen te raggen, en dat je zonder spierkracht dus echt geen centimeter omlaag zou kunnen komen. Ik heb trouwens nog even nagerekend wat de afdalingstijden waren, en ik moest concluderen dat ik ‘by far’ als eerste beneden was :-p (mede gefaciliteerd doordat ik als een van de eerste richting beneden ging).
Verder was het een goeie dag, wat nog extra onderstreept werd doordat ik met mijn auto en met piepende banden net niet in de achterkant van Ammer’s kar parkeerde :-p
Some time ago I read my first book by the authors Terry Pratchett and Neil Gaiman, “Good Omens”. I was so impressed by this book that subconsciously knew what was going to happen next…
In the US I had bought a scent inhaler in a bar where I spend 15 minutes sniffing up oxygen. I thought it would be a nice thing because I’m interested in dreams, but normally I don’t dream or I don’t remind what I have dreamed. Before I bought the inhaler I already enjoyed two strange dreams while I was traveling across America, so I figured that was something I would like to improve on.