Vibe coding is een nieuwe manier van software bouwen met behulp van AI. In plaats van zelf elke regel code te schrijven, beschrijf je simpelweg welke functionaliteit je wilt hebben, en de AI genereert deze voor je. Je test wat er is gemaakt, en als het goed werkt ga je door naar de volgende feature. Werkt het nog niet helemaal, dan vertel je de AI wat er moet worden aangepast, en past hij de implementatie aan.
Het verrassende is dat je de code niet eens hoeft te bekijken, tenzij je dat zelf wilt. Je richt je op de ideeën, de flow en de gebruikerservaring, en je vertrouwt erop dat de AI de technische details afhandelt. Het is een snelle, intuïtieve manier om software te creëren, waarbij je in de creatieve zone blijft in plaats van te verdwalen in syntax.
Voor Mushroom Mayhem ben ik jaren geleden begonnen met alles zelf te bouwen, er was toen nog geen AI, maar een tijdje geleden ben ik overgestapt op vibe coding. Alle ontwerpen, de verschillende speltypes, de schermen, ze zijn nu allemaal via vibe coding gemaakt. De kern van het spel staat stevig, dus ik dacht: alles wat ik hier bovenop bouw brengt maar een beperkt risico met zich mee. Vooralsnog ben ik tevreden met het resultaat. De ontwikkeling gaat erg snel. Fouten komen geregeld voor, maar zijn meestal eenvoudig te herstellen.
Mijn huidige vibe-codingtaak is het toevoegen van een shop aan het spel, zodat spelers eetbare paddenstoelen kunnen kopen om te onthullen wat er achter een veld zit. Dit is tot nu toe mijn grootste vibe-codingproject, en de voortgang ziet er veelbelovend uit.
Wat zal ik zeggen. Van een half-af maar werkend hobbyproject uitgegroeid tot een mooie professionele app. Ik heb er de afgelopen tijd flink aan de mushrooms gesleuteld. Zo is er nu een uitgebreide adventure modus die perfect aansluit op de verhaallijn. Daarnaast is er een nieuwe spelvariant voor spelers die zelf willen bepalen of ze een snelle pot willen spelen of juist strategisch de diepte in willen gaan.
De kinderen waren lekker aan het spelen, de moeders lekker social aan het kwebbelen en ik ging lekker een rondje hardlopen. Ik doe dat wel vaker, maar dit keer was het ietsje anders als normaal. Vanaf een groot skatepark loop ik een rondje van ongeveer 5 kilometer door de buurt. Het zijn allemaal bergpaadjes, met af en toe een stukje asfalt. Na ongeveer een kilometer kwam ik een groep schapen tegen. Gewoon op de openbare weg. Het waren er ongeveer 15 denk ik, en vijf daarvan waren jonkies. Leuk. Ik bleef eventjes kijken, en pakte mijn telefoon voor een fototje. Een schaap kwam naar me toe, en ik dacht even, ‘Oh, wat leuk, ik zal hem aaien’.
Mijn schoonmoeder haar appartement wordt geverfd. Tijd om ongewenste plankjes en schroeven van de muur te halen, zodat de hele muur mooi strak is. Ook zijn er alvast wat nieuwe gaten in de muur geboord om dingen te kunnen verplaatsen naar een betere plek. Ana/schoonmoeder wilde ook twee schilderijen aan de muur in een van de slaapkamers. Deze waren ooit door de schoonmoeder uit Madrid meegenomen en lagen al die tijd netjes en veilig in de kast. Ze waren gemaakt door een tante van Ana, en het waren twee schilderijen met Chinese tekens/teksten erop.
Na mijn recente 
Het werkt wel. Ik had flink snel de initiele versie van Mushroom Mayhem in de winkel gezet, met nog aardig wat foutjes, en met eigenlijk alleen de minimale funties om een spelletje te kunnen spelen. Ik had het sterke vermoeden dat ik zo kon voorkomen dat het spelletje weer in het slop geraakte, en ik er pas over jaren weer naar zou kijken. Het heeft gewerkt. Ondankt dat slechts rond de 20 personen mijn spel geinstalleerd hebben ben ik toch gemotiveerd, en menig avond ben ik de app aan het verbeteren en aan het fine-tunen.
Verder heb ik natuurlijk zelf ook nog wat gedaan. Ik heb de gebruikte afbeeldingen allemaal ietsje verbeterd, dus het ziet er allemaal wat gelikter uit. De app heeft een nieuw icoontje. Dit zijn de wat grotere verbeteringen:
Een simpel pakje kan soms meer magie brengen dan je zou verwachten. Zeker wanneer het gedragen wordt door een ongelooflijk charismatisch en fotogeniek persoontje. Voeg daar nog wat oog voor detail aan toe, en je krijgt puur spektakel.
Ik kwam mijn bovenbuurman tegen in de lift. Het gebruikelijke praatje volgde: hij vroeg hoe het met mij ging, ik vroeg hoe het met hem ging. Normaal krijg je dan de standaardreacties ‘alles goed’ of ‘gaat zijn gangetje’, de automatische piloot van alledaagse beleefdheid.
Oma Nel kwam ook gezellig op bezoek.Ze was de Nederlandse kou een paar weekjes ontsnapt, en ze arriveerde met een koffer vol kadotjes, worst, kaas, paling en drank. Ze kwam om lekker een tijdje van de kleinkinderen en de Spaanse zon te genieten. Eerst een weekje met vrienden in het zuiden, in de gegarandeerde zon, en daarna een weekje bij ons, met lekkere temperaturen, maar ook kans op af en toe een buitje.