We hebben weer een bedrijfsloop, en ik heb me weer opgegeven en voor mij betekende dat een rondje van 10 kilometer. Ik hoop uiteraard op een mooie tijd. Mijn ambitie was om ruim onder het uur te finishen, en dat gaat me waarschijnlijk, mogelijk dankzij mijn adrenaline-training, wel lukken.
Twee jaar geleden (in 2024) liep ik de 10k in een mooie drie kwartier. Een jaartje later (in 2025) deed ik er al wat langer over, namelijk 49 minuten. Dit jaar, wie weet. Ik hoop mijn oude vorm weer gevonden te hebben, maar het kan ook zomaar tegenzitten.
Door een klein misverstandje heb ik dit jaar twee startnummers gekregen. In plaats van er zomaar één weg te gooien, bedacht ik een slimme manier om mezelf wat extra motivatie te geven tijdens de race. De route is 10 km, maar eigenlijk bestaat die uit twee rondjes van 5 km. Na ongeveer 1,5 km kom ik langs mijn huis, en na 6,5 km opnieuw. Dat bracht me op het volgende idee:
- Voorbereiding: In Mei loop ik ieder weekend met Alex een rondje hard om te oefenen.
- Wedstrijd
- Ik loop zelf vanaf het begin.
- Alex krijgt het tweede nummer.
- Tijdens het tweede rondje, rond 6,5 km, wacht Alex langs de route bij ons huis. Zodra hij me ziet, loopt hij met me mee.
- Hij is natuurlijk nog helemaal fris, en 3,5 km is voor hem prima te doen. Zo fungeert hij als mijn persoonlijke haas en helpt hij me het tempo hoog te houden.
- Het resultaat: ik loop met extra motivatie op het zwaarste stuk en bereik zo een beter resultaat.
Mijn tijd/resultaat: 0:50:31
Alex’ tijd/resultaat: 0:49:54 (stukje sneller door zijn flinke eindsprint)
Ik word
Nu kan ik alles samenvoegen. Eerst doe ik wat schors in de kokosnoot, dan plaats ik de orchidee erin, en vervolgens vul ik de zijkanten op met stukjes schors zodat de plant stevig staat. Daarna zet ik de kokosnoot in het voetje en draai ik hem zo dat de bloem mooi omhoog staat.
Zaterdag hadden we weer een voetbal wedstrijd met Alan. Batan tegen Viera, een van de beste teams. Het resultaat: een ontzettend spannende overwinning! We begonnen slecht met 0-1, daarna 0-2, maar toen vochten we terug. 1-2, 2-2, 3-2 (goal van Alan), 4-2. Rust. Daarna 4-3, 5-3, 5-4, 5-5… en vlak na de gelijkmaker, vanaf de middenstip nog een goal: 6-5. Fantastisch. De toeschouwers/ouders gingen helemaal wild van blijdschap. De kinderen kregen zelfs een erehaag toen ze het veld verlieten.

Na mijn recente
Een simpel pakje kan soms meer magie brengen dan je zou verwachten. Zeker wanneer het gedragen wordt door een ongelooflijk charismatisch en fotogeniek persoontje. Voeg daar nog wat oog voor detail aan toe, en je krijgt puur spektakel.