Lanzarote, een lang weekend

Timanfaya!We zijn opnieuw bij Lanzarote langs geweest. We gaan dit keer met twee families: vijf (5!) kinderen en drie volwassenen. De eerste dag na aankomst de auto opgehaald en gelijk sightseeing. De eerste stop was Mirador del Mar, voor een mooi uitzicht over het nabijgelegen eilandje La Graciosa. Hierna door naar de Cueva Verde, een leuke tour door een lavatunnel. Na de tunnel gingen we naar Jameos del Agua, een stukje ingestorte lavatunnel met flink wat kleine blinde witte krabben die alleen op Lanzarote leven. De ingestorte lavatunnel is flink onder handen genomen door een lokale beroemdheid, César Manrique. Tot slot naar onze villa, het zwembad bekeken en twee geocaches gevonden aan het pad langs het strandje vlakbij.

De tweede dag zijn we naar het centrum van het eiland gereden, naar de vulkaan Timanfaya. Wel eerst 90 minuten in de rij, maar toen konden we gelijk mee met een mooie bustocht door het vulkaangebied. Na de vulkaan gingen we door om een paar mooie rotsformaties te zien, een soort scheuren in het landschap. Hele mooie plek voor een paar leuke foto’s.

La Graciosa!De derde dag naar het eiland La Graciosa, dat we de eerste dag al vanaf het uitkijkpunt hadden gezien. Een halfuurtje met de boot, en daarna hebben we broodjes gekocht en een paar fietsen gehuurd voor een flinke tocht over het eiland. Verdwalen kon niet, want er is maar één duidelijke route. Bij een van de strandjes met Alex wat zout gevonden. Het zout zag er redelijk schoon uit, dus ik heb een beetje meegenomen om later wat mee te maken. Met de laatste boot weer terug en weer naar de villa.

De laatste dag rustig aan gedaan. Uitchecken en weer richting vliegveld, op naar huis. Het was een vermoeiend maar leuk uitje!

Timanfaya – Vulkanisch maanlandschap, lange rij, en mensen

We hebben een leuk avontuur beleeft, goed om nog een flinke tijd over te lachen. Tijdens de 90 minuten in de rij om de vulcaan Timanfaya te kunnen bekijken stapte we af en toe uit om de benen een beetje te strekken. Een van deze keren liep ik misschien een meter naast de auto over wat vulkaan stenen, en prompt kwam er iemand langs om me te vertellen dat dat toch echt niet kon. De droge levensloze vulkaan grond vlak naast de geasfalteerde weg was een no-go, en moest beschermd worden. Ik stapte uiteraard weer snel op de weg, terwijl ik me stilletjes afvroeg wat mogelijk het effect kon zijn van een stap op de zwarte stenen.

Een paar minuten later riep Alex me. Hij had een foto gemaakt van het vulkaan landschap met wat raars. We bekeken samen de foto en moesten concluderen dat het een been was, of iets dergelijks. Bijna zeker een mens. Een nieuwe foto en verdere observatie leerde ons dat het een dame was, die ongeveer 100 meter het vulkaan landschap was ingetrokken, om ter plekke te poepen. Een gevalletje van als je moet, dan moet je. In ieder geval is het een beetje bemesting van de nagenoeg dode grond, misschien kan er nu een plantje ontspruiten.

Hilariteit in onze auto. De kritiek op mijn stap op de grond was nu wel erg overdreven.

Tenerife & Emilia

Miguel, de peetoom van Alex en pan-peetoom van Alan, was uitgenodigd om een praatje te houden op een congres. Hij heeft al vaker congressen over de hele wereld bezocht, maar dit keer was het in Tenerife. Lekker dichtbij, dus voor ons ideaal om er een weekendje langs te gaan. We pakken de auto en nemen zaterdag de ferry heen, en zondagavond weer terug. Lekker makkelijk. Wel missen we de voetbalwedstrijd van Alan, maar dat maken we wel goed met alle leuke activiteiten die we gepland hebben.

Het plan
We nemen de pont zodat we de auto kunnen meenemen. Het plan voor zaterdag is een bezoek aan een leuk avonturenbos. Daarna gaan we rondkijken in het gehuchtje in de buurt waar we een kamer hebben geboekt, een restaurantje zoeken en misschien nog een geocache meepakken. Op zondag willen we, als het weer het toelaat, naar het hoogste punt van Spanje: El Teide. Daarna keren we weer terug naar huis.

Het uiteindelijke avontuur
Overal regenbogen!Oh jee, er was een flinke storm op komst… Emilia. Heel veel publieke en semi-publieke activiteiten werden geannuleerd. De voorspelling voor zaterdag was hoge golven (tot 12 meter!) en veel wind. Niet de beste situatie voor een boottocht naar Tenerife, maar het is niet anders. We hadden de eerste boot van zaterdag. Ook gelijk de laatste, want hierna werden alle tochten geannuleerd. Het was een interessante tocht.

Het bosavontuur werd eerst uitgesteld en daarna geannuleerd. De Teide was off limits. Dus dan maar wat alternatieven: langs een paar antieke piramiden geweest, een paar uitkijkpunten bezocht, een hele mooie geocache gevonden, het museum van de wetenschap, heerlijk gegeten, Miguel naar het vliegveld gebracht, en met de boot rustig weer terug naar huis. Ondanks de annulering van bijna al onze plannen hebben we gelukkig toch genoten van het weekendje weg.

Sinterklaas

Barbacan!Ieder jaar komt de Sint langs bij het hotel Barbacan in Maspalomas, in het zuiden van het eiland. Het hotel is een favoriete bestemming voor veel Nederlandse gasten, en misschien daarom hebben ze de Nederlandse tradities volledig omarmd. Sinterklaas komt langs voor alle Nederlandse kinderen die in het hotel verblijven, maar ook Nederlanders op Gran Canaria zijn welkom en krijgen soms zelfs een uitnodiging toegestuurd.

Wij gaan er bijna ieder jaar heen, inmiddels al zo’n veertien jaar. Elk jaar weer arriveert de Sint in zijn cabrio, soms vergezeld door een ritmische band, en altijd met een flinke groep Pieten. Daarna verplaatst het feest zich naar binnen, waar alle kinderen een klein cadeautje uit handen van de Sint ontvangen, afgewisseld met muzikale optredens en natuurlijk heel wat lekkers om van te snoepen.

Het was leuk, maar we kunnen wel merken dat de kinderen steeds groter worden. Mogelijk was dit de laatste keer dat we de sint bezocht hebben, of misschien volgend jaar nog. We weten het niet zeker, maar het eind lijkt wel in zicht.

Barranco de los Carnicalos – Ravijn van de Torenvalken

Een leuke en eenvoudige route. Je parkeert op het kleine parkeer terreintje en je volgt simpelweg het water naar het uiteindelijke doel van de route, een mooi watervalletje. Ondertussen loop je ongeveer drie kilometer heen en drie kilometer weer terug. Over een smal paadje, onder tunnels van riet door, over smalle muurtjes. Regelmatig moet je over het water heen springen. Af en toe moet je een beetje voorzichtig zijn! Halverwege zijn er een paar mooie plekjes voor een picnic (dus vergeet niet wat eten en drinken mee te nemen). Als het erg warm weer is kun ze zelfs nog even in het water springen.

El Chuleton

Een chuletón is een grote ribeye steak met bot. Deze steaks zijn enorm, meer dan 1 kilo, en bedoeld om te delen. In Spanje is het veel meer als ergens uit eten. Het is een sociale gebeurtenis en iets om samen met vrienden van te genieten. Sinds begin dit jaar gaan we met ‘de mannen’ af en toe naar El Chuleton. Dani, Diego en ik. Allemaal in hetzelfde schuitje met kinderen in vergelijkbare leeftijden (wat ook de reden is dat we elkaar kennen). De kinderen gaan/gingen naar dezelfde school. Ze voetballen samen, zitten op dezelfde volleybal les, en we zijn lid van dezelfde zwemclub. Flink wat weekeinden trekken we samen op.

Chuleton!Ongeveer een keer in de maand, of soms om de maand, hebben we hetzelfde ritueel. We vertrekken van het plein waar we allemaal in de buurt wonen met de auto richting het restaurant. Hier beginnen we met een biertje en kiezen een enorm stuk vlees van tussen de één en de twee kilo. Het vlees wordt klaargemaakt, en we krijgen de Chuleton geserveerd, waarbij we zelf op een hete steen de laaste finetuning kunnen doen. Uiteraard vergezeld door een lekkere rode wijn. Dan is het eten en vooral genieten. We gaan op donderdag, want dan is er altijd plek en hoeven we niet te reserveren of te wachten.

Tot slot nog een koffie, en daarmee zit het er weer op. We zijn meestal zo’n 50/60 euro per persoon kwijt, maar oh, wat is het genieten. Af en toe spelen we met het idee om eens een ander restaurant te proberen, zodat we ook elders de chuletón kunnen proeven. Toch hebben we die stap nog niet durven zetten en houden we vast aan onze vertrouwde traditie, in ‘ons’ restaurant. Ik vermoed dat de sfeer en kwaliteit die we bij El Chuleton hebben gevonden nauwelijks te overtreffen zijn, en dat een verandering van locatie vrijwel zeker tegen zal vallen.

Fuerteventura

De engelsen stuurde vroeger de criminelen en ongeweste figuren naar Australie. De russen stuurde hun lastige mensen naar Siberie. Spanje had ook zijn eigen plek voor ongewenste inwoners, deze kregen een enkeltje Fuerteventura. Het is op zich wel te begrijpen dat Fuerteventura gekozen was om ongewenste individuen heen te sturen. Het hele eiland bestaan voornamelijk uit zand en stenen, met slecht sporadisch een plantje, en een overduidelijk gebrek aan water. Het is overal kurkdroog.

Tegenwoordig gaan mensen ook vrijwillig naar Fuerteventura. Wij zijn er zelfs al twee keer eerder geweest, en ook dit keer was het genieten. We bezochten een paar van de enorme stranden, leuke dorpjes, en we deden een leuke excursie naar een klein eilandje (Isla de Lobos) om deze te ontdekken/verkennen.

Stroomuitval

Stroomuitval!Miguel vertelde me dit bizarre, maar waargebeurde verhaal over zijn dag tijdens de Spaanse stroomuitval een paar maanden geleden (28 april 2025), die meer dan 10 uur duurde om te herstellen.

Stroomuitval
Het gebeurt zonder waarschuwing. Midden op de dag, de zon brandt fel, en ineens wordt de stad gehuld in duisternis. In eerste instantie denk je dat het gewoon een normale storing is, je hebt dat een paar jaar geleden ook meegemaakt, en toen duurde het maar een paar minuten voordat alles weer normaal was. Maar dan verstrijkt er een uur. Nog steeds geen stroom. Het hoofd van je afdeling komt binnen om iedereen te vertellen dat ze naar huis mogen.

Je stapt naar buiten en belandt in complete chaos. De stroomuitval is niet alleen in jouw gebouw, het is overal. Metro’s zijn abrupt gestopt. Mensen stromen uit ondergrondse stations en gebruiken hun telefoons als zaklampen. Verkeerslichten zijn uitgevallen, kruispunten zitten vast met auto’s en verwarde voetgangers. Bussen rijden niet. Trams staan stil. De stad lijkt haar adem in te houden.

Je kijkt naar je telefoon. De zaklamp werkt, maar dat is het dan ook. Geen oproepen. Geen berichten. Geen kaarten. Alles wat een signaal of verbinding nodig heeft, is verdwenen.

Gelukkig woon je in de stad. Een stevige wandeling zou je thuis moeten brengen. Maar terwijl je begint te lopen, bekruipt je een vreemde realisatie: je weet eigenlijk niet hoe je daar moet komen. Je hebt altijd vertrouwd op het openbaar vervoer en je navigatie-app. Zonder die hulpmiddelen vervagen de straten tot een wirwar. Je staart naar een oude papieren kaart die iemand je geeft, maar het zijn slechts lijnen en symbolen. Onbruikbaar.

Dan heb je geluk. Een oudere collega van kantoor hoort je praten. Je vertelt hem je adres, en hij knikt, wijst je de juiste richting op met de soort zekerheid die alleen komt na tientallen jaren door de stad te hebben gelopen. Je volgt zijn aanwijzingen, eerst nog onzeker. Maar naarmate je dichterbij komt, beginnen herkenningspunten op te duiken, een hoekcafé, een muurschildering, de bocht van een straat waar je al honderden keren langs bent gekomen zonder het echt op te merken.

En dan… thuis.

Je neemt de trap naar je appartement, opnieuw met je telefoon als zaklamp. De koelkast is stil. De vriezer houdt het nog net vol, voor nu. Je zit in de donkere woonkamer, omringd door stilte, en beseft hoeveel je hebt vertrouwd op onzichtbare systemen, en hoe snel ze kunnen verdwijnen.

Kamperen en filmen – Weer wat geleerd

Camping, llanos de la pez!Mijn eerste filmpje waar ik zelf op de voorgrond stond heeft flink wat commentaar opgeleverd. Ik heb er ook flink wat van geleerd. De volgende zaken werden me al direct duidelijk tijdens en na het filmen.

– Batterijen. Flink wat opnamen betekent dat je ook flink wat batterij verbruikt. Je moet dus eigenlijk zorgen voor een manier om je batterijen op te laden, of een vervanging ervoor hebben. Ik had niks, dus mijn camera was na 1 dag leeg, ik heb hierna mijn mobile telefoon 1 keer kunnen gebruiken, en toen was deze ook leeg, en voor de tweede dag had ik twee gopro klonen, die helaas slecht beeld en super slecht geluid opnamen.
– Interactie. Ik vond het erg moeilijk om mensen te filmen die daar niet om gevraagd hebben. Ik had het voelde alsof ik hun privacy doorbrak, dus ik heb niemand gefilmd die ik niet kende. Ook de mensen in onze groep waren niet echt enthousiast om gefilmd te worden, dus dat heb ik ook beperkt. Het resultaat was een filmpje waarbij ik bijna de enige persoon ben die verschijnt.
– Schoon. De video moet eigenlijk wat schoner zijn. Ik weet niet het juiste woord hiervoor, maar veel van zijn teksten eindigen in onhoorbaar gemurmel aan het einde. Ik moet helderder spreken. Sommige stukjes hebben de focus op de grond, of mijn voeten, of mijn shirtje, maar dit kon ik niet eruit knippen, omdat dan mijn gesproken zinnen dan helemaal de soep in liepen.
– Informatief. Ik moet achtergrond informatie wat helderder overbrengen, en wellicht wat meer feiten opzoeken om wat te vertellen te hebben in een saai moment.
– Editen. Het verwijderen van saaie stukjes was niet zo makkelijk. Soms had ik slechte stukjes, maar was ik aan het praten, dus kon ik hier in de beelden knippen. Soms kon ik flinke stukken video niet gebruiken omdat ik in herhaling viel qua tekst. Kortere zinnen, met iets langere pauzes als ik van onderwerp verander kunnen hierbij helpen, en het editen makkelijker maken.

Mijn familie had ook commentaar op het filmpje. Een flink deel kwam overeen met wat ik zelf al had uitgevogeld, maar er waren ook wat andere punten.

– Doel. Er is geen duidelijk doel van het filmpje. Niemand is geïnteresseerd om alleen mij te zien praten (en drinken), Voor een familie filmpje zien we te weinig familie. Voor een informatief filmpje geef ik te weinig informatie.
– Interactie ontbreekt. Zoals ik zelf ook al gemerkt had, maar mijn familie vertelde me dat het niet alleen mijn probleem was. De mensen uit mijn groep zouden wat meer open moeten staan voor de camera, en deze niet alleen maar actief ontwijken. Dit wordt mogelijk een beetje lastig, want ik had vooraf al uitgelegd dat ik een filmpje wilde maken, en iedereen vond het goed, maar niemand wilde op de film.

Conclusie: Ik vond het filmpje maken leuk en het resultaat niet eens zo slecht, maar na alle kritiek denk ik er nu toch anders over. Het is geen goed filmpje, en het is moeilijk om een beter filmpje te maken. Komt er nog een filmpje…. Ik weet het nog niet. Normaal gaan we nooit kamperen, dus als ik weer een filmpje maak, dan moet het iets zijn wat we vaker doen, en ik moet wel wat te vertellen hebben. Ik zal wel zien. Voorlopig is mijn motivatie erg laag.

Kamperen – Llanos de la pez

Ongeveer twee jaar geleden hebben we twee YouTubers ontdenkt die leuke inspirerende fimpjes maken. De eerste is ‘Bald and bankrupt‘, die hele leuke filmpjes maakt, met een beetje een educatieve ondertoon. De video die we van hem het leukst vinden is waar hij een Russische verboden-toegang-super-geheim lanceer platform betreed om een ‘Buran’ te bekijken.

De andere YouTuber is ‘Kurt Caz‘, met ook flink wat leuke filmpjes. Mijn favoriete filmpje is degene waar hij een familie bezoekt die in een hutje leeft, in het midden van een oerwoud. Ze geven hem te eten en te drinken, en Kurt start een inzamelings-actie voor het gezin. Later gaat hij terug bij ze langs, om ze het geld te geven. De familie koopt daar later een motor van, om een betere toekomst mogelijk te maken. Een superleuk filmpje.

We zijn pas wezen kamperen in een bos genaamd ‘Llanos de la pez‘, en we voelde ons geïnspireerd door deze twee YouTubers, dus we hebben zelfs ook een filmpje gemaakt. Kijk zelf maar om het resultaat te zien.

De educative aspecten van het filmpje, die mogelijk niet goed uit de verf komen:
– Het bos waar we camperen is vergelijkbaar met Gran Canaria zoals het een paar honderd jaar geleden was
– Vroeger was het hele eiland bedekt met bomen/bos
– Roque Nublo is waar de originele bewoners (de guanches) bijeen kwamen om over belangrijke zaken te praten
Misschien is het filmpje een beetje over de top, maar we hebben flink gelachen tijdens het maken ervan, dus ook al is het filmpje niet best, ik kan alleen maar tevreden zijn met het resultaat.

Als je zelf ook zin hebt in een campeer avontuur, dan vind je hier meer informatie voor je verblijf. Je kan hier toestemming vragen om te mogen kamperen. Hier vind je meer infrmatie over de wandel routes in de buurt.