Ierland: Hoogte- en dieptepunten

Het was een leuke reis. Een beetje stressvol, en we hebben heel wat rondgereden, maar al met al was het genieten.

De winnaars/de beste uitstapjes tijdens onze trip waren:

  • Miljoenen stenen pilaren, vlak bij de oceaan (giants causeway)
  • Een schaap aaien
  • Twee dagen verblijven in een kleine pod. BBQ, hottub, konijnen, hout zoeken voor de vuurkorf (Kinelarty luxery glamping pods)
  • Het strand (dat verrassend veel leek op een Nederlands strand)
  • Indrukwekkende kliffen (cliffs of moher)
  • Een pint met een curry

De verliezers (voor mij):

  • Belfast. Ik moet eerlijk zijn: ik had moeite met deze stad, vooral door de sfeer die de muurschilderingen creëren. Veel tours richten zich op schilderingen over vroegere conflicten, en de personen die worden afgebeeld waren betrokken bij zeer gewelddadige gebeurtenissen. Ze zo prominent zien — bijna gevierd — en aangeduid als ‘vrijwilligers’ voelde voor mij onwerkelijk. In mijn hoofd werd ‘vrijwilliger’ gebruikt als synoniem voor mensen die daden hebben gepleegd die ik diep verontrustend vind.
    Toen ik mijn vrienden vertelde dat mijn eerste stap om de stad te verbeteren zou zijn om al die muren over te schilderen, begrepen ze me totaal niet.
    Het vreemde is dat de mensen ongelooflijk vriendelijk waren. Het was de enige plek waar iemand zijn hele levensverhaal met me deelde terwijl we op de bus wachtten, en de enige plek waar het vragen naar de weg ertoe leidde dat een vrouw eerst in het Welsh begon en meteen overschakelde naar Engels toen ze mijn gezicht zag.
  • Heel warme mensen, maar voor mij voelde de stad zelf zwaar en somber.

  • Heel lange ritten, veel tijd in de auto. Op veel dagen zaten we tussen de 2 en 6 uur in de auto. Best veel, en behoorlijk stressvol.
  • Spaanse eettijden. Laat eten, zoals in Spanje, is niet hoe het in Ierland gaat. Na 22:00 een plek vinden om te eten was geen fijne ervaring, en we eindigden vaak met fastfood of Chinees.
  • Laatste dag. Stress. Vroeg opstaan, ruim 3 uur rijden naar het vliegveld om de auto in te leveren, een bus nemen naar de terminal, inchecken en het vliegtuig nemen. Geen ontbijt, geen lunch, alleen koffie. En na aankomst de bus naar huis nemen en nog 15 minuten lopen met vier enorme tassen. Niet de beste manier om een vakantie af te sluiten, dat is zeker.

Ierland: 1 foutje

Een waterval, daarna een kasteel, en daarna nog een kleine verrassing. Het huisje dat we geboekt hadden bleek alleen 200 km verderop te liggen. Oef. Nou ja, kan gebeuren. We kwamen laat aan, maar met een kleine bbq werd het toch nog gezellig.

De volgende ochtend gingen we vroeg op pad, richting een strandje. Maar al snel kwam de route me verdacht bekend voor… Het strand lag slechts 5 km van het kasteel waar we gisteren waren. Dus weer 200 km rijden. En na het strand, plus een paar bezienswaardigheden in de buurt, nog eens 200 km terug.

Uiteindelijk tikten we 600 km weg (en dus ook 6 uur van de vakantie) die we makkelijk hadden kunnen vermijden als ik niet blind op de AI had vertrouwd. Jammer genoeg kwam ik daar pas achter toen het al te laat was.

Ierland: Planning

Een bezoek aan Ierland met de familie, dat is natuurlijk helemaal top. Van 6 tot 15 augustus zijn we gezellig op ontdekkingsreis. We gaan met vrienden, in totaal zijn we met achten, dus het wordt gezellig. Ana heeft samen met Nuria een mooie planning gemaakt voor de reis. Flink wat tijd moeten we in de auto spenderen, maar goed, er is over nagedacht, dus het zal hopelijk meevallen.
Dit is vooralsnog het plan. Als we terug zijn zal ik een reis evaluatie plaatsen.

Flink wat plekken zien en meemaken is natuurlijk een belangrijk aspect van de vakantie. Vooralsnog lijkt de planning perfect om flink wat verschillende kanten van Ierland te ontdekken. Ik heb ook mijn eigen wensen voor deze vakantie; een beetje ruiken aan het Ierse leven, en dat is volgens mij helemaal niet zo moeilijk. De dag beginnen met een lekker groot ontbijt, en de dag afsluiten met een heerlijke pint in de pub. Dat voelt als een goede manier om Ierland te beleven.

Lanzarote, een lang weekend

Timanfaya!We zijn opnieuw bij Lanzarote langs geweest. We gaan dit keer met twee families: vijf (5!) kinderen en drie volwassenen. De eerste dag na aankomst de auto opgehaald en gelijk sightseeing. De eerste stop was Mirador del Mar, voor een mooi uitzicht over het nabijgelegen eilandje La Graciosa. Hierna door naar de Cueva Verde, een leuke tour door een lavatunnel. Na de tunnel gingen we naar Jameos del Agua, een stukje ingestorte lavatunnel met flink wat kleine blinde witte krabben die alleen op Lanzarote leven. De ingestorte lavatunnel is flink onder handen genomen door een lokale beroemdheid, César Manrique. Tot slot naar onze villa, het zwembad bekeken en twee geocaches gevonden aan het pad langs het strandje vlakbij.

De tweede dag zijn we naar het centrum van het eiland gereden, naar de vulkaan Timanfaya. Wel eerst 90 minuten in de rij, maar toen konden we gelijk mee met een mooie bustocht door het vulkaangebied. Na de vulkaan gingen we door om een paar mooie rotsformaties te zien, een soort scheuren in het landschap. Hele mooie plek voor een paar leuke foto’s.

La Graciosa!De derde dag naar het eiland La Graciosa, dat we de eerste dag al vanaf het uitkijkpunt hadden gezien. Een halfuurtje met de boot, en daarna hebben we broodjes gekocht en een paar fietsen gehuurd voor een flinke tocht over het eiland. Verdwalen kon niet, want er is maar één duidelijke route. Bij een van de strandjes met Alex wat zout gevonden. Het zout zag er redelijk schoon uit, dus ik heb een beetje meegenomen om later wat mee te maken. Met de laatste boot weer terug en weer naar de villa.

De laatste dag rustig aan gedaan. Uitchecken en weer richting vliegveld, op naar huis. Het was een vermoeiend maar leuk uitje!

Tenerife & Emilia

Miguel, de peetoom van Alex en pan-peetoom van Alan, was uitgenodigd om een praatje te houden op een congres. Hij heeft al vaker congressen over de hele wereld bezocht, maar dit keer was het in Tenerife. Lekker dichtbij, dus voor ons ideaal om er een weekendje langs te gaan. We pakken de auto en nemen zaterdag de ferry heen, en zondagavond weer terug. Lekker makkelijk. Wel missen we de voetbalwedstrijd van Alan, maar dat maken we wel goed met alle leuke activiteiten die we gepland hebben.

Het plan
We nemen de pont zodat we de auto kunnen meenemen. Het plan voor zaterdag is een bezoek aan een leuk avonturenbos. Daarna gaan we rondkijken in het gehuchtje in de buurt waar we een kamer hebben geboekt, een restaurantje zoeken en misschien nog een geocache meepakken. Op zondag willen we, als het weer het toelaat, naar het hoogste punt van Spanje: El Teide. Daarna keren we weer terug naar huis.

Het uiteindelijke avontuur
Overal regenbogen!Oh jee, er was een flinke storm op komst… Emilia. Heel veel publieke en semi-publieke activiteiten werden geannuleerd. De voorspelling voor zaterdag was hoge golven (tot 12 meter!) en veel wind. Niet de beste situatie voor een boottocht naar Tenerife, maar het is niet anders. We hadden de eerste boot van zaterdag. Ook gelijk de laatste, want hierna werden alle tochten geannuleerd. Het was een interessante tocht.

Het bosavontuur werd eerst uitgesteld en daarna geannuleerd. De Teide was off limits. Dus dan maar wat alternatieven: langs een paar antieke piramiden geweest, een paar uitkijkpunten bezocht, een hele mooie geocache gevonden, het museum van de wetenschap, heerlijk gegeten, Miguel naar het vliegveld gebracht, en met de boot rustig weer terug naar huis. Ondanks de annulering van bijna al onze plannen hebben we gelukkig toch genoten van het weekendje weg.

Sinterklaas

Barbacan!Ieder jaar komt de Sint langs bij het hotel Barbacan in Maspalomas, in het zuiden van het eiland. Het hotel is een favoriete bestemming voor veel Nederlandse gasten, en misschien daarom hebben ze de Nederlandse tradities volledig omarmd. Sinterklaas komt langs voor alle Nederlandse kinderen die in het hotel verblijven, maar ook Nederlanders op Gran Canaria zijn welkom en krijgen soms zelfs een uitnodiging toegestuurd.

Wij gaan er bijna ieder jaar heen, inmiddels al zo’n veertien jaar. Elk jaar weer arriveert de Sint in zijn cabrio, soms vergezeld door een ritmische band, en altijd met een flinke groep Pieten. Daarna verplaatst het feest zich naar binnen, waar alle kinderen een klein cadeautje uit handen van de Sint ontvangen, afgewisseld met muzikale optredens en natuurlijk heel wat lekkers om van te snoepen.

Het was leuk, maar we kunnen wel merken dat de kinderen steeds groter worden. Mogelijk was dit de laatste keer dat we de sint bezocht hebben, of misschien volgend jaar nog. We weten het niet zeker, maar het eind lijkt wel in zicht.

Barranco de los Carnicalos – Ravijn van de Torenvalken

Een leuke en eenvoudige route. Je parkeert op het kleine parkeer terreintje en je volgt simpelweg het water naar het uiteindelijke doel van de route, een mooi watervalletje. Ondertussen loop je ongeveer drie kilometer heen en drie kilometer weer terug. Over een smal paadje, onder tunnels van riet door, over smalle muurtjes. Regelmatig moet je over het water heen springen. Af en toe moet je een beetje voorzichtig zijn! Halverwege zijn er een paar mooie plekjes voor een picnic (dus vergeet niet wat eten en drinken mee te nemen). Als het erg warm weer is kun ze zelfs nog even in het water springen.

Fuerteventura

De engelsen stuurde vroeger de criminelen en ongeweste figuren naar Australie. De russen stuurde hun lastige mensen naar Siberie. Spanje had ook zijn eigen plek voor ongewenste inwoners, deze kregen een enkeltje Fuerteventura. Het is op zich wel te begrijpen dat Fuerteventura gekozen was om ongewenste individuen heen te sturen. Het hele eiland bestaan voornamelijk uit zand en stenen, met slecht sporadisch een plantje, en een overduidelijk gebrek aan water. Het is overal kurkdroog.

Tegenwoordig gaan mensen ook vrijwillig naar Fuerteventura. Wij zijn er zelfs al twee keer eerder geweest, en ook dit keer was het genieten. We bezochten een paar van de enorme stranden, leuke dorpjes, en we deden een leuke excursie naar een klein eilandje (Isla de Lobos) om deze te ontdekken/verkennen.

Kamperen en filmen – Weer wat geleerd

Camping, llanos de la pez!Mijn eerste filmpje waar ik zelf op de voorgrond stond heeft flink wat commentaar opgeleverd. Ik heb er ook flink wat van geleerd. De volgende zaken werden me al direct duidelijk tijdens en na het filmen.

– Batterijen. Flink wat opnamen betekent dat je ook flink wat batterij verbruikt. Je moet dus eigenlijk zorgen voor een manier om je batterijen op te laden, of een vervanging ervoor hebben. Ik had niks, dus mijn camera was na 1 dag leeg, ik heb hierna mijn mobile telefoon 1 keer kunnen gebruiken, en toen was deze ook leeg, en voor de tweede dag had ik twee gopro klonen, die helaas slecht beeld en super slecht geluid opnamen.
– Interactie. Ik vond het erg moeilijk om mensen te filmen die daar niet om gevraagd hebben. Ik had het voelde alsof ik hun privacy doorbrak, dus ik heb niemand gefilmd die ik niet kende. Ook de mensen in onze groep waren niet echt enthousiast om gefilmd te worden, dus dat heb ik ook beperkt. Het resultaat was een filmpje waarbij ik bijna de enige persoon ben die verschijnt.
– Schoon. De video moet eigenlijk wat schoner zijn. Ik weet niet het juiste woord hiervoor, maar veel van zijn teksten eindigen in onhoorbaar gemurmel aan het einde. Ik moet helderder spreken. Sommige stukjes hebben de focus op de grond, of mijn voeten, of mijn shirtje, maar dit kon ik niet eruit knippen, omdat dan mijn gesproken zinnen dan helemaal de soep in liepen.
– Informatief. Ik moet achtergrond informatie wat helderder overbrengen, en wellicht wat meer feiten opzoeken om wat te vertellen te hebben in een saai moment.
– Editen. Het verwijderen van saaie stukjes was niet zo makkelijk. Soms had ik slechte stukjes, maar was ik aan het praten, dus kon ik hier in de beelden knippen. Soms kon ik flinke stukken video niet gebruiken omdat ik in herhaling viel qua tekst. Kortere zinnen, met iets langere pauzes als ik van onderwerp verander kunnen hierbij helpen, en het editen makkelijker maken.

Mijn familie had ook commentaar op het filmpje. Een flink deel kwam overeen met wat ik zelf al had uitgevogeld, maar er waren ook wat andere punten.

– Doel. Er is geen duidelijk doel van het filmpje. Niemand is geïnteresseerd om alleen mij te zien praten (en drinken), Voor een familie filmpje zien we te weinig familie. Voor een informatief filmpje geef ik te weinig informatie.
– Interactie ontbreekt. Zoals ik zelf ook al gemerkt had, maar mijn familie vertelde me dat het niet alleen mijn probleem was. De mensen uit mijn groep zouden wat meer open moeten staan voor de camera, en deze niet alleen maar actief ontwijken. Dit wordt mogelijk een beetje lastig, want ik had vooraf al uitgelegd dat ik een filmpje wilde maken, en iedereen vond het goed, maar niemand wilde op de film.

Conclusie: Ik vond het filmpje maken leuk en het resultaat niet eens zo slecht, maar na alle kritiek denk ik er nu toch anders over. Het is geen goed filmpje, en het is moeilijk om een beter filmpje te maken. Komt er nog een filmpje…. Ik weet het nog niet. Normaal gaan we nooit kamperen, dus als ik weer een filmpje maak, dan moet het iets zijn wat we vaker doen, en ik moet wel wat te vertellen hebben. Ik zal wel zien. Voorlopig is mijn motivatie erg laag.

Kamperen – Llanos de la pez

Ongeveer twee jaar geleden hebben we twee YouTubers ontdenkt die leuke inspirerende fimpjes maken. De eerste is ‘Bald and bankrupt‘, die hele leuke filmpjes maakt, met een beetje een educatieve ondertoon. De video die we van hem het leukst vinden is waar hij een Russische verboden-toegang-super-geheim lanceer platform betreed om een ‘Buran’ te bekijken.

De andere YouTuber is ‘Kurt Caz‘, met ook flink wat leuke filmpjes. Mijn favoriete filmpje is degene waar hij een familie bezoekt die in een hutje leeft, in het midden van een oerwoud. Ze geven hem te eten en te drinken, en Kurt start een inzamelings-actie voor het gezin. Later gaat hij terug bij ze langs, om ze het geld te geven. De familie koopt daar later een motor van, om een betere toekomst mogelijk te maken. Een superleuk filmpje.

We zijn pas wezen kamperen in een bos genaamd ‘Llanos de la pez‘, en we voelde ons geïnspireerd door deze twee YouTubers, dus we hebben zelfs ook een filmpje gemaakt. Kijk zelf maar om het resultaat te zien.

De educative aspecten van het filmpje, die mogelijk niet goed uit de verf komen:
– Het bos waar we camperen is vergelijkbaar met Gran Canaria zoals het een paar honderd jaar geleden was
– Vroeger was het hele eiland bedekt met bomen/bos
– Roque Nublo is waar de originele bewoners (de guanches) bijeen kwamen om over belangrijke zaken te praten
Misschien is het filmpje een beetje over de top, maar we hebben flink gelachen tijdens het maken ervan, dus ook al is het filmpje niet best, ik kan alleen maar tevreden zijn met het resultaat.

Als je zelf ook zin hebt in een campeer avontuur, dan vind je hier meer informatie voor je verblijf. Je kan hier toestemming vragen om te mogen kamperen. Hier vind je meer infrmatie over de wandel routes in de buurt.