Een half jaar geleden begon ik echt te profiteren van AI. Samen bouwden we aan mijn spelletje. Avond na avond werkte ik aan kleine details: opties mooier maken, foutjes gladstrijken, functies uitbreiden, plaatjes, muziek. Alleen had ik aan een uurtje niet genoeg om vooruitgang te boeken, maar met een AI hulp was een uurtje per avond voldoende. Het voelde alsof ik een extra paar handen had, een slimme collega die je alles kon vragen en die direct aan de slag ging.

Maar dat is inmiddels voorbij. Copilot heeft nieuwe regels. Ik betaal nog steeds elke maand, maar nu werk je met credits. En die vliegen erdoorheen zodra de AI iets meer moet doen dan een simpel zinnetje aanvullen.

Waar ik eerst een maand lang bijna elke avond iets kon bouwen, kan ik nu drie avonden doorwerken… en dan is mijn saldo op. Het voelt alsof mijn creatieve flow wordt dichtgeknepen door een meter die steeds sneller leegloopt. Maar goed, het is niet anders. De vakantieperiode staat weer voor de deur, dus ik maak mijn laatste update af en dan is het tijd voor wat rust, even de focus herleggen. Ik zal het zien als een teken van een hogere macht, dat ik me even op iets anders moet richten. Iets minder digitaal, iets meer verankerd in de echte wereld. Misschien een goed (papieren) boek.