September ’26

Zoals ik al verwachtte, was dit een maand vol routine. De vakanties zijn (eindelijk) voorbij, school is weer begonnen. Vergelijkbare dagen leiden tot vergelijkbare weken. Voor je het weet is de hele maand alweer voorbij. Na bijna twee maanden geen meter hardgelopen te hebben, kan ik eindelijk weer beginnen met wekelijks wat bewegen. Mag ook wel, want ik ben tijdens de vakantieperiode flink gegroeid in de breedte.

Routine in Spanje is gelukkig niet saai zoals je zou verwachten. Leven in Spanje is gevult met onverwachte en vreemde gebeurtenissen, zoals deze maand met het linker-schoenen issue.

Als ik flink wat stappen terug zet, en kijk naar de situatie om ons heen, het wereldtoneel, is dat allesbehalve routine. Canada staat op het punt lid te worden van Europa, en grote delen van de wereld lijken zich los te koppelen van de Verenigde Staten. Normaal gesproken ontwikkelen zulke geopolitieke verschuivingen zich langzaam, maar nu veranderen ze in een razend tempo, met bijna dagelijks nieuwe ontwikkelingen. Ik ben erg benieuwd hoe dit zich verder gaat ontwikkelen, maar interessant wordt het zeker. We zullen zien.

Imael Angel – Bad times

Soms klinkt een liedje hartstikke goed, maar zijn de teksten moeilijk te ontcijferen. Zo ook bij dit populaire nummer van Imael. Soms zoek ik dan online de lyrics op, zodat ik later kan herkennen wat er gezongen wordt. In dit geval leken de officiële songteksten totaal niet op wat ik hoorde, dus heb ik zelf maar een transcriptie gemaakt. Misschien handig als je dit nummer ooit wil meezingen.

Oeeeee…
hummmhmmmmmm haheheheee…

hmmmm nanananananananana na na nana nanaaaaa dadadadadadada
hmm dadada

hmmm dada dedededededede
dada dada dada dede dede dadada

he sja worc en a coss
he sja worc en a coss, hahahahaha
en he sja worc en a coss, hu
sja na dida dida dida de de de

sjo mate mate tetetetetetetete da
sjo mata mata tetetetetetetete da

neeeeheh, jaqueda quede quede dada hehehehehehe
jehhh, sjaquse manamba, tansjacome sjueneses
tell myself namenema, thesone mensega, got eny pleasa

a me nona mebesens
hah, gotta see embibesos
hah, no quiseque canon me besjes
enme whatoma toma toma dedede

whadoma dededede
dededededede dee

wa do ma
a no ne toque ne bounce de bouncen de bouncen de bouncen de bouncen, heeheehhehhehhe
tetetetetetetete da
tetetetetetetete da

sjeeee, i gotta sea meself, heh
i gotte livve miself, heh
i mo loveh miself i loveh miself
loveh miself agah

he sja worc en a coss
he sja worc en a coss, hahahaha
he sja worc en a coss
he sja worc en a coss, dadadadadadada

IJs experiment

Ik moest toch langs de IKEA, dus ik heb eventjes leuk de producten bekeken. Mijn oog viel een een setje ijs makers. Deze hadden we vroeger ook (toen ik zelf klein was), en ik vond het leuk om weer eens met een paar eigen smaken te experimenteren.

Het idee: Iedereen proeft elke smaak en rangschikt ze van lekkerst naar minst lekker.

De smaken:

  • Sinasappel
  • Appel pure en een vleugje citroen
  • Kiwi
  • Cola
  • Aquarius
  • 0.0 Bier

De resultaten:

Classificering Alan Alex Adrie
1 – Goud! Aquarius Aquarius Sinasappel
2 – Zilver Sinasappel Sinasappel Aquarius
3 – Brons Appel Cola Cola
4 Cola Appel Appel
5 Kiwi Kiwi Bier
6 – Laatste Bier Bier Kiwi

Alan en Alex hadden een paar goede ideeen, een koffie ijsje voor mij, een yogurt ijsje met vanille en stragliatelli smaak, en een chocolademelk ijsje. Dit wordt het volgende experiment.

Europe en Canada

Eindelijk.

Ik volg de politiek niet echt. Te vaak voelt het als een eindeloze stroom van ruzies, verontwaardiging en kortetermijndenken. Toch probeer ik op globaal niveau op de hoogte te blijven, en vandaag deed ik dat door te luisteren naar de toespraak van Mark Carney in het Europees Parlement.

Wat me vooral bijbleef, was niet een specifiek voorstel of een politieke overwinning. Het was het gevoel dat hier leiders stonden die serieus nadenken over de toekomst. Over samenwerking. Over stabiliteit. Over wat we willen nalaten aan de volgende generatie.

Wat is er gebeurd? Gisteren zette Ursula von der Leyen de toon. Ze sprak over nauwere banden tussen Canada en Europa. De exacte vorm van die nieuwe relatie was nog niet duidelijk, maar in ieder geval speelde het woord “lid” daarin een rol. Stel je dat eens voor: Canada, onderdeel van Europa. Vandaag bouwde Carney overtuigend voort op die visie en benadrukte hij hoeveel beide kanten elkaar te bieden hebben. Volgende maand worden de eerste concrete stappen gezet. Voor Europese begrippen is dat onmogelijk snel, maar toch gebeurt het. Waar een wil is, is een weg. Voor het eerst in lange tijd voelde ik iets wat zeldzaam is geworden in de politiek: optimisme.

AI race

Na de eerste doorbraken in de Verenigde Staten werd AI-technologie snel beschikbaar voor de rest van de wereld. Er stond veel geld op het spel, en langzaam bewegen werd als een risico gezien. De vraag naar processoren en geheugen schoot omhoog, waardoor de prijzen stegen. De Verenigde Staten reageerden door de export van geavanceerde chips naar China te beperken. Deze beperkingen troffen niet alleen Amerikaanse bedrijven, maar ook buitenlandse ondernemingen die afhankelijk waren van Amerikaanse technologie. Hierdoor werd China gedwongen om andere manieren te vinden om concurrerend te blijven.

Zonder dezelfde toegang tot de meest geavanceerde hardware richtten Chinese bedrijven zich sterk op software-optimalisatie. In plaats van uitsluitend te vertrouwen op krachtigere chips, werkten zij aan efficiëntere AI-systemen. Er verschenen steeds meer modellen, die elk hun eigen verbeteringen introduceerden en de technologie op verschillende manieren vooruit hielpen.

Europa kiest ondertussen voor een andere aanpak. In plaats van naar de finish te sprinten, ligt de focus op stabiliteit op de lange termijn, regelgeving en veiligheid. Of dit uiteindelijk wijsheid of terughoudendheid blijkt te zijn, moet nog blijken. De Europese structuur maakt snelle, gecoördineerde actie lastig, omdat besluiten vaak de instemming vereisen van veel landen en instellingen.

Het meest opmerkelijke aspect van de AI-race is dat niemand deze volledig begrijpt. We weten dat grotere modellen, meer data en meer rekenkracht over het algemeen betere resultaten opleveren. Verbeteringen volgen elkaar in een steeds hoger tempo op. Wat vroeger maanden of jaren kostte, kan nu binnen enkele weken worden nagebootst, geanalyseerd en verbeterd. De terugkoppellus tussen nieuwe modellen is opmerkelijk kort geworden, en een duidelijk eindpunt is nog niet in zicht. Toch blijven de exacte redenen waarom nieuwe capaciteiten ontstaan grotendeels onduidelijk.

Ondanks die onzekerheid blijft elke grote macht investeren. De angst om achter te raken is groter dan de angst om de technologie niet volledig te begrijpen. Dat is wat de AI-race zo bijzonder maakt. Nooit eerder zijn zoveel middelen ingezet voor iets dat zelfs de makers ervan niet volledig kunnen verklaren. Toch gaat de race door, en het tempo neemt alleen maar toe.

De race is nog maar net begonnen. De Verenigde Staten namen vroeg de leiding, en China heeft een deel van die achterstand snel weten te verkleinen. Europa beweegt voorzichtiger en probeert innovatie in balans te brengen met regelgeving. Maar ondanks alle vooruitgang die tot nu toe is geboekt, bevinden we ons misschien nog dichter bij het begin dan bij het einde.

Geplaatst in AI

Zoektocht naar de rechterschoen

De zoektocht naar de bijpassende rechterschoen voor onze twee linkerschoenen is inmiddels ten einde gekomen.

Niet omdat we de mysterieuze familie met twee rechterschoenen hebben gevonden, maar omdat de winkel ons belde (jawel, we zijn een goede klant) met onverwacht goed nieuws. Hoewel de schoenen ruim twee jaar ongebruikt in hun doos hadden gelegen, boden ze ons alsnog vriendelijk een volledige terugbetaling aan.

Het is misschien niet het sprookjesachtige einde waarbij twee families hun mismende schoenen met elkaar verenigen, maar het is toch een goed einde geworden. We kunnen nu een nieuw paar voetbalschoenen voor Alan kopen, zodat hij alsnog kan schitteren op het veld zoals oorspronkelijk de bedoeling was. Wij hebben er weer een waardevolle levensles bij: controleer altijd of er één linker- en één rechterschoen in een schoenendoos zitten voordat je hem twee jaar opbergt.

Linker schoenen

Soms moet je gewoon je kans grijpen. In dit geval kwamen we een paar voetbalschoenen voor Alan tegen. Een beetje te groot, dat wel, maar hij was er zó enthousiast over dat we ze toch maar hebben gekocht. Voor over een paar jaar, was de gedachte.

Die tijd was nu eindelijk aangebroken. De schoenen mochten uit de doos en Alan kon gaan schitteren op het veld. Alan opende enthousiast de doos en… Huh, wat is dat nou? Een klein foutje: in de doos zitten twee linkerschoenen. Na twee jaar wordt het lastig om ze terug te brengen, maar we hebben het toch geprobeerd.

In de winkel konden ze het bonnetje van twee jaar geleden nog terugvinden, maar de schoenen waren al lang uit het assortiment verdwenen en de garantie/ruilperiode was al ruim verjaart. De makkelijkste oplossing die ik zie, is hopen dat er ergens nog een familie rondloopt met een vergelijkbaar probleem. Een familie die ook twee jaar geleden voetbalschoenen op de groei heeft gekocht en er, net als wij, pas onlangs achter is gekomen dat er twee dezelfde schoenen in de doos zitten. Alleen dan niet twee linker-, maar twee rechterschoenen.

Mocht die familie bestaan, laat het ons weten! We ruilen graag één van onze schoenen voor één van jullie schoenen.