De maand begon met een flinke opschoning van mijn fotoarchief. De familie was in Torrevieja, lekker op het strand of in het zwembad, dus ik kon me na mijn werk concentreren op deze flinke klus. Het is gelukt: ik ben van een extreme overload aan foto’s naar een mooie, overzichtelijke subset gegaan. Uiteindelijk heeft het me bijna een avond per jaar gekost, maar het was het zeker waard.

15 jaar! Een mijlpaal voor Alex, en dat hebben we uiteraard gevierd. Hij groeit supersnel op, is superintelligent en atletisch. We kunnen alleen maar trots op hem zijn.

We hebben met de hele familie samen de vakantie periode mooi afgesloten met een vakantie in Ierland. We begonnen in Dublin en hebben hierna met de auto het land verkent.

Na Ierland weer naar huis. Ik had nog een weekje vakantie, en daarna begon de routine weer.

Deze maand was ik de ‘Rodriguez’. In Spanje heeft die uitspraak een mix van humor, berusting en een klein knipoogje naar vrijheid. Het idee is dat iemand achterblijft om te werken terwijl de rest van het gezin lekker op vakantie gaat. Nadat ik met de kinderen naar Nederland was gegaan, bracht ik ze naar hun moeder voor een paar weken aan het strand in Torrevieja. Na een weekendje ging ik terug naar huis om mijn verplichtingen na te komen, en zo eindigde ik als de Rodriguez.

Als de Rodriguez zit er niets anders op dan iedere dag 100% op mijn werk te focussen. Hierna het huis op orde houden, schoonmaken, eten koken, opruimen, kleding wassen, drogen, vouwen en opbergen, huisdieren verzorgen en noem maar op. Ana had nog gepoogd om me als extra taak het hele huis te laten verven, daar dat heb ik diplomatisch af kunnen wenden. Mocht ik toch nog wat schaarse vrije tijd kunnen vinden, dan is dat voor het schoonmaken van de auto, stoffen van de kastjes, herindelen van het speelgoed van de kinderen, ramen wassen, etc.

Met al deze taken is het onwaarschijnlijk dat ik nog tijd overhoud voor mezelf, maar mocht dat toch gebeuren, dan kan ik mogelijk toch nog even genieten, met een filmpje, een serie, wat muziek, rommelen met mijn laptop, lekker sporten, een boswandeling, wat bouwen aan mijn spel, sleutelen aan mijn site, een uitje met de mannen, wat winkelen, een legoset bouwen, etc. De kleine vrijheden van een Rodriguez, verstopt tussen de verantwoordelijkheden.

Vandaag was de finale van de wereldcup: Spanje tegen Argentinië. Voetbal boeit me normaal niet echt, maar toch zat ik op de bank, met een biertje naar het scherm te kijken.

En eerlijk: het was best een fascinerende wedstrijd. Spanje won met 1–0, maar het had makkelijk 15–0 kunnen zijn. Ze speelden bijna de hele tijd op de Argentijnse helft, overtikkend, steeds dichter naar het doel schuivend, elke aanval een klein kansje. Je zag de frustratie bij de Argentijnen groeien; het spel werd steeds fysieker. Een Argentijn kreeg een rode kaart en mocht naar huis. Pas in de verlenging viel de bal eindelijk goed, en toen was het snel klaar. Er ontstond wat geduw en gemopper en Trump dook nog even in beeld, en daarmee was het verhaal verteld.

Ik zat alleen thuis te kijken. Morgen moet ik weer werken, dus na het laatste fluitsignaal ging ik richting bed. Bij Ana en de kinderen was het een heel ander verhaal: daar barstte het feest los. Na de overwinning liepen ze met een hele groep kinderen naar het strand, vieren, lachen, nog even het water in. Een spontane zomeravondviering die je alleen krijgt wanneer je met z’n allen in de euforie hangt.

Een keer per jaar probeer ik een beetje tot rust te komen in Nederland. De kinderen weten al precies wat we normaal gesproken doen. Rondhangen in het dorp en thuis bij oma Nel. Kolonisten van Catan (met onze eigen regels) spelen. Op bezoek bij familie en vrienden, en eigenlijk vooral een beetje relaxen en een beetje proeven aan hoe mijn leven vroeger was. Het meer, het strand, het dorp, de witte kerk, een tochtje naar Leiden, en niet veel meer.

Ana houd meer van een ander soort vakantie waar activiteiten er ervaringen zich in hoog tempo opvolgen. Ik kies steeds vaker voor gemak. Lekker een ijsje halen bij likkie. Een geocache zoeken in het dorp. Een tochtje om een paling te kopen. Een wandeling over strand met een kroket als afsluiting. Heerlijk.

Wel probeer ik ieder jaar een leuke activiteit in te plannen. Wadlopen, Volendam, Efteling, Rotterdam. Dit jaar wil ik een tochtje doen naar Limburg. De provincie van mijn peetouders, waar ik menig vakantie zelf heb doorgebracht. Het drielanden punt bekijken, in een grot afdalen, en een lekkere vlaai eten. Dit jaar zien we nog wel. De tocht naar Limburg heb ik toch maar geannuleerd omdat de familie in Nederland de situatie als ‘bloedheet’ bestempelde, en dat is niet het beste moment om naar Limburg te gaan.

Stilte voor de storm. Deze maand was ik weer jarig. Ana vierde ook haar verjaardag, en verder was het rustig. Gelukkig maar, want de komende maanden is het gedaan met de rust.

De kinderen hebben twee maandjes vakantie, dus dat wordt een interessante periode. Ze hebben allebei hun rapport ontvangen, en dat was een erg prettige situatie: ze hadden allebei een lijst met perfecte en bijna perfecte resultaten. Het zijn hele slimme ventjes, en ze hebben hun vakantie verdiend.

Vorig jaar werd ik 50, en inmiddels zijn we alweer een jaar verder en tik ik de 51 aan. Ten opzichte van vorig jaar is er weinig veranderd; de dagelijkse routine overheerste. Wel heb ik weer wat tijd kunnen besteden aan de dingen die ik leuk vind. Samen met de kinderen hebben we een paar LEGO‑planten gebouwd, ik heb een paar kokosnoot-orchideeën ingericht, en ik heb een nieuw hobbyprojectje de wereld in gestuurd. Voldoende om me erg tevreden te voelen over het afgelopen jaar.

Qua gezondheid gaat het ook nog steeds goed. Ik slik nog steeds iedere ochtend trouw mijn grammetje vitamine C, en inmiddels zijn de pillen die ik altijd in Nederland kocht ook in Spanje beschikbaar. Samen met af en toe een gezondheidsexperimentje kan ik gelukkig zeggen dat ik me erg goed voel.

In Mei moest ik aan de slag bij de bedrijvenloop. Ik heb wat nieuws geprobeert. Een persoonlijke haas! Bijna de halve race heb ik met Alex gelopen. Door samen te lopen was ik gemotiveerd om net een beetje harder te gaan.

Voor mijn spel was het een belangrijke maand met flinke veranderingen. Het spel heeft een nieuwe naam, MycoSweep, en het spel uiteraard nog steeds beschikbaar op iOS, naar is nu ook beschikbaar voor Android apparaten!

Verder was het een maand met een paar vreemde gebeurtenissen. Er was bijna een boom op Ana gevallen toen ze onderweg was om Alan van school te halen. Tijdens zijn val nam de boom een lantaarnpaal mee, en die klapte vlak naast Ana op de grond. Een paar dagen later hadden we ook nog een kleine aardbeving.

Schoonmaken! De lente is de tijd voor de grote schoonmaak, dat weten we allemaal, maar dit jaar heb ik mijn schoonmaak acties op de digitale wereld gefocussed. De grootste verandering was voor mijn blog. Mijn domein en hosting zijn allemaal verhuisd naar IONOS; van een server in Nederland naar eentje in Spanje. Het resultaat is een flink goedkopere en nieuwere server, met wat extra’s zoals HTTPS (veiliger) en nieuwe emailadressen (info@leiden365.nl).

Ik heb een VPN geinstalleerd om voortaan meer anoniem op internet te zijn. Ik ben gestopt met overal hetzelfde email adres te gebruiken, en gebruik er nu een paar. Al je email bij een bedrijf is een risico, dus ik heb ze nu verspreid over een aantal plekken, een stukje veiliger.

Dan is er ook nog mijn spel. Een hele nieuwe identiteit met een nieuwe naam: MycoSweep. De opzet is een stuk professioneler geworden met een eigen website (mycosweep.com) en een eigen email (info@mycosweep.com).

En hoe zit het met de typische voorjaars schoonmaak? Tja, met al het werk in de digitale wereld is de ‘echte’ schoonmaak even uitgesteld, maar in dit geval ben ik er redelijk zeker van dat van uitstel geen afstel zal komen.

April begon met een leuk uitstapje. Zij hebben Lanzarote bezocht en een paar dagen over het eiland getrokken om alle interessante plekjes te ontdekken.

Ik heb deze maand maar liefst twee nieuwe versies van Mushroom Mayhem gepubliceerd. Eerst versie 1.4, die een in-app winkeltje toevoegd, en een statistieken pagina. Aan het eind van de maand versie 1.5, die de app een stuk eenvoudiger maakt. Minder opties, gewoon spelen.

Dit was ook de maand van mijn experiment.

April 0.0 – Resultaten: Een maandje zonder viel heel erg mee, dankzij alcohol vrij bier redde ik deze uitdaging makkelijk. Het kostte Ana ongeveer 4 dagen om door te hebben dat ik opeens naar 0.0 overgestapt was. Er waren drie situaties waar ik normaal gesproken wat drink die een uitdaging vormde. Onze trip naar Lanzarote. Een afscheidsfeestje voor een collega, en een etentje met de mannen. In Lanzarote ging ik perfect over op 0.0. Tijdens de andere twee events heb ik een klein beetje gezondigd, maar dit viel volgens mij redelijk buiten de scope van dit experiment, dus het mocht.

Mijn koffie stop bleef voor mijn familie ongemerkt, want ik dronk 99% van mijn koffie op het werk. Zelf merkte ik het wel, en goed ook. Ik had mijn koffie ritueel exact hetzelfde gehouden, maar in plaats van koffie pakte ik nu water. Zelfde beker, zelfde ritueel, dat moet makkelijk gaan dacht ik. Ik had de eerste paar dagen ’s avonds wel een lichte hoofdpijn, de derde en vierde dag was ik echt verbaast, en had ik de gehele dag flinke hoofdpijn, en daarna werd het weer wat beter. Dat had ik zeker niet verwacht.

De eerste week hoofdpijn, de tweede week was ik weer normaal, maar wel af en toe een flinke zin in een bakje koffie. Maandag ochtend was het ergst, en ook aan aan het eind van de werkdag had ik vaak trek in een kleine boost, maar ik hield me in, en bleef me beperken tot water.

Het experiment is weer voorbij, dus ik ga denk ik weer terug naar mijn normale ritme. Wel ga ik minder koffie drinken, en misschien wat meer 0.0 biertjes. Het viel me eigenlijk een beetje tegen dat er zo weinig te merken was van het aanpassen van mijn gedrag. Op de hoofdpijn na, was eigenlijk het enige merkbare een kleine sociale aanpassing doordat ik minder dronk, maar dat stelde eigenlijk niet veel voor.

Het spreekwoord zegt ‘Maart roert zijn staart’, dus dan zou je kunnen verwachten dat er wat gebeurt maar het viel mee. Maart was net als Februari een rustige maand.

Alan heeft een paar voetbal wedstrijden gewonnen, comleet met een aantal hele mooie goals. Alex speelt een keer in de week beach volley, en hij was uitgenodigd om mee te gaan naar een tournooi in Fuerteventura. Super trots waren we, maar helaas, Alex konden we niet overtuigen, en hij bleef liever thuis. Nou ja, volgende keer. Ik ben met de ‘vaders’ weer naar een restaurantje geweest, ‘Casa Brito‘ dit keer, om heerlijk te eten, en lekker te relaxen.

Het was een rustige maand, maar wel eentje met een aantal leuke momenten. Een weekend heeft me een paar leuke atypische verhalen opgeleverd over een schaap en een ex. Een ander weekend was was rustiger, maar wel productief, en ik heb weer een nieuwe versie van Mushroom Mayhem gepubliceerd. Ook is de peetoom van Alex en Alan, Miguel, weer op bezoek geweest.

Samen met copilot heb ik ook mijn oude app ezDatepad van een technologie update voorzien. Ik denk dat ik de enige ben die ezDatepad gebruikt (voor mijn boodschappenlijstjes, en voor als ik snel wat ideeen wil noteren), maar een geupdate versie is altijd meegenomen.