Februari ’24

No snow?!We zijn deze maand voor het eerst met de familie en voor mij voor het eerst sinds jaren weer wezen skiën. Leuk, alhoewel de sneeuwverwachting niet al te best was. Alex heeft wat indoor ervaring, en voor Alan is het een heel nieuw concept. Ana heeft hetzelfde als ik, voor haar is het ook jaren geleden. De onzekerheid over de sneeuw heeft op mijn werk nog voor flink wat hilariteit gezorgd. Er is zelfs een AI voor de grappen gebruikt. Een paar dagen voor ons vertrek begon het een klein beetje te sneeuwen, maar het was niet voldoende. Uiteindelijk konden we alleen skiën op een paar pistes die voorzien waren van sneeuw kanonnen om ze van een mooi wit laagje sneeuw te voorzien.

Skiën was erg leuk! We begonnen een dagje in ‘La Molina‘, en later bezochten we de sneeuw in ‘Marsella’, en ‘Les Angles’ in Frankrijk. Skiën was net als zwemmen. Ik wist bijna direct hoe ik de berg af moest. Ik was bang dat mijn ski kennis helemaal weg zou zijn, maar dat bleek niet het geval. Ik wist bijna direct weer alles, en kon me flink wat tijd met vallen en opstaan gelukkig besparen. De kinderen gingen ook hartstikke goed. Alex kan nu veilig een rode piste af, en hij begint as een beetje parallel te skiën. Alan kan al gemakkelijk een groene of blauwe piste af.

Hobby

Ik was altijd al groot fan van het spel waar je bergen muntjes van een plateau moest af duwen. Een zogenaamde ‘Pusher’. Ik heb een paar keer nagedacht om er eentje te kopen, maar dat heb ik toch nooit gedaan. Het apparaat is flink prijzig, en het vergt flink veel plek. Nu ben ik een nieuw idee dat ik wil realiseren. Ik heb de bouwplannen gekocht, en deze laten uitsnijden met een laser-cutter. Deze hoef ik dan alleen in elkaar te zetten, en dan kan ik zelf de techniek doen. Een computertje die een motortje aanstuurt samen met wat lampjes, met wat toeters en bellen. Als het lukt wil ik de plannen aanpassen en als dat lukt een transparante pusher maken.

Feest op La Gomera

We gaan er even tussenuit. Een korte trip naar la Gomera. Met het vliegtuig vertrekken we dinsdag en donderdag gaan we al weer terug. Kort maar krachtig, even lekker de dagelijkse routine doorbreken.

We gaan met een paar vrienden naar het eiland, en aldaar hebben we een grote auto gehuurd waar we met zijn 7-en in passen. Naar een grote auto hebben we ook een groot huis gehuurd, hopelijk met een tuintje zodat we kunnen barbacueen. Het wordt een leuk avontuur. Ook is het natuurlijk feest! Het is de verjaardag van onze Alan, en dat moet gevierd worden.

Het eiland zelf is redelijk klein, en flink groen. Perfect voor een paar mooie wandel tochten.

Baobab

Baobab in de regen!Onze verwachtingen waren hoog van Baobab. Een 5 sterren hotel is natuurlijk super-de-luxe. Daar is alles tot in de nopjes verzorgt. Dat hadden we tenminste verwacht, maar helaas waren er toch een paar zaken die niet in de haak waren.

Ten eerste was er het weer. Het regende de hele tijd, en er was een cycloon voorspeld! Dat gebeurt niet vaak op Gran Canaria, en natuurlijk is dit niet de schuld van het hotel. Door de regen lag het hele hotel vol met handdoeken, en stonden overal emmers. Het lekte flink. Het Afrikaans aandoende hotel was duidelijk niet gemaakt om een regenbui te weerstaan. Niet alleen was het lopen lastig met handdoeken overal, ook waren alle activiteiten afgezegd. Geen spektakel ’s avonds (binnen). Alles werd vanwege het weer geannuleerd. Jammer, en het leek mij in een flink aantal gevallen onnodig.

Daar naast waren er nog andere ongemakkelijkheden. We konden nergens parkeren. De werknemer voor de ingang van het hotel had ook geen idee. Bij het inchecken werd ons een welkoms cocktail aangeboden. Twee zonder drank voor de kinderen, en twee voor ons. Maar daar bleef het bij. Een aanbod, maar het bleef bij een aanbod. Moesten we de welkoms attentie zelf ergens halen? Geen idee.

Een lift werkte niet, maar niks geen bordje, niks. Een enorme rij voor het ontbijt waarbij de rij in de regen stond. Een kamer met een kapot koffie apparaat. Bij het ontbijt stond een drank apparaat, voornamelijk voor koffie, die ook bij heet water, of melk, de drank voorzag van een laatste druppel koffie. Bij het buffet stond een grote schaal rauwe eieren naast de deels verstopte gekookte eieren. Ik pakte uiteraard een rauw ei. Geen idee waarom die daar stonden, en waarom iemand dat zou willen.

Onze kinderen waren voor vertrek aan het spelen met de ping pong tafel. Leuk! Maar helaas, een lid van het animatie team kwam, zag en overwon. De pingpong tafel moest weg, vanwege het noodweer. Dat de tafel overdekt stond (en in gebruik was door onze kinderen!) maakte niet uit.

Het hotel zelf was wel echt prachtig. Een hele mooie architectuur, mooie en grote zwembaden, en prachtig mooi groen. Her en der stonden grote olifanten, zebras, krokodillen en flamencos (allemaal nep, dat wel), en dat geeft een hele mooie Afrikaanse sfeer. Er liep heel veel personeel rond, en deze was altijd zeer behulpzaam. De kamers waren groot en mooi. Op het koffie apparaat na, en een ledstrip die deels los hing was alles in orde. Een goed gevulde minibar, een heerlijk groot bad. Goede bedden. Alles top. Een heel mooi uitzicht en een mooi balkon, maar deze was door het weer helaas niet bruikbaar.

Fuerteventura

Letterlijk vertaald heet het eiland ‘Sterke wind’. Hier verbleven we in het dorpje ‘Costa Calma’ (Rustige kust). In beide gevallen was de naam goed gekozen. De kust was inderdaad rustig, met kleine kabbelende golfjes op het strand, en we hadden drie dagen lang een flinke wind. Op de heenweg, ongeveer halverwege hebben we nog een flinke groep dolfijnen gezien. Rond de 25 dolfijnen sprongen steeds uit het water, helaas zwommen de de andere kant op, dus we waren ze snel uit het oog verloren.
Na aankomst met de boot zijn we naar ons appartement gereden om aldaar direct in het zwembad te springen en later richting het strand. De volgende dag naar de dierentuin en die avond naar een flinke zandduin, en de laatste dag langs een paar indrukwekkende grotten, vlak bij een aardig strandje. Hierna weer richting boot en op naar huis. Een korte maar geslaagde mini vakantie.

De giraffes voeren!Oasis Wildlife Fuerteventura
Een flink park, groter dan ik had verwacht. De restaurants in het park waren echt goed. Er waren drie shows. De zeeleeuwen, de grote vogels, en de kleine vogels zoals papegaaien, en allerlei kleinere beestjes, zoals hagedissen, camaleonen en slangen. Het park was erg mooi, heel veel groen en gelukkig ook flink wat schaduw. Een deel van het voedsel voor de dieren werd verkocht, en zo konden Alex en Alan voor 1.50 EUR per zakje fruit de giraffen en de kamelen voeren. Een kameel wilde zeker zijn van zijn stukje appel en slobberde bijna de hele hand van Alan naar binnen. Ook werden ze door de verzorgster van de olifanten uitgenodigd om een olifant een ui te geven en een lekkere krop sla.

– Eerst gingen we naar de zeeleeuwen show. Een redelijk standaard showtje, zoals ze in de meeste parken met een zeedieren show wel hebben. De nadruk lag op de verzorging van de dieren, en de uitleg over het dier, en de verschillen met vergelijkbare diersoorten. Een leuke show voor de kinderen maar mij dit soort shows krijg ik altijd een nare smaak in mijn mond. De dieren zijn daar voor ons vermaak. Ze leven veel minder lang, ze moeten verplicht drie keer per dag optreden, ze krijgen alleen maar dode vis, wat ze normaal nooit zouden eten. Ze zijn vaak ziek. Ze zitten in een verblijf dat vergeleken met de natuurlijke situatie echt super klein is.

Voor een mens is een vergelijkbare situatie waar je verplicht altijd in je kamer moet blijven. Alleen rauwe vis te eten krijgt, drie keer per dat moet optreden, en ze houden je leven door je allerlei drugs en medicijnen toe te dienen. Als je dan ook nog eens moet acteren alsof je van je verzorger houd, tsja, dat gaat me een beetje te ver.

– De vogel en reptielen show was leuk. Papegaaien, hagedissen, schildpadden, en slangen. Allemaal met hun uitleg. Voor de dieren was het niet overdreven belastend. Alex kreeg nog een bezoekje van een papegaai op zijn schouder.

– De grote vogels show was een show met uilen, haviken, adelaars, en allerlei roofvogels. Een wel leuke show, waar Alex werd uitgenodigd om als vrijwilliger mee te doen. Hij moest met en touwtje met voer rennen, een roofvogel (in dit geval zelfs twee) vielen het voer aan. Hierna moest Alex met zjin handen omhoog staan, en vloog een roofvogel er op snelheid doorheen.

Ajun Caves
De grotten van Ajun waren erg mooi om te bezoeken. Een hele leuke route, voor de kinderen makkelijk te doen, en een flinke grot aan het eind. Onderweg terug ook nog eens begroet door een kolonie eekhoorntjes. Daarna lekker een tijdje op het strand gelegen, en een heel mooi natuurlijk zwembadje gevonden. Onderweg viel het op dat het hele eiland echt gortdroog is. Overal zand en kleine droge struikjes. En overal flink wat wind.

Na de excursies weer naar huis met de boot. Het was een leuk weekendje, maar we missen nog flink wat van het eiland, dus we gaan nog een keer terug.

Sioux City

Sioux City in Gran Canaria is een leuk park om je eventjes in het oude westen te wanen. Een leuke straat was flink wat spectakel plaats vind. Een bankoverval, rennende koeien, galoperende paarden, en allerlei cowboys and indianen die rondlopen. Leuk om een dagje rond te kijken. We hadden zelfs nog een BBQ bij ons ticket.

De salon was ook in typische cowboy stijl. Leuk want Alex kon zo ook nog even oefenen, alhoewel de wilde cowboys wel al een aantal toetsen onklaar gemaakt hadden.

Wanbetalers opgepast!

Van de school van Alex en Alan hebben we een officiële mail ontvangen. In deze mail wordt gesteld dat de school nu eindelijk gaat optreden tegen wanbetalers! Dat klinkt natuurlijk goed, maar toch heb ik mijn bedenkingen hierbij. Niet omdat wij zelf ook wanbetalers zijn, nee, wij betalen (gelukkig) netjes alles wat betaalt moet worden. Maar toch zijn er een aantal zaken die schijnbaar niet helemaal netjes zijn.

  • De school is officieel gratis. De overheid betaalt alles voor de kinderen. Toch vraagt de school een vrijwillige bijdrage van rond de 50 euro per maand per kind. Deze vrijwillige bijdrage is vreemd genoeg verplicht.
  • Als reden voor de verplichte vrijwillige bijdrage worden allerlei vaagheden genoemd, maar een specificatie hebben we nog nooit gezien en eerlijk gezegd verwacht ik deze ook nooit te krijgen.
  • Sommige ouders weigeren uit principe de verplichte vrijwillige bijdrage te betalen.
  • Om de wanbetalers van de verplichte vrijwillige bijdrage te straffen worden nu de volgende maatregelen genomen:
    • Ouders die niet betalen krijgen geen inzicht meer in de cijfers van hun kind via de school website
    • Kinderen mogen niet meer mee op excursies
    • Kinderen mogen niet meer te vroeg gebracht worden of te laat opgehaald
    • Bij alle extras die de school biedt aan de kinderen worden mogelijk de kinderen van wanbetalers uitgesloten

Het lijkt er sterk op dat de school door middel van de kinderen een flinke druk wil uitoefenen op de ouders. Ik twijfel of dat echt de juiste manier is, en vermoed dat de mail van de school nog een staartje gaat krijgen.

Torrevieja

We zijn lekker op vakantie met de familie, en ook dit jaar zijn we weer in Torrevieja. Lekker hangen rond het zwembad op op het overbevolkte strandje. Flink smeren natuurlijk, want de zon draait hier overuren.

Het belangrijkste is in ieder geval dat de kinderen het hier erg naar hun zin hebben. Lekker zwemmen in het zwembad, gaten graven op strand, golfje springen, spelen met de kinderen uit de buurt. Zo af en toe zijn ze zelfs zo moe, of zo bezig dat zelfs wij een momentje lekker kunnen relaxen.
Zwembadje Torrevieja 2017!

Sinterklaas

Ook op Gran Canaria komt de Sint langs! Vanavond gaan we met zijn allen naar het zuiden, alwaar alle Nederlanders van het eiland zijn uitgenodigd bij hotel Barbacan. We zijn er benieuwd of onze kleine nog wat gaat krijgen. Hij heeft zich in ieder geval het afgelopen jaar goed gedragen, dus dat zit wel goed.

Update: Alex heeft zijn kado in ontvangst genomen, samen was een flinke hoeveelheid snoepgoed. Hij was superblij met de Sint, zeker na zijn aankomst in het hotel met vuurwerk, een ritmische percussieband en natuurlijk de sint in een supermooie cabrio in plaats van zijn witte schimmel.

Alex en de krokodillen

Alex croco!
Na het uitblijven van het einde van de wereld kreeg Alex opeens de neiging om wat meer risico te nemen. Hij wilde op bezoek bij een flink aantal krokodillen. Gelukkig is er hier op Gran Canaria een groot krokodillen park (cocodrilo park) nabij Agüimes waar ongeveer 300 krokodillen rond lopen. Tijdens ons bezoek mochten we ook nog een paar krokodillen aanraken en dat vond Alex hartstikke leuk. Ook de andere dieren in het park zoals de kippen, konijnen, papegaaien, slangen, herten, apen zorgde ervoor dat Alex zijn ogen uit keek. Sommige van de dieren, zoals de kippen en konijnen, leken een groot risico te hebben om op het menu van de krokodillen te eindigen, maar dat zou ook een foute inschatting van mij kunnen zijn.

Het park zelf was een beetje vreemd. Het omgekeerde bijna van een normale commerciële attractie. De toegangskaartjes waren goedkoop en het eten en drinken had een normale prijs. Het park was voldoende groot om een paar uur te verblijven. Het park is op zaterdag gesloten maar de rest van de week open van 10:00 tot 17:00. Om 1 uur worden de krokodillen gevoerd en hierna is er een clown voor de kleintjes.

Verrassend, het personeel was niet commercieel getraind maar zowaar ‘echt’. De jongen die onze foto moest nemen met een paar papegaaien zag maar af van de foto en vertelde vol overgave over zijn papegaaien. Eentje beet af en toe en de ander was een vrouwtje die door mannen vast gehouden kon worden, maar door vrouwen niet. We mochten de papegaaien allemaal even aaien en konden onze weg vervolgen.

Een wat oudere Canarier die op het park werkte wist ons te vertellen over zijn relatie met een van de apen. Hij had in al zijn tijd daar blijkbaar met de aap Judith een relatie opgebouwd, en nu vertrouwde hij op de aap, en de aap op hem. Iemand die met zo veel emotie over een aap praat en ook nog eens met de aap in discussie gaat, dat zie je niet vaak.

We vonden het park allemaal erg leuk en gaan zeker nog een keertje langs.

Het zuiden

Alex op vakantie!Gran Canaria is een eiland ter grootte van ongeveer Utrecht. De hoofdstad van het eiland is Las Palmas en, verrassend voor zo’n kleine eiland, is dit een van de 10 grootste steden van Spanje. Het vreemde van Gran Canaria is dat het eiland uit twee delen bestaat, noord en zuid. Las Palmas ligt in het noorden van het eiland en in het noorden is het vaak een beetje bewolkt. Het zuiden van het eiland is het gebied met de toeristen. In het zuiden vind je bijna uitsluitend hotels en hier bevinden zich altijd alle toeristen en vind de de mooiste stranden en de meeste zon. Het merkwaardige is dat het toeristische zuiden ook echt wordt aangeduid als ‘het zuiden’ door de eiland bewoners.

Het afgelopen paasweekend hebben we lekker vakantie gevierd in het het zuiden. Gezellig een appartementje gehuurd en het hele weekend hebben we, met vrienden die op bezoek waren uit Madrid (gezamenlijk waren we drie stelletjes, drie baby’s en een baby op komst), lekker uitgerust in de zon (Alex uiteraard onder de parasol). Veel meer hebben we niet uitgevoerd want plannen maken met één baby is lastig.. maar met drie was dit onmogelijk.

Alex beviel het heel erg goed zo op vakantie en zelfs het insmeren met factor 50+ leek hem niet te deren. Hij heeft goed geslapen en hij heeft een beetje kunnen wennen aan andere baby’s in zijn buurt. Eerst waren al die vreemde mensen en andere baby’s even schrikken, maar hij wende snel aan zijn nieuwe omgeving en al die mensen die hem oppakten. Alex had zelfs nog een verassing voor ons in petto, na afloop bleek hij opeens veel meer te praten! Hij brabbelt maar aan met als veel gehoorde term ’tiet’. Net zijn vader.