Deze maand was ik de ‘Rodriguez’. In Spanje heeft die uitspraak een mix van humor, berusting en een klein knipoogje naar vrijheid. Het idee is dat iemand achterblijft om te werken terwijl de rest van het gezin lekker op vakantie gaat. Nadat ik met de kinderen naar Nederland was gegaan, bracht ik ze naar hun moeder voor een paar weken aan het strand in Torrevieja. Na een weekendje ging ik terug naar huis om mijn verplichtingen na te komen, en zo eindigde ik als de Rodriguez.

Als de Rodriguez zit er niets anders op dan iedere dag 100% op mijn werk te focussen. Hierna het huis op orde houden, schoonmaken, eten koken, opruimen, kleding wassen, drogen, vouwen en opbergen, huisdieren verzorgen en noem maar op. Ana had nog gepoogd om me als extra taak het hele huis te laten verven, daar dat heb ik diplomatisch af kunnen wenden. Mocht ik toch nog wat schaarse vrije tijd kunnen vinden, dan is dat voor het schoonmaken van de auto, stoffen van de kastjes, herindelen van het speelgoed van de kinderen, ramen wassen, etc.

Met al deze taken is het onwaarschijnlijk dat ik nog tijd overhoud voor mezelf, maar mocht dat toch gebeuren, dan kan ik mogelijk toch nog even genieten, met een filmpje, een serie, wat muziek, rommelen met mijn laptop, lekker sporten, een boswandeling, wat bouwen aan mijn spel, sleutelen aan mijn site, een uitje met de mannen, wat winkelen, een legoset bouwen, etc. De kleine vrijheden van een Rodriguez, verstopt tussen de verantwoordelijkheden.