Een keer per jaar probeer ik een beetje tot rust te komen in Nederland. De kinderen weten al precies wat we normaal gesproken doen. Rondhangen in het dorp en thuis bij oma Nel. Kolonisten van Catan (met onze eigen regels) spelen. Op bezoek bij familie en vrienden, en eigenlijk vooral een beetje relaxen en een beetje proeven aan hoe mijn leven vroeger was. Het meer, het strand, het dorp, de witte kerk, een tochtje naar Leiden, en niet veel meer.

Ana houd meer van een ander soort vakantie waar activiteiten er ervaringen zich in hoog tempo opvolgen. Ik kies steeds vaker voor gemak. Lekker een ijsje halen bij likkie. Een tochtje om een paling te kopen. Een wandeling over strand met een kroket als afsluiting. Heerlijk.

Wel probeer ik ieder jaar een leuke activiteit in te plannen. Wadlopen, Volendam, Efteling, Rotterdam. Dit jaar wil ik een tochtje doen naar Limburg. De provincie van mijn peetouders, waar ik menig vakantie zelf heb doorgebracht. Het drielanden punt bekijken, in een grot afdalen, en een lekkere vlaai eten. Dit jaar zien we nog wel. De tocht naar Limburg heb ik toch maar geannuleerd omdat de familie in Nederland de situatie als ‘bloedheet’ bestempelde, en dat is niet het beste moment om naar Limburg te gaan.