Op 15 augustus is onze Alex geboren om 23:07 in het ziekenhuis van Alcala de Henares. Hij is een prachtige kleine baby en hij woog vlak na zijn geboorte 2500 gram met donkerblond haar en donkerblauwe ogen.
De eerste avond heeft Alex doorgebracht in een speciale afdeling want hij was tijdens de geboorte onderkoeld geraakt en maakte een beetje vreemd geluid tijdens het adem halen. De hele nacht ben ik bij hem geweest en hebben we huid-aan-huid doorgebracht. Het vreemde geluidje was al na een half uurtje verdwenen en zijn onderkoeling was snel onder controle, maar voor de zekerheid moest Alex toch tot de volgende dag onder supervisie blijven.
De 15de was een chaotische dag. Alex was ingepland voor de 24ste, maar tijdens een controle bleek dat de geboorte al aan de gang was. Ana had hier echter niets van gemerkt. Ik werd gebeld en heb in alle haast snel een ticket geboekt naar Madrid. Hier kwam ik rond middernacht aan. Een half uurtje later was ik in het ziekenhuis alwaar Alex zojuist geboren was.
Eerst eventjes bij de kleine wezen kijken en daarna naar de moeder. Het was wel even schrikken om Ana zo te zien, want ze zag er uit als een soort van geest.
De volgende dag moest Ana direct aan de slag. Opstaan na haar keizersnee was niet gemakkelijk maar toch heeft ze het moeten doen. Haar eerste blik op de kleine Alex maakte veel goed; er verscheen weer een glimlach op haar gezicht. Na een paar dagen konden we het ziekenhuis de rug toekeren en momenteel zijn we lekker thuis, kijken hoe het gaat en proberen een dagelijkse routine te vinden.
Enkele fotos van onze zoon:
Update: Nog meer fotos van de kleine Alex.
De kleine zal er niet aan ontkomen. Zijn opvoeding zal plaats gaan vinden in het Spaans en het Nederlands. Gelukkig blijkt dit ook 
De tijd gaat ontzettend snel. Ana is nog steeds in Madrid, ze ontwijkt nog steeds alle stress en probeert lekker te relaxen, alhoewel het in de hitte van Madrid af en toe wel een beetje afzien is.
We hebben een leuk boek ontvangen. Het dagboek van een ettertje, waarin een klein ettertje de dagelijkse beslommeringen van zijn eerste levensjaar beschrijft.
Een paar keer per jaar brengt de Koninklijke Nederlandse Munt (
In het recente verleden ben ik benaderd om een 
Het aftellen is begonnen. Het is de laatste maand dat Ana zwanger is en het zal de eerste maand zijn in ons leven dat we ouders worden. Nog 21 dagen en dan is het zo ver. Als alles volgens planning verloopt vertrek ik over iets minder dan drie weken vertrek ik naar Madrid, om een dag voor de bevalling samen met Ana naar het ziekenhuis te vertrekken. 
Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat het komt doordat ik binnenkort een verandering in mijn leven en levensstijl verwacht. Het gevolg is dat ik veel meer droom en deze dromen veel makkelijker kan onthouden. Uiteraard helpt het dat ik op mijn nachtkastje een 