Tijd en met name ook licht kunnen een foto aan de muur flink verkleuren. In de Emmastraat hangt zo’n foto van twee kleine Bergjes. Mijzelf en broer Bert die op het punt staan om te genieten van een lekkere verjaardagstaart. De foto heeft er alle schijn van dat het ooit een kleurenfoto is geweest, want er is nog wat kleur te ontdekken, maar echt veel soeps is het helaas niet meer.
Ik wilde de foto graag wat verbeteren want het was mij opgevallen dat de gefotografeerde kleine Bert ontzettend veel lijkt op onze eigen kleine Alan. Voor een goed vergelijk moet je natuurlijk wel een goede foto hebben.
| Voor: | Na: |
|
 |
Alan is bij de dokter langs geweest voor weer een inenting. Gelijk hebben ze hem eventjes nagekeken, en alles bleek helemaal op orde.
Alan is al weer een jaar en dat hebben we natuurlijk gevierd. Met taart, versieringen, kados en heel veel aandacht voor kleine Alan.
Alan groeit als kool, en dankzij een klein beetje training wordt hij steeds beter met zijn nekkie, en kan hij zijn hoofdje steeds beter overeind houden. Alan’s eerste woordje is inmiddels gesproken. Niet het standaard cliche ‘mamma’, maar iets anders. Alan koos zijn eerste woordje verstandig, en sloot direct zijn eerst alliantie. ‘Alex’ was zijn eerste woord.
Met Alan gaat het supergoed. Hij groeit langzaam maar zeker, en zijn relatie met zijn grote broer gaat de goede kant op. Uiteraard is het voor ons allemaal een flinke aanpassing geweest.
Weer een wereldburger erbij. Alan is geboren op 6 december om 11:45. Hij woog eerst ongeveer 3100 gram, maar dat werd later na meting bijgesteld tot 3.465 gram. 49.5 centimeter.