Gister DenHaag! En het was bijzonder funny… sinds 8 uur zaten we in de Fiddler aan de Guinness, bier, wijn en cola, en rond 11 begonnen we te bedenken naar welke andere locaties we allemaal nog konden gaan…. opeens ging het gesprek over schoenen en werden die van mij getypeerd als zijnde ‘moccasins’. Toen lag ik 5 minuten dubbel en kon ik het net aangeleerde woord, de rest van de avond, niet meer vergeten. De logica was dat geen enkele ruimdenkende uitsmijter je zou tegenhouden vanwege je schoenen zodra je verklaart dat het mocassins betreft 🙂
Jammer alleen dat ik de mocassins theorie niet in de praktijk heb kunnen brengen, want overal waar we heengingen na de Fiddler kwamen we of gewoon binnen, of niet binnen om andere redenen…
Na bijna 4 jaar slikken was mijn vorige verpakking leeg, dus heb ik maar weer nieuwe gekocht. Acetylsalicylzuur, a.k.a aspirine is één van de weinige medicijnen die ik periodiek slik. Eens per twee maanden pak ik een aspirine voor het slapengaan, in de heilige overtuiging dat het gezond is. Wat de achterliggende reden is weet ik niet maar ik heb altijd de illusie dat ik goed slaap na een aspirine, alhoewel dat gevoel zeer waarschijnlijk door mijn verwachtingspatroon wordt gestimuleerd.
Een kokosnoot moet wel gezond zijn, want ze zijn werkelijk niet te vreten. In België was het volgens mij Mark die een lyrisch verhaal ophield over de gezondheid van zo’n kokosnoot (“Daar zit echt alles in wat je nodig hebt”)… Dus ik koop er eentje, en ik moet toegeven dat het ‘bereiden’ van de kokosnoot met sloophamer en schroevendraaier een erg prettige aangelegenheid was.
Nog steeds zit ik thuis met een enorme lading gratis-ski-of-board-krasloten, en het is zowaar lastig om mensen te vinden die mee willen en kunnen ski-/boarden, en die dat dan ook nog dit jaar kunnen realiseren. Maar mijn intuïtie zei me dat Spaanse dames over het algemeen een lossere kalender bijhouden, dus heb ik via via gepoogd het email adres van Maria te achterhalen…