De kinderen waren lekker aan het spelen, de moeders lekker social aan het kwebbelen en ik ging lekker een rondje hardlopen. Ik doe dat wel vaker, maar dit keer was het ietsje anders als normaal. Vanaf een groot skatepark loop ik een rondje van ongeveer 5 kilometer door de buurt. Het zijn allemaal bergpaadjes, met af en toe een stukje asfalt. Na ongeveer een kilometer kwam ik een groep schapen tegen. Gewoon op de openbare weg. Het waren er ongeveer 15 denk ik, en vijf daarvan waren jonkies. Leuk. Ik bleef eventjes kijken, en pakte mijn telefoon voor een fototje. Een schaap kwam naar me toe, en ik dacht even, ‘Oh, wat leuk, ik zal hem aaien’.

Opeens zag ik het schaap in een veel hogere definitie, terwijl de rest van de omgeving vervaagde. Ik voelde een heel duidelijk bericht in mijn hele lichaam, ‘Je moet hier NU weg!‘. Het was helemaal geen schaap, maar een ram. Ik zag alleen nog maar die ene ram, en dan met name zijn twee enorme hoorns. Oh. Met de snelheid van het licht begreep ik dat hij zijn nageslacht wilde verdedigen (tegen mij), tegelijkertijd wist ik dat bij een confrontatie mogelijk lichamelijke schade opgelopen kon worden, en dat ik maar beter weer verder kon lopen. Ik begon weer te lopen, en de kwaaie ram kwam achter mij aan. Wat?! Ik versnelde eenvoudig dankzij de adrenaline en het ram stopte gelukkig met zijn achtervolging.

Het resultaat, een saaie hardloop route levert toch nog een leuk verhaal op, en een adrenaline boost zo heel af en toe moet ongetwijfeld ook gezond zijn.

Mijn schoonmoeder haar appartement wordt geverfd. Tijd om ongewenste plankjes en schroeven van de muur te halen, zodat de hele muur mooi strak is. Ook zijn er alvast wat nieuwe gaten in de muur geboord om dingen te kunnen verplaatsen naar een betere plek. Ana/schoonmoeder wilde ook twee schilderijen aan de muur in een van de slaapkamers. Deze waren ooit door de schoonmoeder uit Madrid meegenomen en lagen al die tijd netjes en veilig in de kast. Ze waren gemaakt door een tante van Ana, en het waren twee schilderijen met Chinese tekens/teksten erop.

Het boren ging goed. Plastic ding in de muur en een haakje erop geschroefd. Hierna tijdelijk de schilderijen opgehangen, zodat geverifieerd kon worden of het allemaal goed was. Hé, bij het eerste schilderij staat ‘ana maria’ op de achterkant geschreven. Grappig. Toen zag ik het andere exemplaar… ‘antonio’? Dat is de ex van Ana. Huh?! Soms is een gebeurtenis te bijzonder om er verder niets mee te doen. Dit was duidelijk zo een gebeurtenis.

Hey Ana, ik heb de twee schilderijen in de slaapkamer van je moeder opgehangen, degene met de Chinese tekst voor Ana Maria en Antonio.

Toen ik het aan Ana vertelde, schoot ze direct in de verdediging. Het was een werkje van haar tante, het betekende helemaal niets, het waren onleesbare Chinese tekens, ze had verwacht dat ik het nooit zou merken, blahblah. Ook mijn schoonmoeder was zich van geen kwaad bewust. Het hele verhaal was voor Ana en mijn schoonmoeder blijkbaar helemaal normaal. Dat mijn schoonmoeder een relikwie van 20 jaar geleden van een ex van Ana, meeneemt tijdens een trip van Madrid naar Las Palmas, het jaren in de kast bewaart en dan prominent in de slaapkamer hangt, dat was blijkbaar niet vreemd. Tsja. Ook Ana vond het gewoon normaal. Het ging om de artestieke waarde van het werk en meer niet. Jaja.

Uiteraard heb ik gedurende de dag geregeld gerefereerd aan het schilderij/de situatie van Antonio. Toen ik het liet vallen toen we bij een vriendin waren, werd direct duidelijk dat ik niet de enige was die het vreemd vond. Zelfs de AI vond het duidelijk een vreemde situatie.

Nu is het hele verhaal beladen. Weghalen kan niet, want het was allemaal zo onschuldig, en totaal niet vreemd, dus waarom zou je er iets aan doen. Laten hangen, nou ja, als de familie graag de naam van Ana en een ex aan de muur wil hebben, in onleesbare chinese tekst, tsja, dan kan dat natuurlijk. Blijkbaar is alleen de artistieke waarde van belang, en deze schilderijen zijn blijkbaar het enige beschikbare materiaal met voldoende artistieke waarde. Bij mij komen vooral de typische schoonmoeder vooroordelen naar boven.

De schoonmoeder wordt stereotiep afgeschilderd als bazig, onvriendelijk, vijandig, nieuwsgierig, overheersend en over het algemeen onaangenaam. Ze wordt vaak neergezet als de kwelgeest van de echtgenoot, die getrouwd is met de dochter van de schoonmoeder.