Vandaag vieren we de aankomst van de 3 koningen (Melchor, Gaspar en Baltasar). Dit is het traditionele grote feest in Spanje, dat beetje bij beetje wordt vervangen door Kerstmis. Vergelijkbaar met Sinterklaas in Nederland die ook beetje bij beetje wordt vervangen door Kerstmis.

Drie kongingen vieren we dit jaar op een aparte manier. Iedereen koopt een kadootje en gooit deze op een grote hoop met kados. Hierna wordt geloot wie het eerste kado mag pakken. Deze kiest een willekeurig kado. Hierna wordt er weer geloot voor wie het volgende kado mag kiezen. Deze persoon mag dan kiezen uit een kado uit de hoop, of het kado van de vorige persoon. In dit laatste geval pakt hij dus het kado af van de vorige gelukkig, en mag deze een nieuw kado uitpakken.

Straks loop ik richting huis langs een ‘Chino’ om aldaar mijn kado te kopen, en dan kijken of het lot mij vanavond goed gezind is.

Ook al is het hier lekker zonnig en rond de 27 graden, hebben we toch de kerststal weer uit de berging gehaald. Lekker genieten van de kerstsfeer en denken aan de witte deken die Nederland bedekt. Alvast een hele goede kerst gewenst!

Het moest er toch ooit eens van komen, een nieuwe telefoon. Helemaal omdat ik in Griekenland mijn ouwe trouwe toestel kwijtgeraakt ben. Hoewel ik bezig ben om software te ontwikkelen voor een Android toestel ben ik niet echt een bel fan en heb ik het goedkoopst mogelijke toestel gekozen. Een Nokia 1616, waarbij het nummer ook direct de prijs was, 16 euries.

Wat me opvalt is dat er in de laatste paar jaar flink wat is veranderd, ook in het budget segment. Mijn low-cost toestel komt uitgerust met een radio en werkt als zaklantaarn. Verder zit er een agenda op en een aantal spelletjes. Het enige wat ik nu niet heb zijn een fototoestel en ik kan niet internetten, maar dat kon en deed ik toch al niet.

Ik heb mijn oude nummer kunnen redden, maar ben wel al mijn contacten kwijt. Dat wordt dus een tijdje nummers verzamelen, en kijk niet gek op als je me belt en ik heel formeel (of in het spaans/engels) op neem.

Uiteraard is er een heldere reden dat producten soms verdacht goedkoop zijn. Om deze producten te maken gebruikt men de goedkoopst mogelijke grondstoffen, de goedkoopste arbeidskrachten en er wordt vooral geen geld uitgegeven om het product goed te testen.

Zo ook mijn gelukskat. Toen ik de batterij erbij kreeg als een kadotje had ik natuurlijk direct nattigheid moeten voelen. Na welgeteld een dag met zijn pootje te hebben gezwaaid begon de gelukskat een vervelende tik te produceren. Iedere keer als het pootje heen en weer bewoog hoorde ik een flink harde tik. De eerste oplossing was om de kat buiten de zetten, maar ik bleef de tik horen. Hierna ben ik over gegaan tot een reparatie.

Het mechanisme was verbazingwekkend simpel. Een gewicht, een soort van magneet, een batterij en dat was het. De tik werd veroorzaakt door het gewicht dat tegen een plastic randje aantikte. Dit was met een stukje draad te verhelpen. Hierna deed de kat het weer perfect, en was ik gelukkig met het juiste niveau van technische kennis die ik in huis had, en waarmee ik de gelukskat heb kunnen repareren. De kat staat inmiddels weer in de huiskamer.

Via een Spaanse website (tusclasesparticulares, betekend zoiets als ‘jou prive les’) waarop je een advertentie kan plaatsen om je diensten aan te bieden heb ik mijn eerste student Nederlands ontdekt. Dit weekend geef ik voor het eerst Nederlandse les. Gelukkig is het vanaf niveau 0, dus foutloos schrijven is voorlopig geen prioriteit.

Alhoewel de dag met grappen en streken hier op 28 december gevoerd wordt, zijn er blijkbaar toch 1 april invloeden vanuit het buitenland. Zo was ik op één april toevallig aan het rondkijken op google maps. Niets vermoedend merkte ik dat Las Palmas in 3d weergegeven was. Goed, je moest wel zo’n blauw rood brilletje hebben, maar het was toch leuk om te zien.

Ook op een tropisch eiland is het wel eens wat minder weer. Zoals de afgelopen dagen. Het regent dat het giet! Onvoorstelbaar, er is zelfs een noodtoestand afgekondigd! Gelukkig hebben wij nog geen last van de wateroverlast (alhoewel we nu niet naar strand kunnen).

En wat doe je dan? Gelukkig heb ik een paar hobbies. Zo ben ik nu bezig een kistje te maken dat je alleen kan openen met veel geduld. In de toekomst wil ik proberen een houten kluisslot te maken. Dit allemaal met als doel om in een toekomst mijn kunde te kunnen inzetten voor oerdegelijke home-improvement.

Ondanks mijn reclame verwijderaar zie ik af en toe toch nog van die schermvervuilende berichten voorbij komen.

Deze is mij echter een doorn in het oog. Voornamelijk omdat ik deze relame in diverse vormen al een flinke tijd tegenkom en hij is gewoon verschrikkelijk fout. ‘Hoe slim ben je’, is de vraag en de test is een test voor kleurenblindheid!

Hierdoor worden kleurenblinden dus keihard in de hoek gestopt van de dommen en kunnen ‘tokkies‘ zowaar door de test komen (mits ze niet kleurenblind zijn natuurlijk). Dit is waarschijnlijk ook de doelgroep van de reclamemakers.