Vandaag was de finale van de wereldcup: Spanje tegen Argentinië. Voetbal boeit me normaal niet echt, maar toch zat ik op de bank, met een biertje naar het scherm te kijken.

En eerlijk: het was best een fascinerende wedstrijd. Spanje won met 1–0, maar het had makkelijk 15–0 kunnen zijn. Ze speelden bijna de hele tijd op de Argentijnse helft, overtikkend, steeds dichter naar het doel schuivend, elke aanval een klein kansje. Je zag de frustratie bij de Argentijnen groeien; het spel werd steeds fysieker. Een Argentijn kreeg een rode kaart en mocht naar huis. Pas in de verlenging viel de bal eindelijk goed, en toen was het snel klaar. Er ontstond wat geduw en gemopper en Trump dook nog even in beeld, en daarmee was het verhaal verteld.

Ik zat alleen thuis te kijken. Morgen moet ik weer werken, dus na het laatste fluitsignaal ging ik richting bed. Bij Ana en de kinderen was het een heel ander verhaal: daar barstte het feest los. Na de overwinning liepen ze met een hele groep kinderen naar het strand, vieren, lachen, nog even het water in. Een spontane zomeravondviering die je alleen krijgt wanneer je met z’n allen in de euforie hangt.

Een keer per jaar probeer ik een beetje tot rust te komen in Nederland. De kinderen weten al precies wat we normaal gesproken doen. Rondhangen in het dorp en thuis bij oma Nel. Kolonisten van Catan (met onze eigen regels) spelen. Op bezoek bij familie en vrienden, en eigenlijk vooral een beetje relaxen en een beetje proeven aan hoe mijn leven vroeger was. Het meer, het strand, het dorp, de witte kerk, een tochtje naar Leiden, en niet veel meer.

Ana houd meer van een ander soort vakantie waar activiteiten er ervaringen zich in hoog tempo opvolgen. Ik kies steeds vaker voor gemak. Lekker een ijsje halen bij likkie. Een geocache zoeken in het dorp. Een tochtje om een paling te kopen. Een wandeling over strand met een kroket als afsluiting. Heerlijk.

Wel probeer ik ieder jaar een leuke activiteit in te plannen. Wadlopen, Volendam, Efteling, Rotterdam. Dit jaar wil ik een tochtje doen naar Limburg. De provincie van mijn peetouders, waar ik menig vakantie zelf heb doorgebracht. Het drielanden punt bekijken, in een grot afdalen, en een lekkere vlaai eten. Dit jaar zien we nog wel. De tocht naar Limburg heb ik toch maar geannuleerd omdat de familie in Nederland de situatie als ‘bloedheet’ bestempelde, en dat is niet het beste moment om naar Limburg te gaan.

Stilte voor de storm. Deze maand was ik weer jarig. Ana vierde ook haar verjaardag, en verder was het rustig. Gelukkig maar, want de komende maanden is het gedaan met de rust.

De kinderen hebben twee maandjes vakantie, dus dat wordt een interessante periode. Ze hebben allebei hun rapport ontvangen, en dat was een erg prettige situatie: ze hadden allebei een lijst met perfecte en bijna perfecte resultaten. Het zijn hele slimme ventjes, en ze hebben hun vakantie verdiend.

Vorig jaar werd ik 50, en inmiddels zijn we alweer een jaar verder en tik ik de 51 aan. Ten opzichte van vorig jaar is er weinig veranderd; de dagelijkse routine overheerste. Wel heb ik weer wat tijd kunnen besteden aan de dingen die ik leuk vind. Samen met de kinderen hebben we een paar LEGO‑planten gebouwd, ik heb een paar kokosnoot-orchideeën ingericht, en ik heb een nieuw hobbyprojectje de wereld in gestuurd. Voldoende om me erg tevreden te voelen over het afgelopen jaar.

Qua gezondheid gaat het ook nog steeds goed. Ik slik nog steeds iedere ochtend trouw mijn grammetje vitamine C, en inmiddels zijn de pillen die ik altijd in Nederland kocht ook in Spanje beschikbaar. Samen met af en toe een gezondheidsexperimentje kan ik gelukkig zeggen dat ik me erg goed voel.

In Mei moest ik aan de slag bij de bedrijvenloop. Ik heb wat nieuws geprobeert. Een persoonlijke haas! Bijna de halve race heb ik met Alex gelopen. Door samen te lopen was ik gemotiveerd om net een beetje harder te gaan.

Voor mijn spel was het een belangrijke maand met flinke veranderingen. Het spel heeft een nieuwe naam, MycoSweep, en het spel uiteraard nog steeds beschikbaar op iOS, naar is nu ook beschikbaar voor Android apparaten!

Verder was het een maand met een paar vreemde gebeurtenissen. Er was bijna een boom op Ana gevallen toen ze onderweg was om Alan van school te halen. Tijdens zijn val nam de boom een lantaarnpaal mee, en die klapte vlak naast Ana op de grond. Een paar dagen later hadden we ook nog een kleine aardbeving.

Schoonmaken! De lente is de tijd voor de grote schoonmaak, dat weten we allemaal, maar dit jaar heb ik mijn schoonmaak acties op de digitale wereld gefocussed. De grootste verandering was voor mijn blog. Mijn domein en hosting zijn allemaal verhuisd naar IONOS; van een server in Nederland naar eentje in Spanje. Het resultaat is een flink goedkopere en nieuwere server, met wat extra’s zoals HTTPS (veiliger) en nieuwe emailadressen (info@leiden365.nl).

Ik heb een VPN geinstalleerd om voortaan meer anoniem op internet te zijn. Ik ben gestopt met overal hetzelfde email adres te gebruiken, en gebruik er nu een paar. Al je email bij een bedrijf is een risico, dus ik heb ze nu verspreid over een aantal plekken, een stukje veiliger.

Dan is er ook nog mijn spel. Een hele nieuwe identiteit met een nieuwe naam: MycoSweep. De opzet is een stuk professioneler geworden met een eigen website (mycosweep.com) en een eigen email (info@mycosweep.com).

En hoe zit het met de typische voorjaars schoonmaak? Tja, met al het werk in de digitale wereld is de ‘echte’ schoonmaak even uitgesteld, maar in dit geval ben ik er redelijk zeker van dat van uitstel geen afstel zal komen.