Categorie archieven: Genieten

Guiniguada B – Batan B

Geplaatst op door

Helaas, weer niet gewonnen. Dit keer was het een emotionele wedstrijd. twee van onze trainers werden het veld af gestuurd. Het andere team had wat grotere spelers die erg fysiek aan het ‘spelen’ waren. Een van onze spelers had aan het eind van de wedstrijd een in tweeen geschopte scheenbeschermer. Heel veel spelers gingen naar huis met een paar nieuwe blauwe plekken. Gelukkig is Alan alert en snel. Ik zag hem een paar keer over een uitgestrekt been springen om zo wat ongewenste pijn te vermijden.

De volgende westrijd is tegen een van de sterkste clubs, dus daar hebben we weinig verwachtingen bij, maar daarna komen we terecht in een groep is meer op ons niveau is, dus dan wordt het weer leuker, maar hopelijk flink wat winstkansen.

Resultaten

Datum Thuis Resultaat Bezoekers
26 Oct, 09:00 Guiniguada B 3 – 0 Batan B
18 Oct, 09:00 Batan B 1 – 10 Carnevali
11 Oct, 09:00 Simusetti C.F. A 20 – 3 Batan B
4 Oct, 09:00 Batan B 0 – 10 San Lazaro U.D. A

El Chuleton

Geplaatst op door

Een chuletón is een grote ribeye steak met bot. Deze steaks zijn enorm, meer dan 1 kilo, en bedoeld om te delen. In Spanje is het veel meer als ergens uit eten. Het is een sociale gebeurtenis en iets om samen met vrienden van te genieten. Sinds begin dit jaar gaan we met ‘de mannen’ af en toe naar El Chuleton. Dani, Diego en ik. Allemaal in hetzelfde schuitje met kinderen in vergelijkbare leeftijden (wat ook de reden is dat we elkaar kennen). De kinderen gaan/gingen naar dezelfde school. Ze voetballen samen, zitten op dezelfde volleybal les, en we zijn lid van dezelfde zwemclub. Flink wat weekeinden trekken we samen op.

Chuleton!Ongeveer een keer in de maand, of soms om de maand, hebben we hetzelfde ritueel. We vertrekken van het plein waar we allemaal in de buurt wonen met de auto richting het restaurant. Hier beginnen we met een biertje en kiezen een enorm stuk vlees van tussen de één en de twee kilo. Het vlees wordt klaargemaakt, en we krijgen de Chuleton geserveerd, waarbij we zelf op een hete steen de laaste finetuning kunnen doen. Uiteraard vergezeld door een lekkere rode wijn. Dan is het eten en vooral genieten. We gaan op donderdag, want dan is er altijd plek en hoeven we niet te reserveren of te wachten.

Tot slot nog een koffie, en daarmee zit het er weer op. We zijn meestal zo’n 50/60 euro per persoon kwijt, maar oh, wat is het genieten. Af en toe spelen we met het idee om eens een ander restaurant te proberen, zodat we ook elders de chuletón kunnen proeven. Toch hebben we die stap nog niet durven zetten en houden we vast aan onze vertrouwde traditie, in ‘ons’ restaurant. Ik vermoed dat de sfeer en kwaliteit die we bij El Chuleton hebben gevonden nauwelijks te overtreffen zijn, en dat een verandering van locatie vrijwel zeker tegen zal vallen.

Batan B – Carnevali

Geplaatst op door

Ondankt het flinke verlies was het wel een zeer spannende wedstrijd. Ons team viel flink aan, en er waren heel veel bijna goals. Ze gingen net mis, stuiterde de verkeerde kant op na de paal, of de keeper sprong er net voor. De wedstrijd had net zo makkelijk 6 – 10 kunnen zijn. Nog steeds verlies natuurlijk, maar dat geeft helemaal niet. De kinderen hebben lekker als groep gevoetbalt.

Resultaten

Date Home Result Visitor
18 Oct, 09:00 Batan B 1 – 10 Carnevali
11 Oct, 09:00 Simusetti C.F. A 20 – 3 Batan B
4 Oct, 09:00 Batan B 0 – 10 San Lazaro U.D. A

Batan B - Carnevali!

Andere route

Geplaatst op door

Allebei mijn zonen zijn overduidelijk verwant aan hun ouders. Ze lijken op mij, zijn intelligent zoals hun moeder, en slim zoals hun vader. Ze zijn allebei slank, net als wij, en sterk zoals Ana. Ze lijken in ontzettend veel opzichten op elkaar, maar toch is nu al duidelijk dat ze ieder hun eigen pad kiezen en die paden verschillen flink van elkaar.

Alex is rustig en voorzichtig. Hij observeert eerst, evalueert, en handelt pas daarna. Hij weet wat de beste manier is om dingen aan te pakken, maar als iemand een andere mening heeft, heeft hij er geen enkel probleem mee om iets op een minder optimale manier op te lossen. Hij is enorm diplomatiek en begeeft zich op de achtergrond. Hij zal niet snel in de spotlight stappen. Hij denkt duidelijk na over zijn toekomst en maakt plannen die daarop van invloed zijn. Alex is vriendelijk, iemand die je kunt vertrouwen, de helpende hand in nood.

Alan neemt risico’s. Hij handelt vaak op intuïtie en vertrouwt op zijn instincten. Hij is impulsief. Het is lastig voor hem om zich te concentreren op zijn huiswerk, en hij stelt dat graag uit tot later. Zijn prioriteit ligt bij het genieten van het moment; hij is nog niet bezig met zijn toekomst. Alan is de gangmaker van het feest. Als je je slecht voelt, zorgt Alan ervoor dat je je weer beter voelt.

Als ouders is het onze taak om ze te begeleiden, niet om hun pad vorm te geven. Dat kan uitdagend zijn, want hun verschillen vragen om uiteenlopende opvoedingsstijlen, en dat vereist zowel vaardigheid als gevoeligheid om geen indruk van favoritisme te wekken. Onderwijs is meer dan schoolwerk; het draait om het helpen ontdekken van wie ze zijn, wat ze belangrijk vinden, en hoe ze willen bijdragen aan de wereld. Of het nu via gestructureerd leren is of door de dagelijkse lessen van het leven, we streven ernaar de kinderen uit te rusten met nieuwsgierigheid, veerkracht en empathie. Onze hoop is dat, welk pad ze ook kiezen, ze het bewandelen met zelfvertrouwen, rechtvaardigheid en een gevoel van doelgerichtheid.

Simusetti C.F. A – Batan B

Geplaatst op door

Oef, het was geen makkelijke wedstrijd. Je weet gewoon dat als de keeper begint te huilen, dat het geen overwinning gaat worden. Toch heeft Alan een goal gescoord, dus de nederlaag was heel snel weer vergeten en voor ons was het feest.

Resultaten

Date Home Result Visitor
11 Oct, 09:00 Simusetti C.F. A 20 – 3 Batan B
4 Oct, 09:00 Batan B 0 – 10 San Lazaro U.D. A

Batan B - Simusetti A

Rondreizende verkoper

Geplaatst op door

Een rondreizende verkoper komt aan in een klein stadje, uitgehongerd na een lange dag. De enige plek om te eten is een groezelig ogende fastfoodtent, maar de honger wint het van zijn aarzeling. Hij loopt naar binnen, gaat zitten, en merkt meteen dat de zaak zo smerig is als maar kan. De serveerster past perfect bij de sfeer met haar vieze uniform en onbeleefde manieren. Geen topservice, zeg maar.

Toch heeft hij flink wat honger. Hij bestelt twee hamburgers en een hotdog.

Een paar minuten later komt de serveerster terug, met de twee hamburgers stevig onder haar oksels geklemd.

Verbijsterd roept de verkoper: ‘Waarom draag je die hamburgers in vredesnaam zo?’

Ze haalt haar schouders op en zegt: ‘Zo blijven ze warm.’

De verkoper denkt even na en zegt dan: ‘Laat die hotdog maar zitten.’

Batan B – San Lazaro U.D. A

Geplaatst op door

Daar gaan we weer! Zaterdag, 09:00, om 08:00 al op het veld voor de voorbereiding, dus niks geen uitslapen vandaag, daar gaat de helft van mijn weekend. Het voetbal seizoen is weer begonnen, dus er moet weer gespeeld worden. Er zijn een aantal zaken veranderd. Het team van Alan is vernieuwd, met wat nieuwe spelers. De naam van het team is ook weer veranderd, dit jaar heten ze ‘Batan’ (vorig jaar ‘Inter Colonia’, en de naam in de officiele lijsten staat nog steeds op ‘Atletico Fomento‘). Ze hebben dus ook weer nieuwe outfits dit jaar, maar daar moeten we nog even op wachten. Wel heeft iedere speler nu (als het goed is gegaan) zijn naam en zijn nummer op het shirtje staan.

Resultaten

Date Home Result Visitor
4 Oct, 09:00 Batan B 0 – 10 San Lazaro U.D. A

Batan B - San Lazaro U.D. AHet was een moeilijke wedstrijd. Het andere team had veel grotere spelers is allemaal een of twee jaar ouder waren. Toch goed gespeeld! De eerste vijf wedstrijden worden moeilijk, en daarna wordt het team in een groep geplaatst van vergelijkbaar niveau. We zullen zien.

De wedstrijd lijsten staan allemaal netjes online, maar helaas, de websites die deze gegevens aanbieden zijn gecompliceerde doolhoven en zitten tot de nok toe vol met reclame, popups, cookies, en zo’n beetje alle crap die je kan verzinnen. Iedere keer weer moet je vanalles accepteren, en na flink wat zoekwerk kan je tussen alle reclames door de lijstjes met wedstrijden zien. Uiteraard moet je tijdens het bekijken van de lijstjes om de 20 of 30 seconden steeds de popups weg klikken, waarbij je goed moet opletten dat je correct klikt, want anders navigeer je rücksichtlos naar een website met alleen maar reclame, en ben je erg lang bezig om de lijst weer terug te vinden. Ik heb dus zelf maar een beknopt overzichtje gemaakt, dan kan ik op zijn minst zelf zien wanneer, waar en hoe laat Alan moet spelen.

17 Pro

Geplaatst op door

17pro!Ik begon met de oude iPhone 4 (2013) van mijn broer, daarna stapte ik over naar mijn eerste ‘budget’ versie, de SE (2016). Hierna een iets nieuwere budget versie, een SE uit 2020. Nu 5 jaar later is de batterij een stuk sneller leeg. Ik red het net een paar uur als ik bijvoorbeeld de navigatie gebruik. Tijd voor een upgrade, en ik heb er lang over nagedacht, maar ik doe het toch. Ik ga van het budget model naar de top of de line.

Tijdens de presentatie van de nieuwe iPhone 17 pro viel me direct al weer een paar dingen op. Als eerste is hij niet beschikbaar in zwart. Vreemd, en jammer want dit had mijn voorkeur geweest. Nu ga ik maar voor wit, hopende dat dit als voordeel heeft dat het toestel in de zon iets minder snel opwarmt. Ook viel me op dat voor fotografie er nu een vierkante sensor gebruikt wordt. Het voordeel was dat je dan zowel voor vertikale als horizontale fotos het niet uit maakt hoe je het toestel vasthoudt. Tsja, het klonk alsof er nu dus altijd een deel van het beeld onbeschikbaar is. De lenzen voor de cameras steken uit, dus ik kan de telefoon niet mooi plat op mijn buro leggen… ook jammer, en als laatste, niet onverwacht, is het toestel verschrikkelijk duur.

Heb ik het echt nodig? Nee, natuurlijk niet. Is het geldverspilling? Waarschijnlijk wel. Ik wilde een keer wat goeds uitproberen, en deze telefoon is een van de beste op de markt. Ik ben benieuwd of ik hier even snel aan wen als mijn eerste overstap naar een smartphone jaren geleden.

Stroomuitval

Geplaatst op door

Stroomuitval!Miguel vertelde me dit bizarre, maar waargebeurde verhaal over zijn dag tijdens de Spaanse stroomuitval een paar maanden geleden (28 april 2025), die meer dan 10 uur duurde om te herstellen.

Stroomuitval
Het gebeurt zonder waarschuwing. Midden op de dag, de zon brandt fel, en ineens wordt de stad gehuld in duisternis. In eerste instantie denk je dat het gewoon een normale storing is, je hebt dat een paar jaar geleden ook meegemaakt, en toen duurde het maar een paar minuten voordat alles weer normaal was. Maar dan verstrijkt er een uur. Nog steeds geen stroom. Het hoofd van je afdeling komt binnen om iedereen te vertellen dat ze naar huis mogen.

Je stapt naar buiten en belandt in complete chaos. De stroomuitval is niet alleen in jouw gebouw, het is overal. Metro’s zijn abrupt gestopt. Mensen stromen uit ondergrondse stations en gebruiken hun telefoons als zaklampen. Verkeerslichten zijn uitgevallen, kruispunten zitten vast met auto’s en verwarde voetgangers. Bussen rijden niet. Trams staan stil. De stad lijkt haar adem in te houden.

Je kijkt naar je telefoon. De zaklamp werkt, maar dat is het dan ook. Geen oproepen. Geen berichten. Geen kaarten. Alles wat een signaal of verbinding nodig heeft, is verdwenen.

Gelukkig woon je in de stad. Een stevige wandeling zou je thuis moeten brengen. Maar terwijl je begint te lopen, bekruipt je een vreemde realisatie: je weet eigenlijk niet hoe je daar moet komen. Je hebt altijd vertrouwd op het openbaar vervoer en je navigatie-app. Zonder die hulpmiddelen vervagen de straten tot een wirwar. Je staart naar een oude papieren kaart die iemand je geeft, maar het zijn slechts lijnen en symbolen. Onbruikbaar.

Dan heb je geluk. Een oudere collega van kantoor hoort je praten. Je vertelt hem je adres, en hij knikt, wijst je de juiste richting op met de soort zekerheid die alleen komt na tientallen jaren door de stad te hebben gelopen. Je volgt zijn aanwijzingen, eerst nog onzeker. Maar naarmate je dichterbij komt, beginnen herkenningspunten op te duiken, een hoekcafé, een muurschildering, de bocht van een straat waar je al honderden keren langs bent gekomen zonder het echt op te merken.

En dan… thuis.

Je neemt de trap naar je appartement, opnieuw met je telefoon als zaklamp. De koelkast is stil. De vriezer houdt het nog net vol, voor nu. Je zit in de donkere woonkamer, omringd door stilte, en beseft hoeveel je hebt vertrouwd op onzichtbare systemen, en hoe snel ze kunnen verdwijnen.