Het jaar begonnen met het bezoek van de familie van Ana. Juanjo heeft een mooie impressie van de start van 2024 gepubliceerd op zijn YouTube kanaal. We hadden ook een bezoek uit Wassenaar van Marco en familie en dat was superleuk! We zijn naar Guayadeque geweest om daar een mini rondje te lopen, en natuurlijk in de grot een hapje te eten. Hierna langs ons huis, een een wandeling gemaakt door het Doramas park waar ik heb geleerd wat ik moet doen om een mooie foto te kunnen maken van de kinderen. De magische woorden: ‘Rug recht!’.
Apple weer 99 euro betaald om ook dit jaar weer voor iOS te mogen ontwikkelen, maar na een jaar zit mijn eerste app nog steeds in de pijplijn. Ik zie het wel, misschien lukt het me dit jaar om wat tijd vrij te maken.
De ingang van ons appartement is vlak naast een escape room. Deze escape room is er al weer een paar jaar en we zien geregeld flink wat mensen voor de deur staan. Deze maand waren wij eindelijk aan de beurt, en konden we proberen te ontsnappen. Gelukkig is het ons gelukt, met seconden op de klok konden we op het laatste moment toch nog ontsnappen. Het was een leuke bezigheid, en het was weer eens wat anders. De kinderen vertelde ons dat ze het ook leuk vonden, maar ik kon wel merken dat ze tijdens het spelletje flink gestressed waren. Hun eerste prioriteit was supersnel ontsnappen, en dat lukte niet, sommige hints vergde wat denkwerk.
Een agenda is redelijk eenvoudig om bij te houden dacht ik. Je maakt afspraken en die noteer je op de dag waar je de afspraak hebt. Iedere dag kijk je op de pagina voor de huidige dag, en dan zie je direct alle afspraken die je in het verleden gemaakt hebt. Super logisch.
Alan had vroeger een klein krabbetje als huisdier. Het krabbetje woonde in Alan’s kamer, in een mooi hokje met krab spelletjes, water, planten, en wat zond zodat zij een holletje kon graven. Helaas werd ze steeds ouder, en tijdens onze laatste vakantie was ze overleden. Jammer. Hij wilde een nieuw huisdier, dus hebben we een beetje onderzoek gedaan. Een wandelende tak leek leuk, of een nieuw krabbetje. Of misschien een hamster. Het was lastig om te besluiten wat we het beste konden doen. De krab zat weken achter elkaar alleen maar in haar zelfgemaakte holletje, en kwam alleen naar buiten om haar eten te pakken. Ook de zorg voor het beestje werd direct bij Alan’s vader geplaatst. Dat moest anders natuurlijk.
Drie dagen hebben we genoten van een kunstmatige gelukkige omgeving. Er waren flink wat zaken die in Disney voor verbetering vatbaar waren, maar dat zijn dingen die in alle pretparken voorkomen. Rijen, kapotte attracties, commercie overal, enorme groepen mensen, conflicten en discussies tussen ouders en kinderen. Disney is een heel mooi park om te bezoeken, en de kinderen vonden het fantastisch, maar ik was blij dat we na drie dagen het park weer konden verlaten.
Het is stressen thuis! Thuis heerst er een beladen sfeer. We zijn allemaal enthousiast en dat terwijl de wedstrijd pas ver in de toekomst is. Voor Alan maakt het niet uit. Hij zit met zijn hoofd in de wolken. Zijn lijfje zit vol met adrenaline en hij vliegt bijna door het huis. Hij wil winnen. Iedere avond spelen we voetbal thuis. Ieder bezoek aan het park is nu inclusief een voetbal, en als het park een grasveldje heeft, dan moeten de voetbalschoenen ook mee. Op woensdag is zijn eerste oficiele wedstrijd met ‘Formento’, tegen een ander team uit Las Palmas.
Het voetbal-gen van mijn familie heeft een generatie over geslagen. Vader Kees en moeder Nel waren alletwee trainers voor jeugdteams bij VVSB (Het lokale voetbalteam uit Noordwijkerhout). Broer Bert was ook voetballer. Ikzelf ging af en toe mee om te kijken, maar was dan druk met het plukken van gras voor mijn konijn. Voetbal kon mij niet boeien, en nog steeds intereseert het spelletje me bijzonder weinig.
Ik kan me het nog goed herinneren. Als klein ventje zat ik naast mijn broertje en de familie op de bank te kijken naar