Het is een lastige situatie in Spanje. De werkeloosheid is heel erg hoog, en als je geluk hebt en je hebt een baan, dan is er ontzettend veel onzekerheid. Na jaren gewerkt te hebben krijgen vele mensen maandcontracten aangeboden. Ben je aan het eind van de maand ziek, dan ben je automatisch je baan kwijt.

Na flink wat overleg hebben we besloten dan het voor onze familie het beste is om voor zekerheid te kiezen. Een zekerheid van twee inkomens, in deze vreemde tijden van crisis. Na het al maanden zoeken naar werk hier in Gran Canaria heb ik een poging gewaagd in Nederland en dat was een schot in de roos. Na het opsturen van mijn CV en een belletje had ik een week later een contract voor een half jaar. Mijn salaris is meer dan drie keer dat in een vergelijkbare functie hier in Spanje.

Natuurlijk is het een hele moeilijke beslissing geweest. Mijn familie blijft (voorlopig) in Las Palmas en we gaan kijken hoe we onze toekomst samen gaan invullen. Ik keer terug naar Leiden en begin 1 April met een nieuwe baan. Het positieve gevoel dat ik terug keer naar mijn roots, mijn familie en mijn vrienden wordt overschaduwd door het naderende afscheid van Alex en Ana, ook al is het tijdelijk en zijn er zeer veel eenvoudige manieren om contact te houden. Voorlopig zal ik Alex niet meer midden in de nacht zijn flesje met melk kunnen geven en dat doet pijn.

Het is een grote stap maar we hebben er vertrouwen in dat het voor ons nu de beste stap is. Ik ga weer terug naar Leiden (eerst een tijdje Noordwijkerhout) en daarna zien we wel hoe de toekomst zich vormt. Tot zeer binnenkort!