Nog steeds zit ik thuis met een enorme lading gratis-ski-of-board-krasloten, en het is zowaar lastig om mensen te vinden die mee willen en kunnen ski-/boarden, en die dat dan ook nog dit jaar kunnen realiseren. Maar mijn intuïtie zei me dat Spaanse dames over het algemeen een lossere kalender bijhouden, dus heb ik via via gepoogd het email adres van Maria te achterhalen…

Helaas tevergeefs… Ana, de Spaanse huurster van mijn huis kende Maria ook slechts van het 2 oktober feest en was niet in het bezit van enige methode om contact op te nemen… Maar toen kwam het! Het alternatief. Ana kende ook nog zo’n 20 andere Spaanse dames uit A’dam, of ik daar misschien interesse in had 😀
Hoera!

Helaas, het is weer voorbij.
2 okt: Feest, veel regen, veel bier, een noseshot :-p (= geen drugs), een paar stackers, geen Leidse piet, geen gele fiets meer
3 okt: Gaap, filmpje, nog een filmpje, en nog een filmpje, bier!
4 okt: Gaap, bier!, loges die in twee dagen al mijn voedsel hebben opgegeten 😉
Het was leuk!

Ik: Okay, maar neem die tijdschriften ook mee, dat is allemaal vrouwenrommel, en dat hoef ik niet
Eef: Nee, wij hebben ze al gelezen, geef maar aan je moeder
Ik: Tsss, okay dan
Eef & Denise: Doei!
Ik: Doei!

Pas later keek ik naar de kaft van een van de tijdschriften, de Viva…
“‘Zo goed, schat?’ Tips en trucs voor de ultieme blowjob”
Tsja, ik denk toch dat dat het oud papier gaat worden.

Afgelopen weekend voor het allereerst in de boerderij (in Zoetermeer! echt waar!) geweest. Ik had in een ver verleden al verhalen gehoord dat er sporadisch met barkrukken gesmeten werd en zo, en dat beeld bleek aardig te kloppen. Gelukkig heb ik geen vliegend meubilair gezien, maar er werd wel flink ge-pogo-t voor het podiumpje, waarbij menig ladderzatte aap (aap als in een persoon met meer spieren dan hersenen) op de met glas bezaaide grond viel.

Uiteraard na afloop nog even het kleine specialistische winkeltje bezocht dat zich naast het feestgebeuren bevond. Ben benieuwd wat Cesar met die vette joint heeft uitgevoerd 😉

Jawel, ik voel me (noch immer) als in de titel beschreven 🙂 Het is lastig om wat uit te voeren in die staat, zeker als het echt zaken betreft die toekomstige inspanning vereisen. Ter opvulling van mijn blijdschap ben ik eindelijk begonnen een paar fototjes te verkleinen… Eenvoudig werk, en goed te combineren met de vette trance die door mijn huis galmt. Een foto vind ik zelf bijzonder stoer, dus die plaatst ik ook hier…

Vanavond lekker een uurtje skieen! (gratis! met dank aan mijn moeder die nu met pa in de turkse zon zit te bakken) Ik hoop alleen dat ik door het onrealistische hoge vertrouwen in mijzelf niet een poot breek.. Aan de andere kant.. “You’ve got to do it all!”

Huuuuuuuuhhhhh, gistermiddag dus van de Euromast ab-ge-seilt. De helden waren Ammer, Hugo, Herman, Ammer’s ma, Gita en ik. Als ondersteunend team waren ook aanwezig Marie-j, Mark, Bar, Bolle, en Ammer’s pa.

Ondanks dat het extreem fokking koud was op die euromast was het abseilen toch erg leuk, en had je er totaal geen last van het slechte weer. Het vreemdste vond ik wel dat je de eerste helft van het abseilen echt moeite moest doen om het (dubbele)touw door die 8 heen te raggen, en dat je zonder spierkracht dus echt geen centimeter omlaag zou kunnen komen. Ik heb trouwens nog even nagerekend wat de afdalingstijden waren, en ik moest concluderen dat ik ‘by far’ als eerste beneden was :-p (mede gefaciliteerd doordat ik als een van de eerste richting beneden ging).

Verder was het een goeie dag, wat nog extra onderstreept werd doordat ik met mijn auto en met piepende banden net niet in de achterkant van Ammer’s kar parkeerde :-p