Brood, deel 2

Brood, versie 2.0!Mijn vorige brood was perfect gelukt. Netjes had ik de prefab broodmix afgewogen, en de exact juiste hoeveelheid lauw water toegevoegd. Het resultaat was lekker.

Deze morgen ging het brood-maak-proces iets anders. Ik had haast, dus ik had de resterende broodmix allemaal in het apparaat gegooid. Hierna even onder de koude kraan en het apparaat snel aangezet en naar mijn werk gegaan. Zoveel kan er niet misgaan dacht ik, totdat ik thuis kwam. Een keiharde bruine massa bevond zich op de bodem van de broodbak machine. Nou ja, binnenkort gaat de broodbakker weer terug naar de eigenaar want een brood halen bij de buurtsuper is toch eenvoudiger.

Matilda

Matilda!Een boek over een meisje met een niet zo beste thuissituatie. Ze besluit hier zelf wat aan te doen, met als eindresultaat een perfect happy end.
Een lekker dun en ontzettend leuk boek van Roald Dahl. Hier een daar ook nog wat magische elementen. Het perfecte boek dat ik eerst in het engels heb gelezen en nu ook in spaans ga proberen. 🙂

Geheim

Is een geheim wel een geheim als andere mensen het weten? Postsecret is in ieder geval een hele leuke site met allerlei geheimen.. sommige zelfs uiterst vreemd… misschien moet ik zelf ook eens een keer een kaartje sturen. 😉

Brood, daar zit wat in

Zelf gemaakt sneetje brood!Vandaag heb ik voor het eerst zelf brood gemaakt! Jaja, de bakker in mij is ontwaakt dankzij de broodbak machine van Barbara en Rogier.

Het resultaat; een overheerlijk warm en geurend brood en ik hoefde er niet eens extreem vroeg voor op te staan.

Stemrecht

Stembiljet!Stemmen.. Vandaag was het weer een hot item. Ons stemrecht. Stemmen op een politieke partij.

Vaak gaan dan later de discussies over alle partijen, stem-strategieen, voors en tegens, etc. Tot nu toe heb ik echter altijd moeten bekennen dat ik nog nooit gestemd heb en dat ik dit ook niet van plan ben. Nog vaker hoor je dan, dat als je niet stemt, dat je ook niet kan/mag klagen. Alsof stemrecht ook een stemplicht is.

Ik stem niet omdat er geen enkele partij is met een programma dat mij aanspreekt. Ik stem niet omdat ik niet geloof dat mijn ene stem uitmaakt met een partijenstelsel dat lijkt op een eenheidsworst. Ik stem niet omdat ik niet geloof ik de verkiezingspraatjes die ik zie. Ik stem niet omdat mijn stembiljet al bij het oud papier ligt. Ik stem niet omdat geen enkele partij mijn situatie van verbeteren of verslechteren. Ik stem niet omdat het me geen reet kan schelen. Ik stem niet omdat ik egoistisch ben. Ik stem niet, maar toch heb ik een mening!

Laatste maand

Vrijheid!Deze maand is mijn laatste maand als ambtenaar. Vanaf 1 april (geen grapje) ben ik weer lekker vrij met uitzicht op helemaal niks. Deze week heb ik al vrij om aan het idee te wennen en ondanks dat het pas maandag is, bevalt de vrijheid al bijzonder goed.

SMS

We ontvangen allemaal weleens een sms-je, maar deze die ik van mijn telefoon zelf ontving is toch wel merkwaardig.

Ik ben het, je gsm! Ik heb niets bijzonders te melden, ik wilde alleen even uit je broekzak. De geur van je lul is niet te harden. Bedankt voor de frisse lucht.

Guillotine vs. bijl

Tijdens de lunch bespreek je van alles en nog wat; de zogenaamde lunchpraatjes, maar sommige zaken blijven toch goed hangen in mijn hoofd. Zo ook dit verhaal. De guillotine was een verschrikkelijk apparaat. Gemaakt om iemands nek te scheiden van zijn of haar lichaam. Maar wat blijkt, dit ging meestal niet in 1 keer.

Bijl!Bij de bijl was het normaal dat de beul een flink aantal keer moest hakken om zijn werk goed te doen. Af en toe een misslag in de rug of in het hoofd hoorde er gewoon bij. Al met al een zware klus. Niet alleen voor de veroordeelde, maar zeker ook voor de persoon die al het hakken moest doen.

Guillotine!Als alternatief is er toen de guillotine ontwikkeld. Een betere snellere dood voor de veroordeelde en minder psychische druk voor de hakker. Echter nog steeds niet optimaal gaat het verhaal. Een nek is toch taaier dan gedacht en zelfs een mes van een guillotine wordt bot als je ‘m ontzettend vaak gebruikt.

Het gevolg was dat je als veroordeelde niet gek moest opkijken als je na de eerste hak nog gewoon leefde, met je hoofd nog aan je romp. Goed, je zenuwbanen waren waarschijnlijk door, dus was je gehele lichaam verlamt, maar toch was je je bewust dat men nog twee of drie keer het mes moest ophijsen voor een nieuwe hak. Vervelend!