Winst! Weer gewonnen. De eerste wedstrijd werd verloren, maar sindsdien winnen ze. Alan scoort bijna elke wedstrijd en hij domineert het spel. Hij is snel, kijkt om zich heen en ziet kansen, hij scoort, maar helpt ook anderen te scoren. Ik merk dat ik begin het spel leuk te vinden.
| 1 feb | Inter Colonia B | 2 – 1 | Alcotán Canarias |
| 25 jan | Atlético Isleta B | 4 – 7 | Inter Colonia B |
| 18 jan | Inter Colonia B | 2 – 4 | Muelle Grande |
De eerste maand van 2025 is alweer voorbij. Een maand waar we weer de gewone routine konden oppikken, na alle hectiek van december. Uiteraard ben ik benieuwd naar wat 2025 gaat brengen. Een grote gebeurtenis is natuurlijk mijn persoonlijke mijlpaal. 50 jaar wordt ik dit jaar. Het is wat. Ik voel me nog steeds redelijk jong, maar dat gevoel lijkt niet overeen te komen met mijn biologische leeftijd. Een vreemde gewaarwording. Gelukkig heb ik nog een paar maanden om te genieten voordat het zo ver is.
We beginnen het jaar met vernieuwing. De kinderen hebben alle twee een mooie vitrinekast gekregen, om hun mooie spulletjes in te plaatsen. Ana heeft een nieuwe dyson aangeschaft. Met de nieuwe dyson v12 stofzuiger zijn nu zelfs de kinderen enthousiast de vloer aan het schoonmaken. Waarschijnlijk is de nieuwheid er snel vanaf, maar ik moet toegeven dat het zoeken naar stof met een groene laser een hele nieuwe dimensie aan het stofzuigen geeft.
Ik ben deze maand ook begonnen met iets nieuws, een uitje met ’the guys’ naar don Chuleton. Hier met zijn drieen een enorme lap vlees opgepeuzeld, vergezeld van een lekkere fles wijn. Wat mij betreft hebben we een nieuwe traditie.
Winst! De eerste partij gewonnen.
| 25 jan | Atlético Isleta B | 4 – 7 | Inter Colonia B |
| 18 jan | Inter Colonia B | 2 – 4 | Muelle Grande |
Meer dan 2000 stukjes, twee boeken met instructies met meer dan 400 paginas, zonder hulp! Alan is dagen bezig geweest met het opbouwen van zijn nieuwste lego set. De Milano. Het ruimteschip van de Guardians of the Galaxy. Het resultaat was zo mooi (en zijn kamer was al helemaal vol met al zijn lego sets), dat we er zelfs een nieuwe vitrine kast voor gekocht hebben!
Verlies! Ik was nooit een grote fan van voetbal. Hoewel beide ouders trainers waren, en mijn broer best goed speelde, was de enige reden dat ik de paar wedstrijden die ik bezocht, bijwoonde om gras te verzamelen voor mijn konijn.
Met Alan veranderde dit. In het begin verloren ze een paar wedstrijden, sommige eindigden in scores zoals 35 – 0, maar nu heeft het team zijn plaats in de competitie gevonden en zijn de wedstrijden gelijkwaardiger. Helaas, niet gewonnen, maar wel een goal van Alan!
| 18 jan | Inter Colonia B | 2 – 4 | Muelle Grande |
Dit jaar is iedere maand voorbij gevlogen. Het was een jaar waar ik weer langaam mijn online activiteiten aan het oppikken ben. Iedere maand heb ik een stukje op mijn blog geplaatst en ik heb mijn eerste iPhone app gepubliceerd. Langzaamaan kan ik weer wat doen met mijn hobbies, en dat komt voornamelijk doordat de kinderen flink aan het opgroeien zijn. Opeens het ik zo af en toe wat vrije tijd, een situatie die ik jaren lang heb moeten missen.
De aankomende jaar zal een mijlpaal voor me zijn. Ik word 50 jaar! Mijn wens is om door te gaan met mijn hobby’s en hier geleidelijk meer tijd voor vrij te maken. Ik wil ook het nieuwe woord dat ik in 2024 heb geleerd, ‘Maridaje‘, in de praktijk brengen. Sinds Alex met zijn peetoom naar een restaurant met een Michelin-ster ging, en Alex me later over de ervaring vertelde, is het iets geworden dat ik gewoon moet beleven. Ik heb geluk, want we hebben een restaurant met een ster in de buurt, dus er is niets dat me tegenhoudt.
Deze maand vierde Alan zijn negende verjaardag! Hij groeit razendsnel op. We hebben het een paar keer gevierd en Alan kreeg een enorme hoeveelheid coole cadeaus. Hij kreeg een nieuwe tablet, een semi-professionele metaaldetector, een fiets, verschillende voetbalaccessoires en behoorlijk wat geld. We vierden zijn verjaardag twee keer, eerst met een barbecue in het centrum van het eiland met familie en vrienden, en de volgende dag met een lasergame met zijn klasgenoten.
In december heb ik geleden omdat ik de fout maakte om deel te nemen aan de Bestial race. Het resulteerde in een paar pijnlijke dagen, maar ik zal proberen het te herinneren als een geestversterkende oefening.
Vlak voor Kerstmis kregen we een voorproefje van de echte kerstsfeer omdat we gingen schaatsen. Een half uur op het ijs en daarna een enorme hoeveelheid regen zorgden ervoor dat ik me bijna op de Noordpool waande, nou ja, misschien niet helemaal, maar het leek zeker niet op een tropisch eiland. Schaatsen was leuk. Ik was verbaasd dat ik op mijn voeten bleef staan, maar ik had geluk.
We sloten deze maand af met een bezoek aan familie in Madrid. Tijdens ons verblijf bezochten we ook Mago Pop (Wizard Pop), en moest ik weer op de ijzers het ijs op. Mijn kinderen hadden het Mago Pop optreden eerder gezien, maar voor mij was het de eerste keer, en zelfs als een scepticus over magie was ik behoorlijk onder de indruk.
Wauw, op de dag van de Bestial race was ik mentaal afwezig terwijl Alan zijn verjaardag vierde met zijn klasgenoten. Ik herinner me dat ze met lasers gingen spelen in Hangar 37, maar ik herinner me geen details. Ik herinner me dat ik thuiskwam, naar bed ging en direct sliep. De volgende dag deden mijn spieren pijn. Ze deden pijn bij het bewegen en ook bij het stil staan. Een vervelende pijn die gewoon overal in mijn lichaam zat. Ik besloot het rustig aan te doen. De volgende dag was een maandag, dus ik moest naar het werk. De pijn die ik gisteren ervoer, was op de een of andere manier verdubbeld. Nog een dag van lijden, hopend dat de volgende dag makkelijker zou zijn. Nog steeds me afvragend waarom ik het deed. Ik kwam erachter dat mijn tijd 1:29:31 was, maar het voelde alsof de hele beproeving veel langer duurde.
Ik maakte een paar video’s voor en na het evenement, en Alex maakte een paar video’s van mij bij de start van de race en terwijl ik bij de finish aankwam. Dus er was genoeg materiaal voor een nieuwe YouTube-video!
Met een collega heb ik vandaag de Bestial race gedaan. Hij had me overtuigt, en ik ging er eigenlijk van uit dat ik hem wel even zou verslaan, en zo een leuk verhaaltje zou hebben de komende maanden. De race vond plaats in Arucas, een stadje in de buurt. 6 KM hardlopen en een paar obstakels. Bij de start werd echter al direct duidelijk waarom mijn variant ‘hell’ heette. Direct door kuilen en heuveltje, gaten met modder, onder lage bruggen door kruipen, springen en duiken, al kruipend banden voorduwen etc. Voordat het hardlopen begon was ik al kapot. Het hardlopen daarna bleek ook nog eens bergop te zijn, met natte schoenen en sokken, over een klein paadje. Ook hier waren er een paar obstakels. Een stenen bal van 20 kilo meenemen over een extra routetje, een jerrycan met 20 liter water meenemen over weer een extra routetje, over een muur van twee meter heenklimmen, Flink wat obstakels waar je met je handen allerlei objecten moest grijpen om niet de grond te raken, en toch zo’n 6 meter vooruit moest ‘klimmen’. Superzwaar. Vlak voor het einde moesten we nog door twee bakken met water, en nog een flinke lijst van obstakel, en toen was daar gelukkig, eindelijk, de finish. Wat een opluchting. Het is voormekaar!
Na de race moesten we weer snel door naar een ander event, een verjaardagsfeestje van Alan. Ik was fysiek aanwezig, maar ik kan met er niet veel meer van herinneren. Ik weet nog wel dat ik doodmoe was en dat ik bij mezelf dacht dat het op zich ook wel logisch was dat een ‘hell’-moeilijkheid niet eenvoudig en duidelijk ongewenst zou zijn. Ik vroeg mezelf dan ook af waarom ik me ooit hiervoor had opgegeven…
Deze maand zijn we begonnen met een paar dagen all-in. Natuurlijk slecht voor mijn gewicht/omtrek, maar super voor de moraal. Voor de rest was het weer een ‘normale’ maand. Een paar keer gebarbecued, Alan was een paar minuten beroemd. We hebben thuis yogurt gemaakt (die ik als enige at) en we hebben een nieuw cake recept bedacht. November was een lekker rustige maand.