Lego (vet)planten

Ik ga geregeld langs bij de speelgoed winkel. Je weet nooit wanneer je een klein kadotje nodig hebt. Er kan zomaar bij iemand een tandje uit zijn mond vallen, en dan moet je toch iets voorbereid hebben voor de tanden fee, of hier in Spanje raton Perez.

Een tijdje gelezen zag ik opeens een hele mooie Lego set tijdens mijn wandeling door de winkel. Eigenlijk speel ik niet meer met Lego, maar dit was een setje kleine vetplantjes, en ik vond dat zo leuk, ik nam de set gelijk mee. Het opbouwen vond ik leuk, en er bleken nog meer botanische sets te zijn. Eerst kocht ik de orchidee, daarna ieder plantje in pot die ik tegen kwam. Een leuke vernieuwde hobbie.

Vernieuwd cake recept

Nieuwe cake!
Ons originele cake recept is verbeterd, de cake smaakt nu een stuk beter, en is super luchtig. Het verschil is niet zo groot, maar we hebben de olie door boter vervangen, en voegen een extra ei toe, met als resultaat een veel luchtigere cake.

  • een vanille yogurt (het plastic bekertje gebruiken we voor alle komende metingen)
  • drie (yogurt)bekertjes met zelfrijzende meel
  • een bekertje suiker
  • 200 gram margarine. Eventjes 10 sec in de magnetron, zodat het net vloeibaar is
  • 3 eieren

Alles door elkaar mengen. Als het mensel de dik aanvoert een scheutje melk er doorheen mengen. We doen er ook nog een klein scheurtje honing doorheen.

  • De vorm eerst invetten, en dan de cakemix erin. 45 minuten in de oven op 170 graden is voldoende.

Vintage

Vintage! Vintage, een mooi woord. Voor sommigen betekent het oud, voor anderen waardevol of mooi. Voor mij betekent het gebruikt en geliefd. Meestal duurt het een tijdje voordat een object vintage is, maar ik heb nu een telefoonhoesje dat in rap tempo is verouderd.

Het gaat om een hoogwaardig groen tech woven hoesje voor mijn iPhone 17 Pro. Niet de officiële versie, maar een pre-release sample waarbij de zijkanten niet van plastic zijn, maar ook van tech woven materiaal. Het gevolg is een hoesje waarvan de kleur op veel plekken bijna helemaal is afgesleten. In slechts twee maanden tijd is het hoesje zo verouderd dat het lijkt alsof het van mijn opa geweest is.

Sommige mensen vinden het waarschijnlijk maar niets en denken dat het er triest uitziet, maar ik ben helemaal in mijn nopjes. Ik vind het fantastisch om zo’n antiek ogend hoesje om mijn ultramoderne telefoon te hebben.

Ninja games

Ninja!Ana had een uitje met haar collega’s. Het plan was om een leuke activiteit te doen en daarna samen ergens een hapje te eten. Die activiteit bleek een ‘Ninja-game‘ te zijn: snel reageren op je omgeving, springen en rennen. Niet echt iets voor Ana, dacht ze zelf. Daarom nam ze Alex mee als haar moderne gladiator want dit soort uitdagingen liggen hem goed, net zoals vroeger gladiatoren voor hun publiek streden, zo sprong Alex nu in de arena van het spel. Hij vond het geweldig.

DIY – Kleurrijke kerstzuurstok

Kerstzuurstok!Alan kreeg een schoolproject, omdat zijn leraar wat hulp wilde bij het versieren van de klas. Elk kind werd gevraagd een feestelijke zuurstok (kerststok) te maken. Hulp door de ouders was toegestaan, dus mijn creativiteit begon te borrelen. Mijn idee was eenvoudig, maar ik verwacht dat het er best mooi uit zal zien.

Materialen

  • Frame van draad: 1–2 stukken metaaldraad voor de vorm van de stok
  • Vulling: Aluminiumfolie
  • Wol/garen: Rood, wit en groen
  • Tape: Masking tape of verpakkingstape
  • Gereedschap: Schaar; optioneel een tang om de draad te buigen

Het frame voorbereiden (5–10 min)

  • Vorm: Buig de draad in een lange “J” voor de zuurstok.
  • Einden beveiligen: Vouw of krul de draaduiteinden naar binnen en plak er tape overheen. Laat geen scherpe punten achter.
  • Stevigheid testen: Beweeg de stok voorzichtig heen en weer. Als hij slap hangt, voeg een tweede draad toe.

Volume toevoegen (5–10 min)

  • Opvullen: Wikkel folie rond het frame om het dikker te maken.
  • Kinderklus: Laat het kind de vulling vasthouden en kneden om de bocht te vormen.
  • Tape wikkelen: Plak de vulling lichtjes vast zodat het op zijn plaats blijft. Niet te veel tape; de wol zal het bedekken.

Wikkelen met wol (15–25 min)

  • Begin vastzetten: Knoop of plak het uiteinde van de rode wol aan de basis.
  • Spiraalwikkel: Draai de wol in een spiraal rond de stok, houd de wikkels dicht bij elkaar.
  • Strepenpatroon: Na een rood stuk overschakelen naar wit, daarna groen.
  • Gaten bedekken: Zie je vulling, voeg dan een paar extra wikkels toe op die plek.
  • Einde afwerken: Stop het laatste uiteinde van de wol onder een nabije wikkel en plak een klein stukje tape aan de achterkant.

Qi2

Stap één was een nieuwe telefoon. Ik was er erg blij mee, maar er ontbrak nog was. Stap twee was een nieuwe oplader. Eindelijk kan ik het gerommel met kabeltjes vergeten, want ik hoef nu alleen maar twee magneetjes aan elkaar te klikken en klaar. Mijn nieuwe oplader is echt een dream come true. Geen langzaam kapotgaande kabeltjes meer, geen gepiel om de aansluiting van mijn telefoon schoon te krijgen.

Ik heb nu twee opties:
Opladen: ik leg de telefoon op de oplader, en een half uurtje later is hij klaar.
Opladen én klokje: ik klap de oplader open, plak de telefoon erop en na een half uur is hij opgeladen. Ondertussen heb ik de hele avond een subtiel klokje naast mijn bed.

Mijn oplader is een Ugreen Qi2. Lekker stevig en een beetje zwaar, maar dat geeft juist een goed gevoel als je de telefoon erop vastklikt. Ingeklapt is het een klein kubusje waarop je je telefoon kunt opladen. Je kunt hem ook openklappen, en dan heb je twee oplaadplekken: eentje voor je AirPods en eentje voor je telefoon, die dan meteen als klokje fungeert. Mijn telefoon laadt in een half uur voldoende op om hem daarna met gemak de hele dag te gebruiken.

Er is maar één klein nadeel: om een of andere reden heeft de oplader een fel wit ledlampje om aan te geven dat hij werkt. Het is maar een klein lampje, maar toch irritant genoeg en uiteraard kun je het niet uitzetten, dus heb ik er maar een stickertje overheen geplakt.

Pro17 – Review

Mijn oude telefoon begon na vijf jaar wat gebrekken te vertonen. De battery was op. Het kabeltje om de telefoon op te laden paste niet meer goed, en ik moest deze geduldig op de correcte manier erin stoppen, want anders had ik een lege telefoon. Het geheugen zat vol, en nieuwe updates kon ik pas installeren na eerst al mijn fotos op te ruimen. Ik had zeker geen optimale gebruikers ervaring, dus het was tijd voor vernieuwing.

Na wat wikken en wegen besloot ik om een keertje voor het beste te gaan, dus ik heb een kakelverse iPhone 17 Pro aangeschaft. Ik gebruik mijn nieuwe telefoon nu ongeveer een week en ik ben er behoorlijk tevreden mee. Hier zijn de belangrijkste punten.

De positieve punten:

  • Met één hand te bedienen: Ik kan hem nog steeds met één hand gebruiken. Sommige hoeken zijn wat lastig te bereiken, maar het lukt wel. De ontbrekende knop ten opzichte van mijn vorige telefoon is eigenlijk geen probleem.
  • Snelheid en batterijduur: De telefoon is echt snel en de batterij gaat ontzettend lang mee.
  • Design: Hij ziet er goed uit. Ik ben blij met het uiterlijk van de telefoon, en in zijn hoesje kantelt hij niet als hij op mijn bureau ligt en ik op het scherm tik.
  • Scherm: Een stukje groter, dus dat is meegenomen, alhoewel ik het kleinere scherm met knop dat ik gewend was ook niet slecht vond.
  • ’s Avonds: Fotos zien er goed uit met alle lichtpuntjes en details die er ook echt waren. De telefoon weet wanneer je een foto in het donker maakt, en je moet dan de telefoon een paar seconden stil houden. Mijn oude telefoon maakte s’nachts simpelweg zwarte plaatjes en dat was altijd een teleurstelling.
  • Favoriete nieuwe functie: Ik ben blij met de dual-mode video-optie, waarbij je een video krijgt met zowel de voor- als achtercamera. Geweldig voor korte YouTube-clips.

Wat ik minder vond:

  • Te opzichtig: De interface ziet er misschien goed uit, maar voor mij werkte het niet. Ik heb de meeste animaties uitgeschakeld en ook de always-on optie uitgezet, waar ik juist naar uitkeek. Uiteindelijk frustreerde het me alleen maar, omdat het leek alsof de telefoon nooit uitging.
  • Haperingen: Soms werkt iets niet meteen (of doe ik het verkeerd). Het was niet intuïtief genoeg, en dat is juist wat iOS zou moeten zijn. Ik had moeite met het inschakelen van de zaklamp en de camera, beide knoppen staan op het eerste scherm. Dit zou simpel moeten zijn, maar frustrerend genoeg kreeg ik het niet altijd aan wanneer ik het wilde.
  • Oude dingen opnieuw: Ik moest al mijn bankpassen opnieuw toevoegen aan mijn wallet en al mijn bankapps opnieuw autoriseren. Waarschijnlijk om te bevestigen dat ik het echt ben, maar het was lastig omdat ik wachtwoorden nodig had die ik al vijf jaar niet had gebruikt. Al mijn tijdgebaseerde authenticators werkten niet meer en moesten opnieuw worden ingesteld.
  • Past niet echt goed: I usually keep my phone in my pants pocket, but this one is too big. When I sit down, it immediately bothers me because it’s just a bit too large. Once I’m seated, I can’t get it out of my pocket either.

Al met al ben ik tevreden. Ik heb het gevoel dat ik de komende paar jaar een goede telefoon heb. Hij is echt razendsnel, al betwijfel ik of ik die snelheid echt nodig heb. Mijn oude telefoon was duidelijk trager, maar voor mij was dat voldoende. Het beste punt is de nieuwe batterij: ik ging van drie keer per dag opladen naar een telefoon die gewoon twee dagen lang blijft werken, en een korte oplaadbeurt is genoeg om hem nog een dag mee te laten gaan. Ik moest de telefoon hiervoor wel een klein beetje tweaken. Alle grafische pracht en praal uit en het toestel in low-power mode zetten was voldoende om hem lekker lang bruikbaar te maken.

17 Pro

17pro!Ik begon met de oude iPhone 4 (2013) van mijn broer, daarna stapte ik over naar mijn eerste ‘budget’ versie, de SE (2016). Hierna een iets nieuwere budget versie, een SE uit 2020. Nu 5 jaar later is de batterij een stuk sneller leeg. Ik red het net een paar uur als ik bijvoorbeeld de navigatie gebruik. Tijd voor een upgrade, en ik heb er lang over nagedacht, maar ik doe het toch. Ik ga van het budget model naar de top of de line.

Tijdens de presentatie van de nieuwe iPhone 17 pro viel me direct al weer een paar dingen op. Als eerste is hij niet beschikbaar in zwart. Vreemd, en jammer want dit had mijn voorkeur geweest. Nu ga ik maar voor wit, hopende dat dit als voordeel heeft dat het toestel in de zon iets minder snel opwarmt. Ook viel me op dat voor fotografie er nu een vierkante sensor gebruikt wordt. Het voordeel was dat je dan zowel voor vertikale als horizontale fotos het niet uit maakt hoe je het toestel vasthoudt. Tsja, het klonk alsof er nu dus altijd een deel van het beeld onbeschikbaar is. De lenzen voor de cameras steken uit, dus ik kan de telefoon niet mooi plat op mijn buro leggen… ook jammer, en als laatste, niet onverwacht, is het toestel verschrikkelijk duur.

Heb ik het echt nodig? Nee, natuurlijk niet. Is het geldverspilling? Waarschijnlijk wel. Ik wilde een keer wat goeds uitproberen, en deze telefoon is een van de beste op de markt. Ik ben benieuwd of ik hier even snel aan wen als mijn eerste overstap naar een smartphone jaren geleden.

Snelheidsduivels

Het was een complete set van emoties en gevoel… Snelheid, angst, inhalen, adrenaline, herrie, vibratie, (kleine) crashes, zweet, winnen, verliezen. Een compleet verjaardags feestje van een vriendje op de kart baan in de zon. Dat is natuurlijk een leuk event. De kinderen vonden het superleuk, dus we moeten dit vaker gaan doen.
Alan, master of speed!Alex, lord of the asfalt!

Zout en schaamte

Zout en schaamte!Vandaag hoorde ik een grappig verhaal van een collega. Hij lag op het strand, en een onbekende hond begon hem te likken. Een grappig verhaal, en voor mij een inspiratie voor een nieuw liedje. Aan een AI vroeg ik om een song tekst, gebaseerd op de volgende context (het verhaal van mijn collega, een onbekende hond had hem gelikt, een beetje aangedikt):

  • Zonnebaden op het strand, dagdromen. Ik merk dat iemand nadert. Een zachte aanraking. Ik hoor haar ademhaling, ik twijfel of ik droom. Wellicht worden mijn fantasieen waarheid.
  • Zonnebaden op het strand, dagdromen. Ze raakt me aan, ze is niet preuts, ze neemt initiatief. Nat en warm, een subtiele lik. Ik voel zonnebrand op mijn rug, die over mijn rug gesmeerd wordt.
  • Zonnebaden op het strand, ik blijf leggen, ogen dicht, geniet van het moment. Mijn vreemdeling neemt me mee naar een hoger niveau. Creme over mijn hele lichaam, ze likt me met passie.
  • Zonnebaden op het strand, ik begin te twijfelen, droom ik? Het meisje is te wild. Op een publiek strand, want ze nu doet lijkt me niet legaal in het openbaar.
  • Zonnebaden op het strand, ik open mijn ogen een beetje, ik zie mijn lief, maar ze is zo dichtbij. Ik zie alleen haar bruine en zwarte haar terwijl ze me passievol likt, en creme blijft smeren.
  • Zonnebaden op het strand, ik schrik wakker. Het is een hond! Letterlijk een hond, mijn droom breekt in duizend stukjes termijl de realiteit me keihard raakt. Mijn dagdroom was een hond die me misbrukte. Ik voel me verschrikkelijk, vies, smerig.
  • Zonnebaden op het strand, het wordt nog erger. Het strand was overvol. Ik kijk om me heen, en zie duizenden ogen die allemaal naar mij kijken. Mensen lachen, zijn gegeneerd. De hond is er nog steeds. Hij zit op me. Wat nu?

Het resultaat was een hele leuke opbouw voor een liedje, samen met een stijl indicatie: dream-pop, pop, rap, dark ambient had ik genoeg om in suno dit volgende nummer te laten genereren.

Zout en Schaamte Lyrics (engels)

(Verse 1)
Sun-bleached sand beneath my skin
Lying here, letting daydreams begin
Lost in thought, a gentle haze
Then a shadow fell across my days
Someone near, a breath so light
A tender touch, bathed in sunlight.
Is this real? Or just a plea?
Fantasy unfolding over me.

(Verse 2)
Warmth spreads slow, a subtle grace
Fingers tracing time and space
Sunscreen scent, a summer kiss
A boldness I couldn’t resist.
Wet and warm, a playful tease
Rubbed all over, finding ease.
She takes the lead, no hesitant plea
This stranger’s touch awakening me.

(Chorus)
Eyes closed tight, surrender slow
Letting go of all I know
A rising tide, a burning heat
Is this a dream? Or bittersweet?
Something wild, something free
Lost in the moment, just her and me.

(Verse 3)
Doubt creeps in, a whispered fear
This feels too much to be held near
Public sand, a reckless game
Things she’s doing, whispering my name.
A line is crossed, a boundary blurred
Passion flares, unspoken word.
Licking slow, with fervent grace
Lost in shadows of her face.

(Verse 4)
I crack an eye, a blurry view
Shades of brown and black shine through
So close now, I can almost see
The intensity consuming me.
Creamy touch, a fevered plea
This isn’t right, it can’t be she.

(Verse 5)
I wake with a start, the spell is broke
Not a lover’s kiss, but a canine stroke!
A dog? Oh God, it’s truly true.
My daydream shattered, soaked in dew.
Dirty and raw, a shameful sting
This fantasy, a ridiculous thing.

(Verse 6)
But the worst is yet to unfold
A sea of faces, stories told.
Thousands watching, judging eyes
Laughter rings beneath the skies.
The dog remains, oblivious still
While humiliation takes its fill.
Stuck in place, what can I do?
Underneath a horrified view.

(Outro)
Salt and shame, on this crowded shore
A broken daydream, forevermore.