Dell gearriveerd

Ik heb hem, mijn nieuwe Dell laptop. Een Latitude. Vooralsnog merk ik dat ie lekker snel is, een stuk sneller dan mijn oude Dell, maar tegen mijn verwachting in niet sneller dan mijn MacBook. Dat viel me eigenlijk wel een beetje tegen. Starten, en afsluiten kost meer tijd, en een herstart kost veel meer tijd dan de Mac. Normale software werkt vergelijkbaar, lekker snel. Spelletjes zoals Minecraft (de enige die ik geinstalleerd heb), werken wel, maar een beetje schokkend. Het is al geen supergrafisch spel, maar op de SnapDragon werkt het teleurstellend. Een locale AI werkt supersnel, een stuk beter dan op de Mac.

Wat ik wel merkte is dat het apparaat sneller werd nadat ik alle Dell software eraf gegooid had. Alleen de software dat updates zoekt heb ik laten staan. De rest kon allemaal weg.

Dell, v2

Het is bijna 10 jaar later. Mijn oude Dell werkt nog steeds goed, maar toont nu wel wat gebreken. De batterij werkt nog maar een paar minuten. De oplader is kapot en de stroomdraden zijn zichtbaar. De plastic rand om het scherm is deels verbrokkelt, en heeft een rare vettige rand achtergelaten. In kan niet upgraden naar Windows 11, want ik mis wat moderne onderdelen. Wat nadelen, maar als de computer aan zijn stroomdraad hangt werkt ie nog steeds perfect. Toch vond ik het tijd worden voor wat vernieuwing.

Dell Latitude!Mijn nieuwe Dell (onderweg):
Naam: Dell Latitude 7455
CPU: Qualcomm Snapdragon X Elite
Geheugen: 32 GB
Harde schijf: 512GB SSD

Waarom Qualcomm?
Ik had aanvankelijk flinke twijfels over de Qualcomm-processor. Zij zijn duurder en nogal nieuw, wat betekent dat ze misschien niet perfect compatibel zijn met sommige hardware of software. Ik was ongerust over de mogelijkheid dat het moeilijker zou zijn om dingen correct te laten werken, en als ik zelf moest onderzoeken en proberen op te lossen wat niet werk, dan zou dit veel tijd of inspanning vergen. Echter, aangezien ik mijn laptop niet voor gaming gebruik en ik bijna geen externe apparaten heb, dacht ik dat ik het wel kon wagen.

Het alternatief is een Intel of AMD processor. Deze werken altijd, zijn goedkoper en snel. Normaal gesproken zouden ze de logische keuze zijn geweest. Intel en AMD maken X64-CPU’s, die op basis van een CISC-architectuur zijn gemaakt (Complexe instructieset). Dit betekent dat deze CPU’s een hoge snelheid hebben tijdens rekenkundige opdrachten, maar een lagere snelheid bij dataoverdracht. Het alternatief is een ARM-CPU, zoals die gebruikt wordt in de Snapdragon, op basis van de RISC-architectuur (Reduced instructieset). Dit betekent dat deze CPU’s een lagere dataoverdracht hebben, maar snel zijn voor eenvoudige opdrachten.

Apple is al een paar jaar gelezen overgestapt naar een RISC-architectuur met zijn M-processors. Mijn eerste MacBook had een M1-CPU, en dat vergde vooral in het begin flink wat extra inspanning met installeren van emuladoren. Bij de aanschaf van mijn Macbook voelde het als een stap de toekomst in. Zelfs nu, twee jaar later, ben ik nog blij als ik zie dat een vers geïnstalleerde AI sneller reageert dan op een snellere Intel machine. Ik had een goed gevoel bij de Qualcomm processor, dus waarom niet. Ik waag gewoon de gok.

Waarom Dell?
Mijn shortlist had twee laptops erop. Een Microsoft Surface Laptop en een Dell Latitude. De Microsoft-machine lijkt heel veelbelovend, maar ik was niet in staat om eenvoudig 32GB geheugen te configureren, en het scherm is van glas, wat ik vanwege de reflectie als een negatief punt beschouwde. De Dell was makkelijker te configureren, maar kostte iets meer. Het scherm was niet helemaal even goed als dat van de Microsoft-machine, maar glimde niet, dus dat had eigenlijk mijn voorkeur.

Ik ontdekte online dat de Microsoft-laptops heel goed in elkaar gezet zijn, zelfs beter dan de Dell, maar als ik kijk naar mijn eigen ervaringen, dan weet ik zeker dat de Dell Latitudes ook zeer robuuste machines zijn. Na een paar dagen twijfelen over het merk koos ik toch voor Dell, en het voelde alsof ik een goede keuze had gemaakt.

Waarom 32GB?
Geheugen is duur. Het is als kleine harddisk, maar supersnel. Als je genoeg geheugen hebt, dan zal je computer snel zijn. Mijn oude Dell-laptops waren allemaal gekocht met de maximum toegestane hoeveelheid geheugen, en ik kocht een extra geheugenreepje samen met het systeem, zodat ik deze kon verdubbelen als ik de machine ontving.

Waarom 512GB?
Harddisks are essentieel voor het opslaan van massa’s gegevens, maar alleen al mijn foto’s passen niet niet eens op een 2TB harde schijf. Ik sla al mijn data dus op op externe hard schijven, en gebruik de harddisk voor het OS, voor tijdelijke backups, en voor tijdelijke projecten.

Andere zaken?
Ik kreeg een Dell met een 14-inch scherm. Een klein scherm betekent dat de laptop kleiner is, waardoor het makkelijker te meenemen is. Een kleiner scherm betekent ook dat er minder plek is voor het toetsenbord. Normaal gesproken wordt hiervoor het keypad opgeofferd. Deze gebruik ik gelukkig toch niet, dus het is voor mij geen gemis.

Wanneer?
Mijn nieuwe Dell is in elkaar gezet in China. Hij is nu onderweg, maar de geschatte aankomst datum is ergens in Maart. Ik moet bijna een maand geduldig wachten. Dat is waarschijnlijk de prijs die ik betaal omdat ik in paradijs op een eiland woon.

Aantekening: Een paar dagen na besluitvorming over de Dell keek ik nogmaals naar het Microsoft-winkel, en ontdekte dat een systeem met 32GB geheugen mogelijk was, maar voor een prijs veel hoger dan de Dell. Toch de goede keus gemaakt.

Alan’s Milano

Alan's Milano!Meer dan 2000 stukjes, twee boeken met instructies met meer dan 400 paginas, zonder hulp! Alan is dagen bezig geweest met het opbouwen van zijn nieuwste lego set. De Milano. Het ruimteschip van de Guardians of the Galaxy. Het resultaat was zo mooi (en zijn kamer was al helemaal vol met al zijn lego sets), dat we er zelfs een nieuwe vitrine kast voor gekocht hebben!

Na de Bestial race

Wauw, op de dag van de Bestial race was ik mentaal afwezig terwijl Alan zijn verjaardag vierde met zijn klasgenoten. Ik herinner me dat ze met lasers gingen spelen in Hangar 37, maar ik herinner me geen details. Ik herinner me dat ik thuiskwam, naar bed ging en direct sliep. De volgende dag deden mijn spieren pijn. Ze deden pijn bij het bewegen en ook bij het stil staan. Een vervelende pijn die gewoon overal in mijn lichaam zat. Ik besloot het rustig aan te doen. De volgende dag was een maandag, dus ik moest naar het werk. De pijn die ik gisteren ervoer, was op de een of andere manier verdubbeld. Nog een dag van lijden, hopend dat de volgende dag makkelijker zou zijn. Nog steeds me afvragend waarom ik het deed. Ik kwam erachter dat mijn tijd 1:29:31 was, maar het voelde alsof de hele beproeving veel langer duurde.

Ik maakte een paar video’s voor en na het evenement, en Alex maakte een paar video’s van mij bij de start van de race en terwijl ik bij de finish aankwam. Dus er was genoeg materiaal voor een nieuwe YouTube-video!

Bestial race

Bestial race!Met een collega heb ik vandaag de Bestial race gedaan. Hij had me overtuigt, en ik ging er eigenlijk van uit dat ik hem wel even zou verslaan, en zo een leuk verhaaltje zou hebben de komende maanden. De race vond plaats in Arucas, een stadje in de buurt. 6 KM hardlopen en een paar obstakels. Bij de start werd echter al direct duidelijk waarom mijn variant ‘hell’ heette. Direct door kuilen en heuveltje, gaten met modder, onder lage bruggen door kruipen, springen en duiken, al kruipend banden voorduwen etc. Voordat het hardlopen begon was ik al kapot. Het hardlopen daarna bleek ook nog eens bergop te zijn, met natte schoenen en sokken, over een klein paadje. Ook hier waren er een paar obstakels. Een stenen bal van 20 kilo meenemen over een extra routetje, een jerrycan met 20 liter water meenemen over weer een extra routetje, over een muur van twee meter heenklimmen, Flink wat obstakels waar je met je handen allerlei objecten moest grijpen om niet de grond te raken, en toch zo’n 6 meter vooruit moest ‘klimmen’. Superzwaar. Vlak voor het einde moesten we nog door twee bakken met water, en nog een flinke lijst van obstakel, en toen was daar gelukkig, eindelijk, de finish. Wat een opluchting. Het is voormekaar!

Na de race moesten we weer snel door naar een ander event, een verjaardagsfeestje van Alan. Ik was fysiek aanwezig, maar ik kan met er niet veel meer van herinneren. Ik weet nog wel dat ik doodmoe was en dat ik bij mezelf dacht dat het op zich ook wel logisch was dat een ‘hell’-moeilijkheid niet eenvoudig en duidelijk ongewenst zou zijn. Ik vroeg mezelf dan ook af waarom ik me ooit hiervoor had opgegeven…

November ’24

Deze maand zijn we begonnen met een paar dagen all-in. Natuurlijk slecht voor mijn gewicht/omtrek, maar super voor de moraal. Voor de rest was het weer een ‘normale’ maand. Een paar keer gebarbecued, Alan was een paar minuten beroemd. We hebben thuis yogurt gemaakt (die ik als enige at) en we hebben een nieuw cake recept bedacht. November was een lekker rustige maand.

Kamperen en filmen – Weer wat geleerd

Camping, llanos de la pez!Mijn eerste filmpje waar ik zelf op de voorgrond stond heeft flink wat commentaar opgeleverd. Ik heb er ook flink wat van geleerd. De volgende zaken werden me al direct duidelijk tijdens en na het filmen.

– Batterijen. Flink wat opnamen betekent dat je ook flink wat batterij verbruikt. Je moet dus eigenlijk zorgen voor een manier om je batterijen op te laden, of een vervanging ervoor hebben. Ik had niks, dus mijn camera was na 1 dag leeg, ik heb hierna mijn mobile telefoon 1 keer kunnen gebruiken, en toen was deze ook leeg, en voor de tweede dag had ik twee gopro klonen, die helaas slecht beeld en super slecht geluid opnamen.
– Interactie. Ik vond het erg moeilijk om mensen te filmen die daar niet om gevraagd hebben. Ik had het voelde alsof ik hun privacy doorbrak, dus ik heb niemand gefilmd die ik niet kende. Ook de mensen in onze groep waren niet echt enthousiast om gefilmd te worden, dus dat heb ik ook beperkt. Het resultaat was een filmpje waarbij ik bijna de enige persoon ben die verschijnt.
– Schoon. De video moet eigenlijk wat schoner zijn. Ik weet niet het juiste woord hiervoor, maar veel van zijn teksten eindigen in onhoorbaar gemurmel aan het einde. Ik moet helderder spreken. Sommige stukjes hebben de focus op de grond, of mijn voeten, of mijn shirtje, maar dit kon ik niet eruit knippen, omdat dan mijn gesproken zinnen dan helemaal de soep in liepen.
– Informatief. Ik moet achtergrond informatie wat helderder overbrengen, en wellicht wat meer feiten opzoeken om wat te vertellen te hebben in een saai moment.
– Editen. Het verwijderen van saaie stukjes was niet zo makkelijk. Soms had ik slechte stukjes, maar was ik aan het praten, dus kon ik hier in de beelden knippen. Soms kon ik flinke stukken video niet gebruiken omdat ik in herhaling viel qua tekst. Kortere zinnen, met iets langere pauzes als ik van onderwerp verander kunnen hierbij helpen, en het editen makkelijker maken.

Mijn familie had ook commentaar op het filmpje. Een flink deel kwam overeen met wat ik zelf al had uitgevogeld, maar er waren ook wat andere punten.

– Doel. Er is geen duidelijk doel van het filmpje. Niemand is geïnteresseerd om alleen mij te zien praten (en drinken), Voor een familie filmpje zien we te weinig familie. Voor een informatief filmpje geef ik te weinig informatie.
– Interactie ontbreekt. Zoals ik zelf ook al gemerkt had, maar mijn familie vertelde me dat het niet alleen mijn probleem was. De mensen uit mijn groep zouden wat meer open moeten staan voor de camera, en deze niet alleen maar actief ontwijken. Dit wordt mogelijk een beetje lastig, want ik had vooraf al uitgelegd dat ik een filmpje wilde maken, en iedereen vond het goed, maar niemand wilde op de film.

Conclusie: Ik vond het filmpje maken leuk en het resultaat niet eens zo slecht, maar na alle kritiek denk ik er nu toch anders over. Het is geen goed filmpje, en het is moeilijk om een beter filmpje te maken. Komt er nog een filmpje…. Ik weet het nog niet. Normaal gaan we nooit kamperen, dus als ik weer een filmpje maak, dan moet het iets zijn wat we vaker doen, en ik moet wel wat te vertellen hebben. Ik zal wel zien. Voorlopig is mijn motivatie erg laag.

Kamperen – Koffie

Vroeger vond ik het maar niks, zo een bitter drankje. Ik drink nog steeds mijn koffie met melk en zoetstof of suiker, maar ik ben het wel steeds meer gaan waarderen. Een kleine oppepper die op zijn tijd welkom is. Het is ook een leuk ritueel waar ik van geniet. Ook al is het soms alleen een capsule in het apparaat stoppen, ik blijf het een leuk moment vinden.

Meestal als we in het bos zijn, of een wandeltocht maken denk ik niet na over een bakje koffie, maar als er soms toch een mogelijkheid is, dan is dat extra leuk. Helemaal als er allerlei apparatuur aan de pas komt. De waarde van het ritueel stijgt dan enorm, en ook al is de koffie niet zo best, de koffie-ervaring is top.

Kamperen – Llanos de la pez

Ongeveer twee jaar geleden hebben we twee YouTubers ontdenkt die leuke inspirerende fimpjes maken. De eerste is ‘Bald and bankrupt‘, die hele leuke filmpjes maakt, met een beetje een educatieve ondertoon. De video die we van hem het leukst vinden is waar hij een Russische verboden-toegang-super-geheim lanceer platform betreed om een ‘Buran’ te bekijken.

De andere YouTuber is ‘Kurt Caz‘, met ook flink wat leuke filmpjes. Mijn favoriete filmpje is degene waar hij een familie bezoekt die in een hutje leeft, in het midden van een oerwoud. Ze geven hem te eten en te drinken, en Kurt start een inzamelings-actie voor het gezin. Later gaat hij terug bij ze langs, om ze het geld te geven. De familie koopt daar later een motor van, om een betere toekomst mogelijk te maken. Een superleuk filmpje.

We zijn pas wezen kamperen in een bos genaamd ‘Llanos de la pez‘, en we voelde ons geïnspireerd door deze twee YouTubers, dus we hebben zelfs ook een filmpje gemaakt. Kijk zelf maar om het resultaat te zien.

De educative aspecten van het filmpje, die mogelijk niet goed uit de verf komen:
– Het bos waar we camperen is vergelijkbaar met Gran Canaria zoals het een paar honderd jaar geleden was
– Vroeger was het hele eiland bedekt met bomen/bos
– Roque Nublo is waar de originele bewoners (de guanches) bijeen kwamen om over belangrijke zaken te praten
Misschien is het filmpje een beetje over de top, maar we hebben flink gelachen tijdens het maken ervan, dus ook al is het filmpje niet best, ik kan alleen maar tevreden zijn met het resultaat.

Als je zelf ook zin hebt in een campeer avontuur, dan vind je hier meer informatie voor je verblijf. Je kan hier toestemming vragen om te mogen kamperen. Hier vind je meer infrmatie over de wandel routes in de buurt.

Kokos insect hotel


Versie 1 van het insect hotel was een geslaagde decoratie. Het insecten hotelletje hangt al weer een paar jaar buiten, en zo af en toe zien we wel eens een insectje in de buurt rondhangen.

Het nieuwe insect hotel is een stukje kleiner, en is niet voor aan de muur. Deze leg ik als decoratie tussen de plantjes die op ons balkonnetje groeien. Verder is het hetzelfde idee. Eerst een kokosnoot doormidden zagen. De witte binnenkant eruit (om op te eten), en daarna de kokosnoot vullen met stukjes riet.

De nieuwe kokos versie ziet er hartstikke goed uit. De stukjes riet zijn ongeveer drie of vier centimeter lang, dus voldoende ruimte om een nestje te maken. Het vorige insect hotel was eigenlijk alleen via de lucht te bereiken, dus de clientèle was enigszins beperkt.

Het splinternieuwe kokos hotelletje ligt tussen de plantjes dus ieder insect en beestje kan erbij. Ik ben erg benieuwd, en ik hoop natuurlijk dat het een populaire bestemming wordt voor de lokale insect en diertjes populatie.