Ik kwam mijn bovenbuurman tegen in de lift. Het gebruikelijke praatje volgde: hij vroeg hoe het met mij ging, ik vroeg hoe het met hem ging. Normaal krijg je dan de standaardreacties ‘alles goed’ of ‘gaat zijn gangetje’, de automatische piloot van alledaagse beleefdheid.

Maar dit keer zei hij: ‘En la lucha’.
In het gevecht.

Huh, ik keek hem even verbaasd aan. In het gevecht? Hij doet iets in het leger maar dan nog,.. ik vroeg om opheldering. Hij glimlachte en legde uit dat hij het had over het dagelijkse gevecht: de eindeloze stroom taken, verplichtingen, dingen die moeten. Geen drama, geen groot levensleed, gewoon de voortdurende strijd van alledag.

De volgende keer dat iemand mij vraagt hoe het gaat weet ik al wat mijn antwoord gaat zijn. ‘Vol in gevecht’ :)