Bijna ieder YouTube filmpje heeft een klein onderdeeltje waarin the maker van de video aan de kijker vraagt of je een like wil geven, en wil subscriben op het betreffende kanaal. De likes zorgen ervoor dat het voor iedereen snel duidelijk wordt dat het een relatief goed filmpje is, en een kanaal met veel subscribers heeft bijna altijd ook flink veel views. Voor de amateurs is dat hardstiikke leuk, en voor de professionele filmmakers staat veel subscribers gelijk aan een hoger inkomen.
Alex vond het leuk om hier ook wat mee te doen, dus we hebben een ‘Like & subscribe’ stopmotion gemaakt. Het idee is om deze achter een nieuw filmpje te plakken, net zoals vooraf nu een intro verschijnt. We horen graag je mening hierover!
Als eerste hebben we de tekst en de letters gemaakt. Tekenen, kleuren en uitknippen. Hierna bedacht wat we wilde doen. Alex wilde iets met zijn skatebord, dus hebben we bedacht dat het leuk zou zijn als hij over de letters heen zou springen. Omdat het natuurlijk een beetje saai is om overal overheen te springen hebben we hier wat variatie in gebracht. Eerst springen, hierna duiken, hierna los van het skateboard springen, daarna letters wegtikken, en tot slot niks, laat maar komen.
Het verhaal zelf was eenvoudig, maar tegelijkertijd een heel krachtig, herkenbaar verhaal. Hier heb ik Alex een beetje mee geholpen, om er een beetje lijn en progressie in te brengen. Een jonge jongen, die confrontatie en problemen ontwijkt. Langzaam groeit zijn zelfvertrouwen en groeit hij op. Hij wordt steeds slimmer in het ontwijken van obstakels, totdat hij kiest de rollen om te draaien. Eerst stop hij de dreigingen die op hem afkomen, en uiteindelijk heeft hij zo veel zelfvertrouwen dat hij de dreiging kan negeren. Hij heeft geleerd dat het vertrouwen in hemzelf vele malen sterker is dan welke dreiging van buitenaf dan ook.
Het verhaal is simpel, maar raakt wel een snaar. Het is een verhaal toepasselijk op iedereen. We beginnen allemaal met angst en onduidelijkheden over het pad dat we zelf kiezen. Langzaamaan verminderd de angst en leren we onszelf kennen, en uit deze kennis vloeit een enorme kracht. Met vertrouwen in jezelf kan je je angst naast je neerleggen en als je dat wil een enorme impact hebben op de wereld om je heen.
Het maken van het filmpje was redelijk arbeidsintensief. Een stop motion maak je door heel veel losse plaatjes achter elkaar te plakken. Alex heeft dus ruim een uur op de grond gelegen, tewijl we steeds de lettertjes en het skatebord een beetje verschoven. Foto maken, en het volgende beeld voorbereiden. In totaal hadden we bijna 100 fotos, goed voor een kort filmpje van 18 seconden.
Als we aan het einde nog een zoom toevoegen, en een fade out naar zwart komen we aan een eind sequentie van ongeveer 20 seconden. Nog wat special effect erbij (door alle 100 plaatjes een voor een af te lopen en een beetje te verbeteren) en het wordt een erg leuk filmpje.
Mooi resultaat vinden we zelf, maar wat vind jij ervan? Heb je ideeen/tips/suggesties? Vond je het een geslaagd filmpje? Laat een berichtje achter bij de reacties!
Geleerd tijdens het maken van dit videotje:
– Muziek eronder zou leuk zijn, maar 20 seconden is lastig te vinden. Plus de copyright issues die erbij komen kijken zijn lastig.
– Alex lag de hele tijd op de grond, en dan was wat ongemakkelijk. Volgende keer proberen we wat anders, zodat ook zijn blik wat natuurlijker lijkt op het filmpje.
Het is stressen thuis! Thuis heerst er een beladen sfeer. We zijn allemaal enthousiast en dat terwijl de wedstrijd pas ver in de toekomst is. Voor Alan maakt het niet uit. Hij zit met zijn hoofd in de wolken. Zijn lijfje zit vol met adrenaline en hij vliegt bijna door het huis. Hij wil winnen. Iedere avond spelen we voetbal thuis. Ieder bezoek aan het park is nu inclusief een voetbal, en als het park een grasveldje heeft, dan moeten de voetbalschoenen ook mee. Op woensdag is zijn eerste oficiele wedstrijd met ‘Formento’, tegen een ander team uit Las Palmas.
Het voetbal-gen van mijn familie heeft een generatie over geslagen. Vader Kees en moeder Nel waren alletwee trainers voor jeugdteams bij VVSB (Het lokale voetbalteam uit Noordwijkerhout). Broer Bert was ook voetballer. Ikzelf ging af en toe mee om te kijken, maar was dan druk met het plukken van gras voor mijn konijn. Voetbal kon mij niet boeien, en nog steeds intereseert het spelletje me bijzonder weinig.
We gaan er even tussenuit. Een korte trip naar 
Ik wordt coach! De datum waar we op moeten lekker is Zaterdag de 19de. Het evenement is de 
Op mijn werk zitten we met meer dan 100 mensen op kantoor. Als er iemand jarig is, dan is de gewoonte om een flinke hoeveelheid snoep mee te nemen. De grote hoeveelheid wordt dan uitgestalt in de keuken, en iedereen die dat wil kan wat pakken. Hiernaast wordt meestal een mailje gestuurd naar iedereen met de melding dat je jarig bent, en dat er weer snoep is. Dit gebeurt best vaak, gemiddeld ongeveer twee keer per week denk ik.